Kingston, Cayo Largo en Pasen

Vrolijk Pasen!

Er is weer heel wat gebeurd ondertussen... Drie weken geleden was iedereen blij want het was March Break (1 week vakantie). Mijn vakantie was goed gevuld. Van maandag tot woensdag had ik afgesproken met twee Duitse uitwisselingsstudenten, Sarah en Lea, om naar Kingston te gaan. We hadden zelf ons motel geboekt en vervoer geregeld, en na wat over en weer gemaild te hebben met STS kregen we uiteindelijk toch de toelating om te gaan. Sarah en Lea wonen in Ottawa en gingen samen de trein nemen terwijl ik alleen met de bus zou gaan. Het plan was om een uur voor vertrek bij de bushalte te zijn. Mirella zou mij met de auto naar het metrostation brengen en van daaruit zou ik dan alleen de metro naar de bus nemen. Mijn wekker werkte toen niet (probleem met de batterij) dus ik had de dag ervoor gevraagd aan Mirella om mij op tijd wakker te maken. Uiteindelijk zijn we 45 minuten later dan gedacht pas opgestaan, dus we moesten ons haasten. Eindelijk in de auto kwamen we dan terecht in een file, dus ik zag mijn bus al bijna wegrijden. Uiteindelijk kwam ik juist op tijd bij de bus, 1 minuut voor vertrek. Er waren heel veel mensen die naar Kingston en Montreal (zelfde bus) wilden dus moesten ze een extra bus regelen. Ik was een van de laatsten op de extra bus, maar gelukkig kon ik toch nog mee (de plaatsen waren niet gereserveerd). In Kingston zelf ontmoette ik Sarah en Lea die er gelukkig ook geraakt waren. We hebben eerst met onze valiezen wat rond gelopen en dan besloten het motel te gaan zoeken. De bussen in Kingston hebben nogal rare routes en ons hotel lag in een eenrichtingsstraat, er reden wel bussen maar enkel in de andere richting. We moesten dus nogal ver gaan en eindelijk in het motel aangekomen waren we al moe. We zijn dan toch weer vertrokken en hebben eerst de hoofdstraat van Kingston wat verkend. We zijn ook naar het toeristenbureau gegaan en de receptionist daar zei dat we in het verkeerde seizoen naar Kingston gekomen waren en dat er niet veel te doen was. Hij had ons wel wat advies gegeven, bv. om naar Fort Henry, een oud fort en de hoofdattractie van Kingston, te gaan. 's Avonds zijn we gaan eten in een Indisch-vegetarisch restaurant, dat was Lea's keuze en ik was dus ook superblij. Het eten was vingerlikkend lekker, alleen het dessert was wat minder. 's Avonds in het motel hebben we dan nog een film bekeken (video's gekocht) en bijgepraat.

De volgende dag zijn we naar Fort Henry gegaan. We wilden eigenlijk de bus nemen maar konden niet aan het bussysteem uit dus we zijn er maar naartoe gewandeld. Het was verder dan gedacht, maar gelukkig was het mooi weer (wel koud en winderig). Kingston ligt aan het Ontario meer en dat was helemaal bevroren, wel speciaal om te zien. Eenmaal bij het fort aangekomen, bleek het nogal een teleurstelling. Er was bijna niemand, behalve enkele kinderen op een soort van geschiedenislegerkamp. Er waren enkele kamers met historische voorwerpen en meubels, die je kon bezichtigen, en dat was het. We zijn daar niet lang gebleven. We wilden de bus terug naar de stad nemen en realiseerden dat we 5 minuten hadden om naar de halte te gaan, dus we moesten heel snel proberen lopen, gelukkig was het naar beneden. Mijn conditie is heel slecht dus ik was totaal uitgeput, maar gelukkig hadden we de bus dan toch nog net gehaald.

In de namiddag hebben we een zelfgegidste route door Kingston gedaan om wat mooie huizen en kerken te zien. 's Avonds zijn we dan in een ander restaurant gaan eten, pas toen we gaan zitten waren zagen we dat het een vegetarische co-operatie was. Co-operatie betekent: ga naar de toog en maak uw bestelling, voor de rest (bestek enzo) is het zelfbediening. Het eten was er wel lekker en we hebben 3 desserts gedeeld. Een van de desserten was veganistische kaastaart en dat was ook super. De desserts waren allemaal heerlijk. 's Avonds hebben we dan een andere video bekeken.

De volgende dag hebben we niet veel meer gedaan want mijn bus terug naar Toronto kwam redelijk vroeg. De reis terug naar huis verliep beter dan de heenreis.

Foto's van Kingston staan hier (begin achteraan en ga dan achterstevoren).

Donderdag bleef ik thuis om mij voor te bereiden voor mijn vertrek naar Cayo Largo, Cuba! Mirella, Anthony, Liana (Anthony's vriendin), Leonora (zus van Mirella), Ryan (zoon van Leonora) en ik gingen voor een week naar een paradijselijk eiland. Het eiland is klein en bestaat uit een keten van hotels, er zijn geen vaste inwoners. Ons hotel, Sol Pelicano, was all-inclusive. Vrijdagmiddag vertrokken we samen vanuit de luchthaven van Toronto. De vlucht duurde drie en een half uur. We kwamen rond 9 uur 's avonds aan in Cayo Largo. De luchthaven daar is superklein, er is 1 landingsbaan die kort en ruw is, de landing was dus ook nogal hard. Toen we uit het vliegtuig stapten was het heerlijk warm, wat een verschil tegenover Canada! Spijtig genoeg was het donker dus we konden nog niet veel van het eiland zien. We kwamen aan in het hotel en hadden nog net de tijd om naar het buffet te gaan.

