Kingston, Cayo Largo en Pasen

Vrolijk Pasen!

Er is weer heel wat gebeurd ondertussen... Drie weken geleden was iedereen blij want het was March Break (1 week vakantie). Mijn vakantie was goed gevuld. Van maandag tot woensdag had ik afgesproken met twee Duitse uitwisselingsstudenten, Sarah en Lea, om naar Kingston te gaan. We hadden zelf ons motel geboekt en vervoer geregeld, en na wat over en weer gemaild te hebben met STS kregen we uiteindelijk toch de toelating om te gaan. Sarah en Lea wonen in Ottawa en gingen samen de trein nemen terwijl ik alleen met de bus zou gaan. Het plan was om een uur voor vertrek bij de bushalte te zijn. Mirella zou mij met de auto naar het metrostation brengen en van daaruit zou ik dan alleen de metro naar de bus nemen. Mijn wekker werkte toen niet (probleem met de batterij) dus ik had de dag ervoor gevraagd aan Mirella om mij op tijd wakker te maken. Uiteindelijk zijn we 45 minuten later dan gedacht pas opgestaan, dus we moesten ons haasten. Eindelijk in de auto kwamen we dan terecht in een file, dus ik zag mijn bus al bijna wegrijden. Uiteindelijk kwam ik juist op tijd bij de bus, 1 minuut voor vertrek. Er waren heel veel mensen die naar Kingston en Montreal (zelfde bus) wilden dus moesten ze een extra bus regelen. Ik was een van de laatsten op de extra bus, maar gelukkig kon ik toch nog mee (de plaatsen waren niet gereserveerd). In Kingston zelf ontmoette ik Sarah en Lea die er gelukkig ook geraakt waren. We hebben eerst met onze valiezen wat rond gelopen en dan besloten het motel te gaan zoeken. De bussen in Kingston hebben nogal rare routes en ons hotel lag in een eenrichtingsstraat, er reden wel bussen maar enkel in de andere richting. We moesten dus nogal ver gaan en eindelijk in het motel aangekomen waren we al moe. We zijn dan toch weer vertrokken en hebben eerst de hoofdstraat van Kingston wat verkend. We zijn ook naar het toeristenbureau gegaan en de receptionist daar zei dat we in het verkeerde seizoen naar Kingston gekomen waren en dat er niet veel te doen was. Hij had ons wel wat advies gegeven, bv. om naar Fort Henry, een oud fort en de hoofdattractie van Kingston, te gaan. 's Avonds zijn we gaan eten in een Indisch-vegetarisch restaurant, dat was Lea's keuze en ik was dus ook superblij. Het eten was vingerlikkend lekker, alleen het dessert was wat minder. 's Avonds in het motel hebben we dan nog een film bekeken (video's gekocht) en bijgepraat.

De volgende dag zijn we naar Fort Henry gegaan. We wilden eigenlijk de bus nemen maar konden niet aan het bussysteem uit dus we zijn er maar naartoe gewandeld. Het was verder dan gedacht, maar gelukkig was het mooi weer (wel koud en winderig). Kingston ligt aan het Ontario meer en dat was helemaal bevroren, wel speciaal om te zien. Eenmaal bij het fort aangekomen, bleek het nogal een teleurstelling. Er was bijna niemand, behalve enkele kinderen op een soort van geschiedenislegerkamp. Er waren enkele kamers met historische voorwerpen en meubels, die je kon bezichtigen, en dat was het. We zijn daar niet lang gebleven. We wilden de bus terug naar de stad nemen en realiseerden dat we 5 minuten hadden om naar de halte te gaan, dus we moesten heel snel proberen lopen, gelukkig was het naar beneden. Mijn conditie is heel slecht dus ik was totaal uitgeput, maar gelukkig hadden we de bus dan toch nog net gehaald.

