Graduation party
Nu het wat drukker wordt, moet ik zoeken voor tijd om iets op mijn blog te zetten. Eerst en vooral school: druk, veeeeel huiswerk, maar alles behalve Engels is redelijk gemakkelijk. Misschien doe ik te veel moeite, maar ik wil eerst zien hoe moeilijk het is en dan kan ik altijd wat minder doen.
Twee weekends geleden is Jessica, een STS-studente uit Australie, naar hier gekomen. Ik heb haar een rondleiding van Woodbridge gegeven en daarna hebben we heel veel koekjes gebakken, onder andere chocolate chip (3 soorten), brownies en Anzac biscuits (Australische). Jessica vond de Anzacs niet lekker, terwijl het Mirella haar favoriete koekjes waren. Het was een hele toffe dag.
De week daarop was het een gewone schoolweek. Ik ben geselecteerd voor het dansteam en woensdag hadden we onze eerste training waar we geleerd hebben hoe we waves kunnen maken en hoe te moonwalken. Niet echt mijn ding maar ja...
Vrijdag heb ik dan weer veel koekjes gebakken voor Anthony's graduation party de dag erop. Zaterdag had ik heel veel huiswerk maar toen ik eindelijk klaar was en beneden kwam waren er bergen eten! Foto's zijn hier te zien. Het feestje zelf was dus een overeetfestijn met familie en een paar van Anth's vrienden. Het was plezant en het eten was delicious!
Zondag ben ik met Meaghan, haar vriendin Lucy en die haar zus Josy, en Meaghans nicht Kassandra gaan shoppen in Winners! Eigenlijk moest ik leren voor mijn herhalingstoets aardrijkskunde en mijn midterm exam Engels maar shoppen was veel leuker :-). Ik heb ook een crispy donut gegeten, normaal gezien moet ge die in de microgolf zetten voor 8 seconden en dan zijn ze nog lekkerder.
Het begin van deze week was redelijk druk voor school. Maandag hebben we bij Engels pizza in de klas gegeten, de vader van de lerares had dat voor ons gemaakt. Woensdag was het weer danstraining. Het was niet zo tof want het was heel chaotisch en we hebben niet zo veel gedaan. Donderdag heb ik pompoensoep gemaakt! Amai ik was heel trots op mezelf! Het smaakte niet zoals die van mama maar het was toch nog goed voor mijn eerste keer. Gisteren ben ik met enkele vriendinnen 's middags gaan eten in de 'Bonaventure Room'. Dat is een klas die omgevormd wordt tot restaurant en waar je eten kunt krijgen dat door leerlingen van de cookingclass gemaakt is. Het was wel lekker en er was heel weinig volk, dus lekker rustig. Gisterenavond is Angelo, een vriend van Mirella, langsgekomen om pizza te maken. Het was de beste pizza ooit! Mmmmm ik heb er veel te veel van gegeten en mijn gehemelte verbrand.
Vandaag ga ik shoppen voor halloween, volgende woensdag. Ik weet nog niet hoe ik mij ga verkleden, maar ik heb nog tijd. Alle suggesties zijn welkom! Woensdag is het Halloween, op school mag iedereen dan voor een dag zijn uniform thuislaten, en daarna ga ik naar de Dalai Lama!
Groetjes aan iedereen en Happy Halloween!!!
XXX Sara
Gepost door Sara op 10/27/2007 11:27:00 a.m.
0 reactie(s):
Thanksgiving, Woodbridge Fair, school...
Een gewone Canadese schooldag...
betekent opstaan om 20 voor 7 om de bus niet te missen. Ik word altijd om half 7 wakker want Cora begint dan aan mijn deur te miauwen. De rit met de bus duurt zo'n 20 minuten want de bus maakt nogal wat omwegen. Eenmaal in school aangekomen heb je nog ongeveer een kwartier om naar je locker te gaan, een babbeltje te slaan of nog snel uw toets voor te bereiden. Voor de bel gaat (eerder een buzzer trouwens) maakt de directeur of de priester nog een korte toespraak over de dag en dan hoor je het muziekje om naar de klas te gaan. Eenmaal in de klas moet je nog even blijven rechtstaan voor eerst het volkslied en dan het ochtengebed. Alles is overal hoorbaar door luidsprekers in elke klas en gang. Door die luidsprekers worden ook leerlingen opgeroepen of soms vragen aan de leerkracht gesteld en de leerkracht kan dan antwoorden door in een telefoonhoorn te spreken of door gewoon luid te spreken. Na het eerste lesuur zijn er de aankondigen over de sportteams en andere clubs die meetings hebben na school en dan gaat de bel voor het tweede lesuur. Tussen de lessen heb je 4 minuten de tijd om naar je locker te gaan voor het tweede belsignaal. Na de tweede les, om kwart na elf, is het voor mij lunchtijd (40 minuten). Daarna is het tijd voor de derde en vierde lessen en alles wordt afgesloten met nog wat announcements en het middaggebed. Daarna heb je 10 minuten om nog naar je locker te gaan en om twintig voor 3 vertrekt de schoolbus terug naar huis.