De volgende dagen hebben we vooral zonnend, zwemmend en etend doorgebracht. Ons hotel lag vlak naast het strand, een strand zoals je enkel op postkaartjes ziet! De oceaan was supermooi, blauw en helder. Bij het strand was ook een bar/restaurant waar we drankjes a volonte konden halen (lekkere pina colada's). 's Middags was het een klein buffet met rauwe groenten, rijst, pasta en gegrilde vis en kip. 's Avonds werd het een Cubaans a la carte restaurant waarvoor je moest reserveren. Er waren ook een internationaal restaurant en een steakhouse waarvoor je ook moest reserveren. We mochten maar naar 2 van de 3 gaan dus we kozen voor het Cubaans en het internationaal restaurant. Beide waren zeer goed en een verademing van het buffet dat nogal vaak hetzelfde was. 's Morgens was er het ontbijtbuffet met veel keuze, je kon ook een omelet laten maken met zelfgekozen ingredienten. 's Middags waren er het buffet, het strandbuffet, een pizzarestaurant (goede pizza met dunne korst) en een snackbar met hamburgers etc.

Het hotel had een groot zoutwaterzwembad waar we ook vele uren hebben doorgebracht. Op sommige dagen was er veel wind waardoor het verboden was in de oceaan te zwemmen, en dan was het zwembad een goede, windluwe, oplossing.

We zijn ook een paar keer naar twee andere stranden, Playa Sirena en Playa Paraiso, gegaan. Er reed een treintje 3 keer per dag gratis naartoe. De andere stranden waren zo mogelijk nog mooier dan het strand bij het hotel! Bij Playa Sirena kon je ook gratis waterpeddelen of op een zeilbootje gaan. Ik zeg 'gratis' en 'all-inclusive' maar je betaalt wel kleine fooien aan de bedienden. De mensen daar zijn wel heel vriendelijk, alhoewel er soms wel communicatieproblemen zijn aangezien ze niet allemaal Engels spreken. Mirella en Leonora's Italiaans kwam nog goed van pas soms.

Bij zonsondergang kwamen de muggen, maar een klein vliegtuig kwam dan rond het hotel met een soort van rook tegen de insecten. Dit hielp niet zoveel want ik ben toch een paar keer gestoken. Na het eten gingen we meestal naar onze kamers, we waren zo moe dat we direct in slaap vielen. 1 nacht zijn we opgebleven om naar de locale disco te gaan om te gaan bowlen. De bus bracht ons daar naartoe maar we waren te vroeg en het was nog gesloten. Na twintig minuten ging het dan open en hebben we toch kunnen spelen. Het eerste spel had ik gewonnen, toen was ik wel trots. Na twee spelletjes zijn we terug naar ons hotel gegaan.

Onze hotelkamers waren degelijk. Mirella en ik hadden pech want onze bedden waren nogal hard. De eerste nacht hebben we bijna niet geslapen want de airco maakte onze kamer ijskoud. De badkamer was wel goed.

De zon in Cayo Largo was heel straf, dus we hebben ons altijd goed ingesmeerd. Toch is iedereen wat verbrand. De eerste dag waren enkel mijn voeten verbrand, maar dat was wel lastig voor de rest van de week want het deed pijn in mijn teenslippers. Uiteindelijk is iedereen wel bruin geworden met enkele verbrande plekken.

Foto's van Cayo Largo staan hier (weer achterstevoren).

Na een week luilekkeren namen we het vliegtuig terug naar het koude Toronto. Iedereen zag er tegenop om weer de koude en sneeuw te moeten trotseren. We landden om half 2 's nachts, Meaghan en Angela kwamen ons ophalen met twee auto's. Twee dagen later, zondag, was het Pasen, en toen zijn we met de hele familie bij de grootouders gaan eten. Er was vooral veel gebarbecued vlees en gefrituurde scampi en andere zeevruchten. Tot mijn verrassing wordt Pasen hier niet echt met chocolade gevierd. Mirella had mij wel een kindersurprise eitje gegeven en Lisa (schoonzus van Mirella) had halve chocolade-eieren gevuld met suiker gemaakt, maar dat was alles. Ik was nogal teleurgesteld eigenlijk.

Dinsdag moest ik dan terug naar school. Ik had vier dagen gemist maar dat was niet erg, ik moest niet veel inhalen. Ik had de volgende dag wel een grote test voor filosofie maar die bleek nadien nogal gemakkelijk.

Gisteren heb ik een paaspakketje van thuis gekregen! Toch nog chocolade voor pasen :-). Mmmmmm, Belgische chocolade smaakt fantastisch... Ik heb gehoord dat jullie met Pasen zelfs sneeuw hebben gehad, dat is ook raar! Hier ligt er nog altijd sneeuw maar deze week gaat het hopelijk smelten, want de temperaturen gaan eindelijk boven het vriespunt komen.

Vele groetjes!

Gepost door Sara op 3/29/2008 12:40:00 p.m.

0 reactie(s):

Reageer