In de namiddag hebben we een zelfgegidste route door Kingston gedaan om wat mooie huizen en kerken te zien. 's Avonds zijn we dan in een ander restaurant gaan eten, pas toen we gaan zitten waren zagen we dat het een vegetarische co-operatie was. Co-operatie betekent: ga naar de toog en maak uw bestelling, voor de rest (bestek enzo) is het zelfbediening. Het eten was er wel lekker en we hebben 3 desserts gedeeld. Een van de desserten was veganistische kaastaart en dat was ook super. De desserts waren allemaal heerlijk. 's Avonds hebben we dan een andere video bekeken.

De volgende dag hebben we niet veel meer gedaan want mijn bus terug naar Toronto kwam redelijk vroeg. De reis terug naar huis verliep beter dan de heenreis.

Foto's van Kingston staan hier (begin achteraan en ga dan achterstevoren).

Donderdag bleef ik thuis om mij voor te bereiden voor mijn vertrek naar Cayo Largo, Cuba! Mirella, Anthony, Liana (Anthony's vriendin), Leonora (zus van Mirella), Ryan (zoon van Leonora) en ik gingen voor een week naar een paradijselijk eiland. Het eiland is klein en bestaat uit een keten van hotels, er zijn geen vaste inwoners. Ons hotel, Sol Pelicano, was all-inclusive. Vrijdagmiddag vertrokken we samen vanuit de luchthaven van Toronto. De vlucht duurde drie en een half uur. We kwamen rond 9 uur 's avonds aan in Cayo Largo. De luchthaven daar is superklein, er is 1 landingsbaan die kort en ruw is, de landing was dus ook nogal hard. Toen we uit het vliegtuig stapten was het heerlijk warm, wat een verschil tegenover Canada! Spijtig genoeg was het donker dus we konden nog niet veel van het eiland zien. We kwamen aan in het hotel en hadden nog net de tijd om naar het buffet te gaan.

De volgende dagen hebben we vooral zonnend, zwemmend en etend doorgebracht. Ons hotel lag vlak naast het strand, een strand zoals je enkel op postkaartjes ziet! De oceaan was supermooi, blauw en helder. Bij het strand was ook een bar/restaurant waar we drankjes a volonte konden halen (lekkere pina colada's). 's Middags was het een klein buffet met rauwe groenten, rijst, pasta en gegrilde vis en kip. 's Avonds werd het een Cubaans a la carte restaurant waarvoor je moest reserveren. Er waren ook een internationaal restaurant en een steakhouse waarvoor je ook moest reserveren. We mochten maar naar 2 van de 3 gaan dus we kozen voor het Cubaans en het internationaal restaurant. Beide waren zeer goed en een verademing van het buffet dat nogal vaak hetzelfde was. 's Morgens was er het ontbijtbuffet met veel keuze, je kon ook een omelet laten maken met zelfgekozen ingredienten. 's Middags waren er het buffet, het strandbuffet, een pizzarestaurant (goede pizza met dunne korst) en een snackbar met hamburgers etc.

Het hotel had een groot zoutwaterzwembad waar we ook vele uren hebben doorgebracht. Op sommige dagen was er veel wind waardoor het verboden was in de oceaan te zwemmen, en dan was het zwembad een goede, windluwe, oplossing.

We zijn ook een paar keer naar twee andere stranden, Playa Sirena en Playa Paraiso, gegaan. Er reed een treintje 3 keer per dag gratis naartoe. De andere stranden waren zo mogelijk nog mooier dan het strand bij het hotel! Bij Playa Sirena kon je ook gratis waterpeddelen of op een zeilbootje gaan. Ik zeg 'gratis' en 'all-inclusive' maar je betaalt wel kleine fooien aan de bedienden. De mensen daar zijn wel heel vriendelijk, alhoewel er soms wel communicatieproblemen zijn aangezien ze niet allemaal Engels spreken. Mirella en Leonora's Italiaans kwam nog goed van pas soms.

Bij zonsondergang kwamen de muggen, maar een klein vliegtuig kwam dan rond het hotel met een soort van rook tegen de insecten. Dit hielp niet zoveel want ik ben toch een paar keer gestoken. Na het eten gingen we meestal naar onze kamers, we waren zo moe dat we direct in slaap vielen. 1 nacht zijn we opgebleven om naar de locale disco te gaan om te gaan bowlen. De bus bracht ons daar naartoe maar we waren te vroeg en het was nog gesloten. Na twintig minuten ging het dan open en hebben we toch kunnen spelen. Het eerste spel had ik gewonnen, toen was ik wel trots. Na twee spelletjes zijn we terug naar ons hotel gegaan.

