Quebec City en Ottawa

Pfoe wat vliegt de tijd toch snel! Ondertussen is het al midden februari, ik ben al over de helft van mijn 10 maanden hier! Ik heb vier weken om over te schrijven dus ik zal maar bij het begin beginnen...

De eerste week ging ik maandag en dinsdag nog naar school, maar de rest van de dagen ben ik thuis gebleven. De examens op school startten op vrijdag, op donderdag waren er enkele kleinere delen van het examen en woensdag was enkel herhaling, dus er was geen goede reden om naar school te gaan, aangezien ik niet ging meedoen aan de examens. Ze hadden mij de keus gegeven of ik wou meedoen of niet, maar omdat ik de eerste maand van school gemist had en ik dat dus allemaal zou moeten inhalen, en omdat ik gewoon nogal lui ben :p, had ik ervoor gekozen om de examens niet te doen. Er waren nog een aantal dingen thuis die ik op orde kon brengen dus ik kon mij wel bezighouden.

De tweede week ben ik ook thuisgebleven, de examens duurden tot woensdag en de dagen erna waren vakantiedagen. In het begin was de vakantie wel leuk, maar in het midden van de tweede week was ik het alleen thuiszitten grondig beu. Anthony vertrok maandag met de band Afternoon Zero op tournee naar het Westen van Canada en de dagen ervoor was hij altijd weg met Liana of vrienden. Meaghan was druk aan het werken en ze heeft nu ook een vriend met wie ze veel weg was. Mirella was ook druk bezig met vanalles en nog wat. Ze heeft nu een nieuwe job bij Environment Canada en daarvoor moet ze veel meer en langer werken dan voor haar vorige job, dus ze is meestal moe als ze thuiskomt en gaat al slapen rond 9u 's avonds. Al mijn vrienden van school moesten natuurlijk studeren voor hun examens. Ze waren allemaal heel gestresseerd want het hangt van hun punten af naar welke universiteiten ze volgend jaar mogen gaan. Samengevat, ik was twee weken alleen thuis. Dat werd natuurlijk wel saai op de duur. Ik heb 15 afleveringen van Lost in 5 dagen gezien!

De derde week begon het tweede semester in school. Je gaat het niet geloven maar ik was ongelooflijk blij dat de school weer begon. Een nieuw semester betekent nieuwe vakken. Ik heb nu tot het einde van juni 3 vakken en 1 'spare' of studieperiode. Mijn eerste vak is filosofie, wat best wel interessant gaat worden denk ik. Het tweede is fotografie. Dat gaat ook plezant zijn. Ik heb er een analoge camera voor moeten huren. Er is een donkere kamer waar we zelf onze foto's mogen ontwikkelen. Mijn derde vak is writer's craft, waar we leren schrijven. Dat vind ik interessant maar de leerkracht is nogal intimiderend, ik hoop dat het een beetje leuk gaat worden.

Woensdagavond zijn Mirella en ik bij Angelo en Netta, Mirella's vrienden, gaan avondeten. Angelo had aubergine parmigiana gemaakt, mijn favoriet eten! Jammiee... Ondertussen was het heel erg aan het sneeuwen, en toen we terug naar huis reden was het een supererge sneeuwstorm! We moesten een hele grote omweg nemen om thuis te geraken, want sommige wegen zaten compleet vast. Er waren bussen, vrachtwagens en auto's die niet meer de heuvels konden oprijden, er lagen auto's in de gracht, er was overal sneeuw... Zo erg heb ik het nog nooit gezien! Donderdag was het dan een snowday, want de wegen waren nog altijd heel slecht. Foto's staan hier. Dit kwam eigenlijk wel goed uit voor mij want ik moest in de namiddag de trein halen om naar Ottawa te gaan. Gelukkig waren de wegen dan al wat beter. Waarom moest ik naar Ottawa gaan? Omdat ik vrijdagochtend met STS naar Quebec city zou vertrekken! Alle trips vertrekken vanuit Ottawa, omdat de meeste studenten daar wonen. Ik moest dus een dag vroeger vertrekken om er op tijd te zijn. Ik verbleef bij Sarah, een uitwisselingsstudente uit Duitsland, en haar gastmoeder. Ze wonen aan de rand van de stad, in een klein maar mooi ingericht huis met twee grote honden en twee katten. De honden waren braaf dus ik had er niet te veel schrik van. Het enige minpuntje daar was dat Sarah's gastmoeder rookte (in het huis) en je kon dat dus overal ruiken.