De Canadese klassen zijn anders dan de onze. Sommige leraars zijn strikter dan andere, bij sommige mag je zomaar uit de klas lopen om bv. naar Tim Hortons (~ Starbucks) te gaan, bij andere mag je zelfs niet naar het toilet gaan op bepaalde tijden in de les. Over het algemeen mag je vrij rondlopen in de klas en eten en drinken is ook toegestaan. Sommige klassen zijn heel rumoerig en andere zijn dan weer redelijk stil. De leraars hebben blijkbaar niet echt een strak tijdschema voor hun lessen want soms mag je vroeger doorgaan of is er een werkperiode, wat eigenlijk betekent gewoon niks doen.
De meeste leerlingen in grade 12 doen wel redelijk veel moeite. Dat moet ook als je wilt verder studeren hier, want je moet voor elke universiteit een bepaald minimum gemiddelde hebben om er binnen te geraken.
Zaterdag zijn Mirella en ik 's avonds naar haar zus, Leonora, gegaan en daar hebben we dan gegeten, een film gezien en karaoke gezongen!
Zondag ben ik 's morgens even gaan zien bij de nonna en nonno, want daar was een garagesale. Daarna ben ik op zoek gegaan naar een broek voor school (blijkbaar is het niet zo simpel om een marineblauwe broek in mijn maat te vinden). Ik had de hoop voor een broek al opgegeven en was dan maar naar Meaghans huis gewandeld. Toevallig was haar vriendin Lucy daar ook en ze hebben voorgesteld om naar Vaughan Mills, een heel groot shopping center in de buurt, te gaan. In het shoppingcenter heb ik de beste pannenkoek ooit gegeten! In een soort Aziatisch eethuisachtig ding heb ik er een gekocht met Nutella en banaan. Oh my god dat was de allerbeste pannenkoek ooit, echt overheerlijk!!! Uiteindelijk heb ik dan ook een broek gevonden dus mijn dag was goed. 's Avonds heb ik een nieuwe groente geprobeerd: spaghettisquah. Dat is een soort van pompoen maar als je die in de oven zet en dan opensnijdt, komt het binnenste er als spaghettislierten uit!
Maandag was het mijn allereerste Thanksgiving! Dat is een feestdag die volledig om eten draait. We zijn 's middags naar de Nonno en Nonna geweest om niks anders te doen dan te eten. Natuurlijk was er een grote kalkoen maar ik heb vooral lasagna, rijstballen (mmmmm) en gevulde aubergines gegeten. Als dessert was er een grote taart want de Nonno en Ted waren die dag en de dag erop jarig. In de voormiddag ben ik met Liana en een van hier vrienden naar de Woodbridge Fair gegaan, een soort van grote kermis waar ze ook eten verkochten en resultaten van wedstrijden voor de grootste pompoen, de lekkerste confituur, de mooiste appels, enz. lieten zien. Die dag was het heel warm, de laatste warme zomerdag.
Vanaf dinsdag moest ik weer naar school. Iedereen is nog steeds heel vriendelijk en lief! Ik heb geluk dat het juist Amelia-Angela is die alle vakken heeft die ik ook heb, want zij is echt superlief en ook haar vriendinnen vallen heel goed mee.
Woensdag waren er na school tryouts (audities) voor het dansteam op school. Ik heb meegedaan maar in het begin stond ik daar een beetje als piet snot bij want iedereen kende de choreografie al van de vorige week en het was hiphop en daar heb ik ook niet echt veel ervaring in. Toch waren er achteraf een paar mensen komen zeggen dat ik het goed gedaan heb. Normaal gezien had er vandaag (vrijdag) een lijst moeten uithangen met de geselecteerde mensen, maar hij hing er nog niet.
Na school kwam ik thuis aan en ontdekte een mysterieus pakje van mijn ouders met daarin... CHOCOLADE!!!! Oooh wat heb ik daarnaar verlangd! Er zat ook een pot kweeperengelei in en wat speculaas en dat smaakt ook heel goed.