Onze hotelkamers waren degelijk. Mirella en ik hadden pech want onze bedden waren nogal hard. De eerste nacht hebben we bijna niet geslapen want de airco maakte onze kamer ijskoud. De badkamer was wel goed.

De zon in Cayo Largo was heel straf, dus we hebben ons altijd goed ingesmeerd. Toch is iedereen wat verbrand. De eerste dag waren enkel mijn voeten verbrand, maar dat was wel lastig voor de rest van de week want het deed pijn in mijn teenslippers. Uiteindelijk is iedereen wel bruin geworden met enkele verbrande plekken.

Foto's van Cayo Largo staan hier (weer achterstevoren).

Na een week luilekkeren namen we het vliegtuig terug naar het koude Toronto. Iedereen zag er tegenop om weer de koude en sneeuw te moeten trotseren. We landden om half 2 's nachts, Meaghan en Angela kwamen ons ophalen met twee auto's. Twee dagen later, zondag, was het Pasen, en toen zijn we met de hele familie bij de grootouders gaan eten. Er was vooral veel gebarbecued vlees en gefrituurde scampi en andere zeevruchten. Tot mijn verrassing wordt Pasen hier niet echt met chocolade gevierd. Mirella had mij wel een kindersurprise eitje gegeven en Lisa (schoonzus van Mirella) had halve chocolade-eieren gevuld met suiker gemaakt, maar dat was alles. Ik was nogal teleurgesteld eigenlijk.

Dinsdag moest ik dan terug naar school. Ik had vier dagen gemist maar dat was niet erg, ik moest niet veel inhalen. Ik had de volgende dag wel een grote test voor filosofie maar die bleek nadien nogal gemakkelijk.

Gisteren heb ik een paaspakketje van thuis gekregen! Toch nog chocolade voor pasen :-). Mmmmmm, Belgische chocolade smaakt fantastisch... Ik heb gehoord dat jullie met Pasen zelfs sneeuw hebben gehad, dat is ook raar! Hier ligt er nog altijd sneeuw maar deze week gaat het hopelijk smelten, want de temperaturen gaan eindelijk boven het vriespunt komen.

Vele groetjes!

Gepost door Sara op 3/29/2008 12:40:00 p.m.

0 reactie(s):

Reageer

March break

Oeioei het is alweer drie weken geleden ondertussen dat ik hier nog iets geschreven heb. Het wordt al moeilijk om te herinneren wat er gebeurd is...

Twee weekends geleden was er spijtig genoeg een begrafenis. De neef van Mirella was woensdag overleden. Italiaanse begrafenis- en rouwrituelen zijn anders dan de onze. Wanneer iemand overlijdt is het drie dagen rouw waarbij alle familie elke dag minstens 2 keer 2 uur in het rouwcentrum moet zijn om alle kennissen van de overledene te ontvangen. Ik ben daar niet naartoe gegaan, blijkbaar is dat heel akelig met veel gehuil. Zaterdag was het dan de begrafenis (waar ik ook niet naartoe ben gegaan) en daarna was er een grote lunch bij de ouders van Mirella's neef. Daar ben ik wel naartoe gegaan want Meaghan en ik waren de enigen die tijd hadden om al het eten op te gaan halen bij een caterer en om alles klaar te zetten. De avond voordien was Amelia-Angela naar hier gekomen om mij te helpen 7 cakes te bakken. 4 ervan waren instant mixes dus het duurde niet te lang. Uiteindelijk was er natuurlijk weer veel te veel eten (typisch Italiaans) en nog niet de helft van de cakes werd gegeten.