De volgende dag moesten we vroeg opstaan om naar de STS-bus te gaan. We mochten niet veel bagage meenemen want we reisden met een schoolbus (redelijk oncomfortabel, klein en koud). Het duurde zo'n 5 uur om naar Quebec City te rijden. Onze eerste stop was het Icehotel, een hotel dat volledig gebouwd is uit ijs en sneeuw! Het is heel knap, maar superkoud! Er is ook een bar waar mensen kunnen drinken uit ijsglazen. Er zijn mensen die daar blijven overnachten, in temperaturen altijd onder nul! En ze betalen er veel geld voor ook. Voor ze gaan slapen wordt hen uitgelegd wat ze moeten doen om warm te blijven enzo. Pfff ik zou het niet kunnen hoor! Na een halfuur waren mijn tenen steenkoud, ik kon ze bijna niet meer bewegen en dat deed heel erg pijn. Ik had nochtans 4 paar sokken aan en sneeuwschoenen! In de shop van het hotel ben ik dan maar teen- en handwarmers gaan kopen, wegwerpbare zakjes die warm blijven voor 6 uren. Dat hielp gelukkig een klein beetje om weer gevoel in mijn tenen te krijgen.

Na het ijshotel zijn we doorgereden naar het Valcartier sneeuwpark. Dat is een groot winterpark met veel heuvels. Gelukkig kon ik winterkleding lenen van Lucy, een vriendin van Meaghan, dus ik had mijzelf goed ingepakt met 3 broeken en 5 lagen bovenaan. In het sneeuwpark moesten we een oplaasbare band nemen en dan werden we naar de top van de heuvel getransporteerd. Bovenaan kon je dan kiezen uit heel veel verschillende heuvels om af te glijden, varierend van redelijk saai tot heel steil. De banden konden aan elkaar vastgemaakt worden zodat je met groepen naar beneden kon glijden. Onze eerste heuvel was een double black diamond, de moeilijkste van allemaal dus. Het was heel plezant maar ik zat achterstevoren en kon dus niet zien wat er ging gebeuren. Het eerste deel van de heuvel was heel steil en tof. Na dat gedeelte dacht ik dat het gedaan was maar toen ineens waren er kleine boebels in de baan en ik had mij niet goed vastgehouden dus ik vloog af de band, recht in de sneeuw. Gelukkig deed het geen pijn. We kregen meer dan 3 uur de tijd om in de sneeuw te spelen maar na 2 en een half uur hadden Lea (van Duitsland) en ik er wel genoeg van dus zijn we maar naar binnen gegaan om op te warmen. Daarna was het tijd voor het avondmaal, wat redelijk groot maar nogal teleurstellend was. Na het eten kregen we nog meer tijd om weer naar buiten te gaan maar we zijn maar binnengebleven. Uiteindelijk zijn we weer op de bus gestapt en werden we naar de jeugdherberg in Quebec gebracht. Verkleumd en moe zijn we gaan slapen. (De temperaturen waren altijd ver onder nul.)

