School!

Dinsdag heeft de guidance counsellor van Holy Cross, de meest dichtbijzijnde katholieke high school hier, mij opgebeld om een afspraak te maken voor de volgende dag. Zij kon mij helpen met de keuze van mijn vakken.

Woensdag was dan eindelijk mijn EERSTE SCHOOLDAG! Ik wou nog niet met de schoolbus naar school gaan want ik wist niet of de buschauffeur me wel zou binnenlaten. Op internet had ik dan uitgerekend hoe ik er met 2 bussen kon geraken. Ik was 10 minuten op voorhand vertrokken, maar nadat ik al enkele minuten aan de halte stond te wachten, realiseerde ik mij dat ik geen kleingeld voor de bus had dus ben ik maar snel terug naar huis gegaan. Mirella heeft mij dan kleingeld en een lift gegeven want de eerste bus zou ik al gemist hebben. Gelukkig ben ik dan toch nog op tijd op school aangekomen. Met de guidance counsellor heb ik dan mijn vakken gekozen: Canadese geschiedenis, familieleer, Engels en 'Canadian & world issues. Ik heb elke dag dezelfde vakken, de lesuren duren ongeveer '1u15. Tussen de lessen heb je 4min de tijd om naar je locker te gaan en naar de volgende klas te wandelen. Ik heb dus ook een locker gekregen met een cijferslot. Het is niet zo gemakkelijk dus soms zit ik te worstelen met het slot. Tussen les 2 en 3, om kwart na 11, heb ik lunch, 40 minuten. Er zijn 3 lunchperiodes omdat er zoveel leerlingen zijn. De eerste dag had ik geen lunch bij dus heb ik iets in de cafetaria gekocht: aubergine parmigiana. Het was overheerlijk! De mensen van de cafetaria kunnen blijkbaar heel goed koken, ook hun koekjes waren superlekker. Ik ga 1 keer per week mijn lunch daar kopen, want als ik het elke dag zou doen zou het wel een dure zaak worden.

Mijn eerste dag was leuk maar heel overweldigend: zoveel nieuwe gezichten en namen! De guidance counsellor had mij voorgesteld aan Amelia-Angela, een grade 12 studente die dezelfde vakken heeft als ik. Ik heb haar dus de hele tijd gevolgd en zij heeft mij in elke klas voorgesteld. Wanneer ze zei dat ik uit Belgie kwam, was iedereen superenthousiast en ik werd aangestaard alsof ik van Mars kwam. Iedereen kwam zich ook voorstellen, maar ik kan de gezichten en namen nog niet onthouden.

Om half 3 ging de laatste bel en ging iedereen naar zijn of haar bus. Jaja, de schoolbussen zijn die grote gele gevallen! Dat was wel grappig om daar voor de eerste keer in te zitten. Voor en na schooltijd zie je die overal rondrijden hier.

Donderdag, mijn tweede schooldag, heb ik dan toch de schoolbus naar school genomen. Ik had een T-shirt met lange mouwen aan, de vorige dag was het heel warm en het zou donderdag ook 25 graden worden. Maar 's ochtends was het nog koud, ik was 10 minuten op voorhand bij de bushalte en dus ik was helemaal aan het bevriezen. Ik kwam op school aan en heel veel mensen zeiden "Hi Sara", maar ik kon zelfs niet herinneren of ik ze al eerder gezien had of niet. Ik viel nogal op want ik had het uniform nog niet. Het uniform is lelijk en duur. We moeten een blauwe broek, een wit poloshirt (met lange of korte mouwen) en (optioneel) een paarsrode trui dragen. Het is unisex, wat dus eigenlijk betekent voor mannen gemaakt maar vrouwen moeten het ook dragen. Niet elegant of modieus dus. De bovenstukken ben ik gisteren dan gaan kopen in een speciale winkel daarvoor. De broek gaan we in Walmart halen want daar staat geen embleem van de school op en in de uniformwinkel is de broek belachelijk duur.

Ik moet elke ochtend tussen half en kwart voor 7 opstaan. Mijn schoolbus zou normaal gezien om 7u38 moeten arriveren aan de hoek van de straat, maar de chauffeur is blijkbaar altijd 10 minuten te laat. Het is wel wennen om weer vroeg op te moeten staan.

Vandaag was ik dan eindelijk half in uniform op school. Na school had ik een nieuwe assistentiejob bij de balletschool. In de musicalklas is er een meisje met een leerstoornis en ik moet haar helpen en bij de les houden. Nu zit ik op de computer terwijl twee van Anthony's vrienden hier zijn. Ze hebben de Xbox meegenomen en zijn nu Halo 3 op draadloos internet dat niet van ons is aan het spelen. Daarstraks waren ze aan het juichen omdat ze eindelijk op het netwerk zaten, dat was wel grappig. Op een wereldkaart kon je zien wie er nu aan het spelen is en in de VS, het zuiden van Canada, Europa, Japan en enkele steden in Australie waren ze druk bezig met spelen.

Dit weekend heb ik al wat huiswerk waar ik wat aan moet werken. Voor elk vak moet je een soort van eindwerk maken maar met eind bedoel ik dan het eind van het semester. Het is Thanksgiving maandag en heel het weekend is er ook de Woobridge Fair, een soort van kermis denk ik. Zaterdag houdt de nonno een garagesale en ik zal daar ook wel eens gaan kijken. Dit weekend wordt het nog 25 graden (voelt als 35 zegt The Weather Network), binnen 2 weken daalt de temperatuur waarschijnlijk naar 10 graden.

Momenteel is het herst hier en de bomen hebben alle kleuren, ze zijn groen, orange, rood en alles daartussen. Iedereen hier houdt van de herfst! Ik zie nu wel waarom. Het is niet zoals in Belgie want het regent hier maar heel zelden.

PS: sorry als ik nogal warrige verhalen vertel of als mijn zinnen nergens op slagen, maar ik ben ook TV aan het kijken en aan het praten dus alles loopt een beetje door elkaar. Ik kan ook geen trema's of accenten typen, dus ik kan Belgie nooit juist schrijven.

PS 2: Ben, dat valt hier nogal mee met de dikke mensen hoor. De mensen in het algemeen zijn wel een beetje dikker maar ik heb nog niet veel mensen zoals in 'Supersize me' gezien. De Canadezen zeggen dat overgewicht vooral veel voorvalt in de VS. Ze zijn in het algemeen niet echt positief over de Verenigde Staten.

Ik hoop dat alles goed gaat in Belgie en in Spanje (Maayke), ik houd jullie op de hoogte van mijn avonturen hier.

Gepost door Sara op 10/05/2007 07:34:00 p.m.

0 reactie(s):

Reageer