Donderdag was het Erika's verjaardag, een vriendin van op school. Haar locker werd versierd door Amelia-Angela en ik heb haar een van mijn allerdierbaarste bouchees (Cote d'Or chocolade) gegeven. Ze zei dat het de beste chocolade was die ze ooit gegeten heeft, maar dat moest ze mij niet vertellen natuurlijk.
Vandaag is het hier al redelijk koud aan het worden! Het was wel een hele mooi dag want de zon scheen terwijl je kon voelen dat de winter er zit aan te komen. De Canadezen vinden dit niks maar mijn vingers zijn al ijskoud en ik moet mijn Belgische herfst/winterjas al dragen terwijl iedereen hier gewoon in trui rondloopt. Aiaiai dat gaat nog wat worden in de winter hier!
Foto's
Gepost door Sara op 10/12/2007 07:39:00 p.m.
2 reactie(s):
Hey Sara!
Ik ben blij dat je eindelijk naar school gaat (ik was al bang dat je ontzettend dom was aant worden :D). Ik ben echt jaroers op wat jij daar allemaal meemaakt, dus ik ga je (ongeveer) achterna. Volgende week is er een infodag over een uitwisselingsproject waar ik volgend jaar aan zou kunnen meedoen --> naar Spanje of Frankrijk ofzo ... maar dan moet je wel heel goede punten halen :s,(ik zou dan wel maar 3 of 6 maanden weggaan). Amuzeer je daar nog en nog veel schrijven eh (die verhalen zijn wel eens plezant om te lezen :D).
xxx Anthony
Door 
, op
dinsdag 16 oktober 2007 om 16:14:00 EDT
Hey Anthony,
leuk dat gij er ook aan denkt om voor een paar maanden weg uit Belgie te gaan! Het is een superervaring dus ik raad het u zeker aan! Mijn nicht, Maayke, zit momenteel met Erasmus voor enkele maanden in Spanje en zij heeft ook een blog, die trouwens leuker leest omdat zij echt grappig kan schrijven. Het adres is http://maayke.wordpress.com/
XXX Sara
Door 
Sara, op
zaterdag 27 oktober 2007 om 12:22:00 EDT
School!
Dinsdag heeft de guidance counsellor van Holy Cross, de meest dichtbijzijnde katholieke high school hier, mij opgebeld om een afspraak te maken voor de volgende dag. Zij kon mij helpen met de keuze van mijn vakken.
Woensdag was dan eindelijk mijn EERSTE SCHOOLDAG! Ik wou nog niet met de schoolbus naar school gaan want ik wist niet of de buschauffeur me wel zou binnenlaten. Op internet had ik dan uitgerekend hoe ik er met 2 bussen kon geraken. Ik was 10 minuten op voorhand vertrokken, maar nadat ik al enkele minuten aan de halte stond te wachten, realiseerde ik mij dat ik geen kleingeld voor de bus had dus ben ik maar snel terug naar huis gegaan. Mirella heeft mij dan kleingeld en een lift gegeven want de eerste bus zou ik al gemist hebben. Gelukkig ben ik dan toch nog op tijd op school aangekomen. Met de guidance counsellor heb ik dan mijn vakken gekozen: Canadese geschiedenis, familieleer, Engels en 'Canadian & world issues. Ik heb elke dag dezelfde vakken, de lesuren duren ongeveer '1u15. Tussen de lessen heb je 4min de tijd om naar je locker te gaan en naar de volgende klas te wandelen. Ik heb dus ook een locker gekregen met een cijferslot. Het is niet zo gemakkelijk dus soms zit ik te worstelen met het slot. Tussen les 2 en 3, om kwart na 11, heb ik lunch, 40 minuten. Er zijn 3 lunchperiodes omdat er zoveel leerlingen zijn. De eerste dag had ik geen lunch bij dus heb ik iets in de cafetaria gekocht: aubergine parmigiana. Het was overheerlijk! De mensen van de cafetaria kunnen blijkbaar heel goed koken, ook hun koekjes waren superlekker. Ik ga 1 keer per week mijn lunch daar kopen, want als ik het elke dag zou doen zou het wel een dure zaak worden.
Mijn eerste dag was leuk maar heel overweldigend: zoveel nieuwe gezichten en namen! De guidance counsellor had mij voorgesteld aan Amelia-Angela, een grade 12 studente die dezelfde vakken heeft als ik. Ik heb haar dus de hele tijd gevolgd en zij heeft mij in elke klas voorgesteld. Wanneer ze zei dat ik uit Belgie kwam, was iedereen superenthousiast en ik werd aangestaard alsof ik van Mars kwam. Iedereen kwam zich ook voorstellen, maar ik kan de gezichten en namen nog niet onthouden.