De volgende dag waren onze batterijen weer opgeladen, dus na het ontbijt vertrokken we weer naar buiten. Ik mocht het extra paar sneeuwlaarzen van Lea lenen dus eindelijk had ik geen koude voeten meer. Eerst hebben we een beetje door de stad gewandeld, tot we bij de uitkijktoren, Observatoire Capitale, kwamen. Vanin de toren hadden we een mooi uitzicht over Quebec City en het wintercarnaval, het festival met een boel activiteiten verspreid over de stad. Daarna krijgen we zo'n 5 uur de tijd om zelf het carnaval te bezoeken. Ik ging met Lea van Duitsland en Vanessa van Zwitserland wat rondwandelen. We kwamen aan bij een activiteitencentrum met redelijk veel mensen. Voor de activiteiten zelf (sleeen en schaatsen enzo) moest je betalen, maar daar hadden we niet zo veel zin in. Er waren ook veel eetkraampjes waar ze onder andere "La tire sur la neige", "Tire d'Erable" of "Maple Syrup Taffy" verkochten. Dat is een winterlekkernij die gemaakt wordt door Maple Syrup op sneeuw te droppen en het dan op een stokje te zetten. Ik heb het niet geproefd maar het zou heel zoet zijn. Er waren ook twee tenten waar je gratis eten kon proeven, daar moesten we natuurlijk geen twee keer over nadenken.

Daarna zijn we verder gewandeld en hebben we de rest van de stad verkend. Er waren nog sneeuw- en ijssculpturen, schaatsbanen, een zeepkistenrace, enzovoort. Het oudere gedeelte van Quebec is heel authentiek en Europees, I loved it! Er waren zeer weinig winkel- en fastfoodketens die je overal in de rest van Canada ziet, terwijl er wel veel originele en unieke restaurantjes en winkeltjes waren. Voor onze lunch zijn we een Franse bakkerij binnengestapt waar ze Europees brood (harde korst, hallelujah!!!) en kaas en patisserie verkochten. Ik heb daar heel lekker gegeten, je kunt niet geloven hoe blij ik was om brood met een harde korst te eten. Ik wou heel de winkel leegkopen maar dat ging natuurlijk niet.

In Quebec zijn ze heel trots op hun maple syrup, dus we zijn ook enkele winkels tegenkomen die daar helemaal in specialiseerden. Ik heb ook maple ice cream gegeten, delicious! Wandelend door de straten kwam ik een restaurant/cafe tegen dat echte Luikse wafels verkocht! Ik ben er niet binnengegaan maar ik was verrast want dat had ik nog nergens anders gezien.

's Avonds werden we met de bus naar een buffetrestaurant gebracht (all you can eat) waar het eten gelukkig wel goed was. Daarna dropte de bus ons af enkele straten van waar de parade daarna zou doorkomen. De carnavalsparade in Quebec is een 'big deal' dus er was veel volk. We hadden gelukkig een plaatsje gevonden waar we goed zicht hadden, dus we moesten stil blijven staan om dat niet te verliezen. We wisten niet wanneer de parade ging komen, maar uiteindelijk moesten we twee uur wachten!! Het was heel koud en ondertussen begon het nog te sneeuwen ook, dus nadat we een kwartier van de parade gezien hadden, wat trouwens heel teleurstellend was, zijn we maar beginnen lopen om op te warmen. We zijn een restaurant binnengegaan en hebben dessert gegeten terwijl de parade buiten verder ging. We konden het nog een beetje zien vanuit het restaurant en er was niet veel aan. Daarna moesten we de bus nemen (niet de schoolbus, een normale bus) om weer naar de jeugdherberg te gaan.

De volgende dag was onze laatste dag in Quebec, en voor we weer naar huis reden gingen we nog twee dingen bezoeken. Het eerste was een serie van fresco's onder een autosnelweg. De fresco's waren gemaakt door ex-straatgraffiti-artiesten en ze waren wel indrukwekkend. Het tweede was de Montmorency Falls, watervallen hoger dan die van Niagara Falls maar wel minder indrukwekkend. STS wilde een groepfoto nemen dus we moesten 20 minuten door de sneeuw ploeteren om dichter bij de watervallen te geraken. In twee seconden was de foto genomen en zijn we allemaal snel weer op de bus gekropen, nat van de sneeuw. Dat was het einde van een leuke en mooie maar vermoeiende en koude trip. Na de lange reis weer naar Ottawa ben ik weer bij Sarah blijven overnachten. De volgende dag was maandag maar Sarah en Lea (die ook in Ottawa woont) hadden een dag vrij van school genomen om Ottawa een beetje te verkennen met mij. Buiten de parlementsgebouwen, die ik daarvoor al bezocht had, en 2 musea die gesloten waren op maandag, was er eigenlijk niet veel meer te zien daar. Dus zijn we maar wat gaan shoppen. Het was heel koud die dag, -22 graden in de wind. We zijn ook wat ijssculpturen gaan bezichtigen en we hebben een beavertail gegeten, de bekendste lekkernij in Ottawa (het is iets zoet gemaakt uit donutdeeg, geen echte beverstaart). De rivier door Ottawa was bevroren en mensen gebruiken die in de winter om op te schaatsen, dat was wel tof om te zien. 's Avonds zijn we Tex-Mex gaan eten (fajitas), mijn eerste keer Mexicaans op restaurant!