Vorig weekend ben ik met Amelia-Angela gaan shoppen. Het plan was om te gaan zoeken naar een promdress (prom is op 27 juni). Prom is heel belangrijk hier voor grade 12, iedereen kijkt er al naar uit en is er al voor aan het plannen. Ik had niet echt gedacht om een kleedje te vinden maar wonder boven wonder heb ik er toch een gevonden dat mooi is en past! Ik heb het dan maar ineens gekocht, dat is al een zorg minder. Amelia-Angela heeft de moed een beetje verloren en denkt eraan om een kleed om maat te laten maken. Het shoppen was wel heel plezant.

Maandag is Anthony teruggekomen van zijn tour met de rockband Afternoon Zero. Zijn foto's waren spectaculair, British Columbia ziet er heel mooi uit.

Woensdag was het alweer een snowday. 's Nachts was er veel vriezende regen gevallen en de wegen waren spekglad 's morgens. Mijn dag begon rustig, maar geraakte daarna in een stroomversnelling. Twee Duitse uitwisselingsstudenten en ik wilden graag nog eens afspreken en we hadden al een beetje plannen gemaakt om samen Kingston (een stadje tussen Ottawa en Toronto) te bezoeken. De plannen waren nog niet concreet maar plots moest alles snel gaan want STS wou onze plannen weten voor donderdag. We hebben dan maar snel het vervoer en motel geboekt. Ik ga (met de bus) naar Kingston van maandag tot en met woensdag. Wat we daar gaan doen of zien is nog niet zeker, maar dat zullen we dan wel uitzoeken. Alsof dat nog niet genoeg plannen voor een dag waren, stelde Mirella plots voor om naar Cayo Largo, een eilandje nabij Cuba, te gaan. Ze had een heel goede prijs gevonden en wou al lang naar daar op vakantie gaan. Nu Anthony terug thuis was, leek het de perfecte gelegenheid om te gaan. Het moest wel nog dezelfde dag geboekt worden. Na een kort overleg met mijn ouders heb ik dan ook maar besloten mee te gaan, zo'n kans ga ik waarschijnlijk nooit meer krijgen! We vertrekken vrijdag de 14de en komen vrijdag de 21ste terug. Het wordt een echte luilekker vakantie, strand, zon en zee. Ik zie er al heel erg naar uit! Ik ga dan wel 4 dagen school missen (maandag tot en met donderdag, de eerste vrijdag valt nog in March Break en de laatste vrijdag is Goede Vrijdag), maar dat is niet zo erg.
Woensdagavond zijn Mirella, Anthony, Liana (zijn vriendin), Meaghan, Sebastian (haar vriend) en ik dan naar een Thais restaurant in Mississauga (nabij Meaghans werk) gegaan. Het eten was er super, exotisch maar vingerlikkendlekker. De bediening was ook heel goed, we kregen zelfs twee gerechten gratis. Ik heb er gegrilde makreel, edamame (groene soyabonen), Thaise salade, sushi, scampi met garnalen, noedels met groenten, gegrilde aubergine,... gegeten. We hadden een reeks gerechten besteld en dan alles gedeeld. Als dessert was er gefrituurd ijs (mango) en gefrituurde banaan met ijs (groene thee en zwart sesamzaad). Jaja ik heb mijn buikje volgegeten.

Vandaag is het een pedagogische studiedag, het begin van March break (een week vakantie). In de namiddag gaat het beginnen sneeuwen, er is weer een sneeuwstorm aangekondigd. Het gaat blijven sneeuwen tot zaterdagavond, op sommige plaatsen gaat er tot 50cm sneeuw vallen. Het is niet echt normaal, dit jaar zou het record van de meeste sneeuw ooit in Ontario kunnen breken! Zondag is er een verjaardagsfeest voor de nonna (grootmoeder). Maandag tot woensdag ben ik in Kingston. Donderdag ben ik thuis en dan vertrek ik vrijdag met de vlieger naar Cayo Largo, Cuba. Een druk programma dus!

Take care!
XXX Sara

PS: proficiat aan al mijn Belgische vrienden voor hun schitterende resultaten voor de examens!!

Gepost door Sara op 3/07/2008 12:24:00 p.m.

0 reactie(s):

Reageer