Om half 3 ging de laatste bel en ging iedereen naar zijn of haar bus. Jaja, de schoolbussen zijn die grote gele gevallen! Dat was wel grappig om daar voor de eerste keer in te zitten. Voor en na schooltijd zie je die overal rondrijden hier.
Donderdag, mijn tweede schooldag, heb ik dan toch de schoolbus naar school genomen. Ik had een T-shirt met lange mouwen aan, de vorige dag was het heel warm en het zou donderdag ook 25 graden worden. Maar 's ochtends was het nog koud, ik was 10 minuten op voorhand bij de bushalte en dus ik was helemaal aan het bevriezen. Ik kwam op school aan en heel veel mensen zeiden "Hi Sara", maar ik kon zelfs niet herinneren of ik ze al eerder gezien had of niet. Ik viel nogal op want ik had het uniform nog niet. Het uniform is lelijk en duur. We moeten een blauwe broek, een wit poloshirt (met lange of korte mouwen) en (optioneel) een paarsrode trui dragen. Het is unisex, wat dus eigenlijk betekent voor mannen gemaakt maar vrouwen moeten het ook dragen. Niet elegant of modieus dus. De bovenstukken ben ik gisteren dan gaan kopen in een speciale winkel daarvoor. De broek gaan we in Walmart halen want daar staat geen embleem van de school op en in de uniformwinkel is de broek belachelijk duur.
Ik moet elke ochtend tussen half en kwart voor 7 opstaan. Mijn schoolbus zou normaal gezien om 7u38 moeten arriveren aan de hoek van de straat, maar de chauffeur is blijkbaar altijd 10 minuten te laat. Het is wel wennen om weer vroeg op te moeten staan.
Vandaag was ik dan eindelijk half in uniform op school. Na school had ik een nieuwe assistentiejob bij de balletschool. In de musicalklas is er een meisje met een leerstoornis en ik moet haar helpen en bij de les houden. Nu zit ik op de computer terwijl twee van Anthony's vrienden hier zijn. Ze hebben de Xbox meegenomen en zijn nu Halo 3 op draadloos internet dat niet van ons is aan het spelen. Daarstraks waren ze aan het juichen omdat ze eindelijk op het netwerk zaten, dat was wel grappig. Op een wereldkaart kon je zien wie er nu aan het spelen is en in de VS, het zuiden van Canada, Europa, Japan en enkele steden in Australie waren ze druk bezig met spelen.
Dit weekend heb ik al wat huiswerk waar ik wat aan moet werken. Voor elk vak moet je een soort van eindwerk maken maar met eind bedoel ik dan het eind van het semester. Het is Thanksgiving maandag en heel het weekend is er ook de Woobridge Fair, een soort van kermis denk ik. Zaterdag houdt de nonno een garagesale en ik zal daar ook wel eens gaan kijken. Dit weekend wordt het nog 25 graden (voelt als 35 zegt The Weather Network), binnen 2 weken daalt de temperatuur waarschijnlijk naar 10 graden.
Momenteel is het herst hier en de bomen hebben alle kleuren, ze zijn groen, orange, rood en alles daartussen. Iedereen hier houdt van de herfst! Ik zie nu wel waarom. Het is niet zoals in Belgie want het regent hier maar heel zelden.
PS: sorry als ik nogal warrige verhalen vertel of als mijn zinnen nergens op slagen, maar ik ben ook TV aan het kijken en aan het praten dus alles loopt een beetje door elkaar. Ik kan ook geen trema's of accenten typen, dus ik kan Belgie nooit juist schrijven.
PS 2: Ben, dat valt hier nogal mee met de dikke mensen hoor. De mensen in het algemeen zijn wel een beetje dikker maar ik heb nog niet veel mensen zoals in 'Supersize me' gezien. De Canadezen zeggen dat overgewicht vooral veel voorvalt in de VS. Ze zijn in het algemeen niet echt positief over de Verenigde Staten.
Ik hoop dat alles goed gaat in Belgie en in Spanje (Maayke), ik houd jullie op de hoogte van mijn avonturen hier.
Gepost door Sara op 10/05/2007 07:34:00 p.m.
0 reactie(s):
STS-meeting in Ottawa
Van dinsdag tot vrijdag heb ik niet echt veel gedaan. Ik heb heel de tijd thuisgezeten en thumbcookies, appelkaneelmuffins en pindakaasbanaanmuffins gemaakt. Voor de rest heb ik op internet gezeten, TV gekeken en met Anthony gebabbeld.