De volgende dag moest Sarah dan naar school gaan (vroeg opstaan) en heeft de gastmoeder mij naar het busstation gebracht, van waaruit ik twee uur later met de bus terug naar Toronto zou reizen. Ik zat helemaal vooraan in de bus zodat ik niet misselijk zou worden, en de buschauffeur was nogal een prater dus die heeft de hele tijd met mij gebabbeld. Ik had met Mirella afgeproken om na de bus de metro te nemen naar Yorkdale, een groot shoppingcenter, waar zij mij dan zou oppikken. Het was spijtig genoeg beginnen sneeuwen en de buschauffeur dacht dat ik beter ergens anders kon afstappen om dan de bus naar Yorkdale te nemen. Verkeerde keuze!! De bus duurde veel langer en door de sneeuw zat al het verkeer vast. Toen ik eindelijk in Yorkdale aankwam zijn we daar dan maar gebleven voor het avondeten, want Mirella dacht dat het veel te lang zou duren om terug naar huis te gaan in de avondspits. We zijn naar de Pickle Berryl gegaan, een restaurant met fantastisch eten en een menu zo dik als een boek! Het heeft zeker een half uur geduurd voor we onze keuze gemaakt hadden. Nadien zijn we naar huis gereden, de wegen waren helemaal besneeuwd maar gelukkig hadden we niet te veel last van het verkeer.

Foto's van Quebec en Ottawa staan hier. Er is iets misgelopen met de volgorde. De juiste volgorde is: begin op pagina drie, bij de foto die ik EERSTE FOTO genoemd heb. Ga dan niet verder maar achteruit, tot je weer bij de eerste foto op pagina 1 bent. Ga dan naar pagina 4 en achteruit tot je weer bij EERSTE FOTO bent aanbeland.

De volgende drie dagen ben ik dan weer naar school gegaan, gelukkig had ik niet te veel gemist. In Quebec had ik wel een erge verkoudheid opgelopen en ik heb dus heelder dagen zitten snotteren. Het was de eerste keer dat ik hier ziek ben geworden. Gelukkig is het nu al veel beter. Ik ben nog vergeten zeggen dat er heeeeeel veel sneeuw lag in Quebec, zeker een meter! Ik kan mij niet voorstellen hoe mensen daar kunnen leven, het is er zo koud! En om een meter sneeuw te ruimen moet je ook heel sterk zijn :p. Ik ben al uitgeput als ik 30cm moet ruimen hier.

Dit weekend staat er niet veel op het programma. Straks ga ik nog shoppen met Amelia-Angela, een vriendin van school. Morgen is het family day, een vakantiedag die nieuw is sinds dit jaar! Hihi ben ik weer op het juiste moment gekomen...

Hopelijk is het in Belgie wat warmer dan hier, want ik ben de koude en sneeuw wel beu ondertussen. Het mag weer warm worden!! De gastmoeder van Sarah zei dat dit de warmste winter was die ze ooit gehad hebben, amai dat moet hier ijskoud geweest zijn de vorige jaren!

Groetjes aan iedereen, tot de volgende!

XXX Sara

Gepost door Sara op 2/17/2008 09:57:00 a.m.

1 reactie(s):

hey, sara,
amai, da was ne lange post ! :)
hier is het idd veel warmer dan daar, soms 15 graden ... in de winter eh!
kwou ook maar ff zeggen dat de puntjes van de examens allemaal goed waren, woohoo!
dikke kussen en tot de volgende!
xxx Anthony

Door  Anoniem, op zondag 24 februari 2008 om 06:19:00 EST  

Reageer

Quebec City en Ottawa

Pfoe wat vliegt de tijd toch snel! Ondertussen is het al midden februari, ik ben al over de helft van mijn 10 maanden hier! Ik heb vier weken om over te schrijven dus ik zal maar bij het begin beginnen...

De eerste week ging ik maandag en dinsdag nog naar school, maar de rest van de dagen ben ik thuis gebleven. De examens op school startten op vrijdag, op donderdag waren er enkele kleinere delen van het examen en woensdag was enkel herhaling, dus er was geen goede reden om naar school te gaan, aangezien ik niet ging meedoen aan de examens. Ze hadden mij de keus gegeven of ik wou meedoen of niet, maar omdat ik de eerste maand van school gemist had en ik dat dus allemaal zou moeten inhalen, en omdat ik gewoon nogal lui ben :p, had ik ervoor gekozen om de examens niet te doen. Er waren nog een aantal dingen thuis die ik op orde kon brengen dus ik kon mij wel bezighouden.

De tweede week ben ik ook thuisgebleven, de examens duurden tot woensdag en de dagen erna waren vakantiedagen. In het begin was de vakantie wel leuk, maar in het midden van de tweede week was ik het alleen thuiszitten grondig beu. Anthony vertrok maandag met de band Afternoon Zero op tournee naar het Westen van Canada en de dagen ervoor was hij altijd weg met Liana of vrienden. Meaghan was druk aan het werken en ze heeft nu ook een vriend met wie ze veel weg was. Mirella was ook druk bezig met vanalles en nog wat. Ze heeft nu een nieuwe job bij Environment Canada en daarvoor moet ze veel meer en langer werken dan voor haar vorige job, dus ze is meestal moe als ze thuiskomt en gaat al slapen rond 9u 's avonds. Al mijn vrienden van school moesten natuurlijk studeren voor hun examens. Ze waren allemaal heel gestresseerd want het hangt van hun punten af naar welke universiteiten ze volgend jaar mogen gaan. Samengevat, ik was twee weken alleen thuis. Dat werd natuurlijk wel saai op de duur. Ik heb 15 afleveringen van Lost in 5 dagen gezien!

De derde week begon het tweede semester in school. Je gaat het niet geloven maar ik was ongelooflijk blij dat de school weer begon. Een nieuw semester betekent nieuwe vakken. Ik heb nu tot het einde van juni 3 vakken en 1 'spare' of studieperiode. Mijn eerste vak is filosofie, wat best wel interessant gaat worden denk ik. Het tweede is fotografie. Dat gaat ook plezant zijn. Ik heb er een analoge camera voor moeten huren. Er is een donkere kamer waar we zelf onze foto's mogen ontwikkelen. Mijn derde vak is writer's craft, waar we leren schrijven. Dat vind ik interessant maar de leerkracht is nogal intimiderend, ik hoop dat het een beetje leuk gaat worden.

Woensdagavond zijn Mirella en ik bij Angelo en Netta, Mirella's vrienden, gaan avondeten. Angelo had aubergine parmigiana gemaakt, mijn favoriet eten! Jammiee... Ondertussen was het heel erg aan het sneeuwen, en toen we terug naar huis reden was het een supererge sneeuwstorm! We moesten een hele grote omweg nemen om thuis te geraken, want sommige wegen zaten compleet vast. Er waren bussen, vrachtwagens en auto's die niet meer de heuvels konden oprijden, er lagen auto's in de gracht, er was overal sneeuw... Zo erg heb ik het nog nooit gezien! Donderdag was het dan een snowday, want de wegen waren nog altijd heel slecht. Foto's staan hier. Dit kwam eigenlijk wel goed uit voor mij want ik moest in de namiddag de trein halen om naar Ottawa te gaan. Gelukkig waren de wegen dan al wat beter. Waarom moest ik naar Ottawa gaan? Omdat ik vrijdagochtend met STS naar Quebec city zou vertrekken! Alle trips vertrekken vanuit Ottawa, omdat de meeste studenten daar wonen. Ik moest dus een dag vroeger vertrekken om er op tijd te zijn. Ik verbleef bij Sarah, een uitwisselingsstudente uit Duitsland, en haar gastmoeder. Ze wonen aan de rand van de stad, in een klein maar mooi ingericht huis met twee grote honden en twee katten. De honden waren braaf dus ik had er niet te veel schrik van. Het enige minpuntje daar was dat Sarah's gastmoeder rookte (in het huis) en je kon dat dus overal ruiken.