Vrijdagavond ben ik dan vertrokken naar de STS-meeting in Ottawa. Van hier naar Ottawa is zo"n 5 tot 6 uur rijden. Mijn area rep, Pauline, heeft mij en twee andere meisjes in de Toronto-omgeving, Manon uit Wallonie en Jessica uit Australie, naar daar gebracht met de auto. Iedereen rijdt hier veel te snel op de snelweg, de maximumsnelheid is 100 km/u maar de meeste mensen rijden tussen de 110 en 140 km/u. Vrijdagnacht hebben we bij een andere area rep geslapen, zij heet Kim. Ze had een dochter, Chelsea, die voor een jaar naar Oostenrijk is geweest, en voor een maand leefde er ook een studente uit Australie, Ashley, bij hen.
Zaterdag zijn we eerst wat gaan rondrijden in Ottawa. Het is een hele mooie stad, met ook wat oude gebouwen. Er is een rivier die Ottawa scheidt van Quebec, en dat is echt mooi om te zien. Daarna zijn we naar een markt gegaan, waar ze verse groenten verkochten en ook andere dingen zoals juwelen. Ik heb daar een internationaal winkeltje gevonden waar ze, Hallelujah!!, Belgische Cote d'Or chocolade verkochten! Het is wel heel duur hier, een mignotje kost hier 50 cent per stuk. Maar ik kon het niet weerstaan! Nadien heb ik nog meer winkels gezien die Cote d'Or verkopen, maar hier in Woodbridge heb ik dat nog niet gevonden.
's Middags zijn we naar de jeugdherberg gegaan waar de STS-meeting ging beginnen. De jeugdherberg was een gevangenis! We werden ingedeeld in kamers (cellen). De meeste kamers waren voor 6 personen maar ik werd samen met Jessica uit Australie in een cel voor 2 gezet. Daarna kregen we een rondleiding in het parlementgebouw van Ottawa, een heel mooi en oud gebouw met een bibliotheek waar mijn Papa jaloers op zou zijn. Daarna mochten we nog wat rondlopen in Ottawa en iedereen ging eerst een shoppingcenter binnen om te eten. Ik heb een kaneelrol gegeten bij Tim Hortons, heel lekker! Samen met Jessica en Emily uit Australie hebben we dan een beetje rondgelopen in het shoppingcenter voor we teruggegaan zijn naar de jeugdherberg.
Na het avondeten, spaghetti, kregen we een hele boterham uitleg van STS over de regels en trips die ze gaan maken. Er zullen trips georganiseerd worden naar New York, Quebec, Montreal en Toronto en Niagara Falls.
Daarna mochten we vrij in de stad rondlopen. Ik ben met Jessica en Emily en een heleboel Duitse meisjes naar Bubblicity gegaan, een aziatisch theehuis waar ze bubbletea verkochten: thee met 'parels' onderaan, dat was raar! Daarna hebben we nog wat rondgelopen en beavertail gegeten, een typische lekkernij van Ottawa. Het was heel lekker, beavertail is een soort van plat donutdeeg dat gefrituurd wordt, heerlijk! Daarna zijn we gaan slapen in onze cellen.
Zondag zijn we terug naar huis gereden, weer een hele lange saaie rit. De trip was wel leuk want ik heb met veel studenten gesproken en het was leuk om ervaringen te delen. Ik ben de enige die nog niet op school zit maar veel andere studenten hebben ook problemen gehad met hun school. Ik heb blijkbaar wel heel veel geluk met mijn gastfamilie want niet iedereen daar kwam goed overeen met hun familie. Sommigen hebben al van familie veranderd omdat het echt niet klikte.
Foto's van de reis
Dat was de reis in een notendop. Vandaag heb ik nieuws gekregen over mijn school! De directeur van Holy Cross heeft gezegd dat ik zeker welkom ben in zijn school. Hij gaat mij bellen om een afspraak te maken om mij in te schrijven. Hopelijk duurt het nu niet lang meer voor ik eindelijk op school zit.
Gepost door Sara op 10/01/2007 12:31:00 p.m.
1 reactie(s):
Wow! Amerika is blijkbaar echt een mooi land, ik dacht dat het een land vol dikke mensen en Mc Donaldsen was!
Nog veel plezier, en geniet nog van je vakantie (want zooo leuk is school nu ook weer niet)...
XXX Ben B
Door , op
woensdag 3 oktober 2007 om 12:50:00 EDT