De volgende dag moesten we vroeg opstaan om naar de STS-bus te gaan. We mochten niet veel bagage meenemen want we reisden met een schoolbus (redelijk oncomfortabel, klein en koud). Het duurde zo'n 5 uur om naar Quebec City te rijden. Onze eerste stop was het Icehotel, een hotel dat volledig gebouwd is uit ijs en sneeuw! Het is heel knap, maar superkoud! Er is ook een bar waar mensen kunnen drinken uit ijsglazen. Er zijn mensen die daar blijven overnachten, in temperaturen altijd onder nul! En ze betalen er veel geld voor ook. Voor ze gaan slapen wordt hen uitgelegd wat ze moeten doen om warm te blijven enzo. Pfff ik zou het niet kunnen hoor! Na een halfuur waren mijn tenen steenkoud, ik kon ze bijna niet meer bewegen en dat deed heel erg pijn. Ik had nochtans 4 paar sokken aan en sneeuwschoenen! In de shop van het hotel ben ik dan maar teen- en handwarmers gaan kopen, wegwerpbare zakjes die warm blijven voor 6 uren. Dat hielp gelukkig een klein beetje om weer gevoel in mijn tenen te krijgen.

Na het ijshotel zijn we doorgereden naar het Valcartier sneeuwpark. Dat is een groot winterpark met veel heuvels. Gelukkig kon ik winterkleding lenen van Lucy, een vriendin van Meaghan, dus ik had mijzelf goed ingepakt met 3 broeken en 5 lagen bovenaan. In het sneeuwpark moesten we een oplaasbare band nemen en dan werden we naar de top van de heuvel getransporteerd. Bovenaan kon je dan kiezen uit heel veel verschillende heuvels om af te glijden, varierend van redelijk saai tot heel steil. De banden konden aan elkaar vastgemaakt worden zodat je met groepen naar beneden kon glijden. Onze eerste heuvel was een double black diamond, de moeilijkste van allemaal dus. Het was heel plezant maar ik zat achterstevoren en kon dus niet zien wat er ging gebeuren. Het eerste deel van de heuvel was heel steil en tof. Na dat gedeelte dacht ik dat het gedaan was maar toen ineens waren er kleine boebels in de baan en ik had mij niet goed vastgehouden dus ik vloog af de band, recht in de sneeuw. Gelukkig deed het geen pijn. We kregen meer dan 3 uur de tijd om in de sneeuw te spelen maar na 2 en een half uur hadden Lea (van Duitsland) en ik er wel genoeg van dus zijn we maar naar binnen gegaan om op te warmen. Daarna was het tijd voor het avondmaal, wat redelijk groot maar nogal teleurstellend was. Na het eten kregen we nog meer tijd om weer naar buiten te gaan maar we zijn maar binnengebleven. Uiteindelijk zijn we weer op de bus gestapt en werden we naar de jeugdherberg in Quebec gebracht. Verkleumd en moe zijn we gaan slapen. (De temperaturen waren altijd ver onder nul.)

De volgende dag waren onze batterijen weer opgeladen, dus na het ontbijt vertrokken we weer naar buiten. Ik mocht het extra paar sneeuwlaarzen van Lea lenen dus eindelijk had ik geen koude voeten meer. Eerst hebben we een beetje door de stad gewandeld, tot we bij de uitkijktoren, Observatoire Capitale, kwamen. Vanin de toren hadden we een mooi uitzicht over Quebec City en het wintercarnaval, het festival met een boel activiteiten verspreid over de stad. Daarna krijgen we zo'n 5 uur de tijd om zelf het carnaval te bezoeken. Ik ging met Lea van Duitsland en Vanessa van Zwitserland wat rondwandelen. We kwamen aan bij een activiteitencentrum met redelijk veel mensen. Voor de activiteiten zelf (sleeen en schaatsen enzo) moest je betalen, maar daar hadden we niet zo veel zin in. Er waren ook veel eetkraampjes waar ze onder andere "La tire sur la neige", "Tire d'Erable" of "Maple Syrup Taffy" verkochten. Dat is een winterlekkernij die gemaakt wordt door Maple Syrup op sneeuw te droppen en het dan op een stokje te zetten. Ik heb het niet geproefd maar het zou heel zoet zijn. Er waren ook twee tenten waar je gratis eten kon proeven, daar moesten we natuurlijk geen twee keer over nadenken.

Daarna zijn we verder gewandeld en hebben we de rest van de stad verkend. Er waren nog sneeuw- en ijssculpturen, schaatsbanen, een zeepkistenrace, enzovoort. Het oudere gedeelte van Quebec is heel authentiek en Europees, I loved it! Er waren zeer weinig winkel- en fastfoodketens die je overal in de rest van Canada ziet, terwijl er wel veel originele en unieke restaurantjes en winkeltjes waren. Voor onze lunch zijn we een Franse bakkerij binnengestapt waar ze Europees brood (harde korst, hallelujah!!!) en kaas en patisserie verkochten. Ik heb daar heel lekker gegeten, je kunt niet geloven hoe blij ik was om brood met een harde korst te eten. Ik wou heel de winkel leegkopen maar dat ging natuurlijk niet.

In Quebec zijn ze heel trots op hun maple syrup, dus we zijn ook enkele winkels tegenkomen die daar helemaal in specialiseerden. Ik heb ook maple ice cream gegeten, delicious! Wandelend door de straten kwam ik een restaurant/cafe tegen dat echte Luikse wafels verkocht! Ik ben er niet binnengegaan maar ik was verrast want dat had ik nog nergens anders gezien.

's Avonds werden we met de bus naar een buffetrestaurant gebracht (all you can eat) waar het eten gelukkig wel goed was. Daarna dropte de bus ons af enkele straten van waar de parade daarna zou doorkomen. De carnavalsparade in Quebec is een 'big deal' dus er was veel volk. We hadden gelukkig een plaatsje gevonden waar we goed zicht hadden, dus we moesten stil blijven staan om dat niet te verliezen. We wisten niet wanneer de parade ging komen, maar uiteindelijk moesten we twee uur wachten!! Het was heel koud en ondertussen begon het nog te sneeuwen ook, dus nadat we een kwartier van de parade gezien hadden, wat trouwens heel teleurstellend was, zijn we maar beginnen lopen om op te warmen. We zijn een restaurant binnengegaan en hebben dessert gegeten terwijl de parade buiten verder ging. We konden het nog een beetje zien vanuit het restaurant en er was niet veel aan. Daarna moesten we de bus nemen (niet de schoolbus, een normale bus) om weer naar de jeugdherberg te gaan.

De volgende dag was onze laatste dag in Quebec, en voor we weer naar huis reden gingen we nog twee dingen bezoeken. Het eerste was een serie van fresco's onder een autosnelweg. De fresco's waren gemaakt door ex-straatgraffiti-artiesten en ze waren wel indrukwekkend. Het tweede was de Montmorency Falls, watervallen hoger dan die van Niagara Falls maar wel minder indrukwekkend. STS wilde een groepfoto nemen dus we moesten 20 minuten door de sneeuw ploeteren om dichter bij de watervallen te geraken. In twee seconden was de foto genomen en zijn we allemaal snel weer op de bus gekropen, nat van de sneeuw. Dat was het einde van een leuke en mooie maar vermoeiende en koude trip. Na de lange reis weer naar Ottawa ben ik weer bij Sarah blijven overnachten. De volgende dag was maandag maar Sarah en Lea (die ook in Ottawa woont) hadden een dag vrij van school genomen om Ottawa een beetje te verkennen met mij. Buiten de parlementsgebouwen, die ik daarvoor al bezocht had, en 2 musea die gesloten waren op maandag, was er eigenlijk niet veel meer te zien daar. Dus zijn we maar wat gaan shoppen. Het was heel koud die dag, -22 graden in de wind. We zijn ook wat ijssculpturen gaan bezichtigen en we hebben een beavertail gegeten, de bekendste lekkernij in Ottawa (het is iets zoet gemaakt uit donutdeeg, geen echte beverstaart). De rivier door Ottawa was bevroren en mensen gebruiken die in de winter om op te schaatsen, dat was wel tof om te zien. 's Avonds zijn we Tex-Mex gaan eten (fajitas), mijn eerste keer Mexicaans op restaurant!

De volgende dag moest Sarah dan naar school gaan (vroeg opstaan) en heeft de gastmoeder mij naar het busstation gebracht, van waaruit ik twee uur later met de bus terug naar Toronto zou reizen. Ik zat helemaal vooraan in de bus zodat ik niet misselijk zou worden, en de buschauffeur was nogal een prater dus die heeft de hele tijd met mij gebabbeld. Ik had met Mirella afgeproken om na de bus de metro te nemen naar Yorkdale, een groot shoppingcenter, waar zij mij dan zou oppikken. Het was spijtig genoeg beginnen sneeuwen en de buschauffeur dacht dat ik beter ergens anders kon afstappen om dan de bus naar Yorkdale te nemen. Verkeerde keuze!! De bus duurde veel langer en door de sneeuw zat al het verkeer vast. Toen ik eindelijk in Yorkdale aankwam zijn we daar dan maar gebleven voor het avondeten, want Mirella dacht dat het veel te lang zou duren om terug naar huis te gaan in de avondspits. We zijn naar de Pickle Berryl gegaan, een restaurant met fantastisch eten en een menu zo dik als een boek! Het heeft zeker een half uur geduurd voor we onze keuze gemaakt hadden. Nadien zijn we naar huis gereden, de wegen waren helemaal besneeuwd maar gelukkig hadden we niet te veel last van het verkeer.

Foto's van Quebec en Ottawa staan hier. Er is iets misgelopen met de volgorde. De juiste volgorde is: begin op pagina drie, bij de foto die ik EERSTE FOTO genoemd heb. Ga dan niet verder maar achteruit, tot je weer bij de eerste foto op pagina 1 bent. Ga dan naar pagina 4 en achteruit tot je weer bij EERSTE FOTO bent aanbeland.

De volgende drie dagen ben ik dan weer naar school gegaan, gelukkig had ik niet te veel gemist. In Quebec had ik wel een erge verkoudheid opgelopen en ik heb dus heelder dagen zitten snotteren. Het was de eerste keer dat ik hier ziek ben geworden. Gelukkig is het nu al veel beter. Ik ben nog vergeten zeggen dat er heeeeeel veel sneeuw lag in Quebec, zeker een meter! Ik kan mij niet voorstellen hoe mensen daar kunnen leven, het is er zo koud! En om een meter sneeuw te ruimen moet je ook heel sterk zijn :p. Ik ben al uitgeput als ik 30cm moet ruimen hier.

Dit weekend staat er niet veel op het programma. Straks ga ik nog shoppen met Amelia-Angela, een vriendin van school. Morgen is het family day, een vakantiedag die nieuw is sinds dit jaar! Hihi ben ik weer op het juiste moment gekomen...

Hopelijk is het in Belgie wat warmer dan hier, want ik ben de koude en sneeuw wel beu ondertussen. Het mag weer warm worden!! De gastmoeder van Sarah zei dat dit de warmste winter was die ze ooit gehad hebben, amai dat moet hier ijskoud geweest zijn de vorige jaren!

Groetjes aan iedereen, tot de volgende!

XXX Sara

Gepost door Sara om 2/17/2008 09:57:00 a.m.
1 comments

juni 2007
augustus 2007
september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008

Naam URL of email Bericht(smilies)