sara

Oase in Toronto en aftellen...

2008-06-19T20:34:00.002-04:00

Twee weekends geleden ben ik met Manon, de andere Belgische uitwisselingsstudente in de buurt van Toronto (Oakville), weer Toronto ingetrokken. We hadden beslist om een gegidst fietstochtje van de Toronto Island te doen. Via de website van Toronto Tourism hadden we de organisatie Sights on Bikes gevonden. Voor 40 dollar krijg je een gids en een fiets! Wij waren de enigen die zich voor die zaterdagochtend hadden ingeschreven, dus het was eigenlijk een privetour. Onze gids was een lerares van ongeveer 25 jaar, we konden er goed mee babbelen. Eerst gingen we met de ferry naar de Islands, een boottochtje van 15 minuten. Op het eiland rijden geen gemotoriseerde voertuigen! Er wonen enkele mensen in schattige huisjes, het is er echt prachtig! Er is ook veel groen en natuurlijk ook *clothing-optional op sommige plaatsen* stranden. Het was heel raar om daar te fietsen, het was er zo rustig en mooi, terwijl downtown Toronto zo dichtbij is! Op het eiland is ook een pretpark voor kinderen met een boerderij, daar wordt het wel wat drukker op mooie dagen natuurlijk. Maar de rest van het eiland is kalm en vredig, ik zou er wel willen wonen maar zonder auto is dat niet gemakkelijk. De wachtlijst voor de verkoop van huizen daar (alles is heel strict geregeld) is meer dan 15 jaar!

Na ongeveer 3 uur zat de fietstocht erop, foto's staan hier. Daarna zijn Manon en ik naar Kensington Market gegaan, een deel van Toronto (in Chinatown eigenlijk) met veel tweedehandswinkels, groentewinkels, exotische etenswaren en internationale eetgelegenheden. Daarna zijn we door een deel van Chinatown gewandeld en weer naar de waterkant, waar ik een heerlijk Dutch Apple Pie ijsje heb gegeten. Het was heel warm die dag, maar doordat we dicht bij het water waren (Lake Ontario), stond er een zacht briesje en was het goed uit te houden. We hadden geluk met het weer en we hebben ervan genoten.

Vorige vrijdag ben ik naar de tweede cakedecoratingclass gegaan. (De eerste klas was maandag 2 juni.) We moesten daarvoor een cake bakken en thuis al een basislaag glazuur erop zetten. In de klas werd ons geleerd hoe we sterretjes, bloempjes en andere vormpjes konden maken met 'piping bags'. Uiteindelijk hebben we een regenboog op onze cake gezet. Het was wel leuk, maandag is de volgende les en moet ik weer een cake bakken.

Vorig weekend heb ik Mirella enkele uurtjes gezien op zaterdag. Ze kwam terug van een conferentie die op maandag begonnen was. Zondag heel vroeg 's morgens is ze dan weer naar een andere conferentie vertrokken, die op zaterdagavond eindigt. Ik ben dus eigenlijk twee weken alleen thuis met Anthony. Het is hier stil, want Anthony heeft 3 jobs en is meestal aan het werken. Ik vind het wel leuk om elke dag voor mezelf te koken en met nieuwe dingen te experimenteren. Ik had het de laatste weken ook wel wat drukker met werk voor school. Vorig weekend heb ik zelfs gestudeerd! Gisteren had ik mijn enige examen, filosofie. Het ging goed. Maandag was mijn laatste echte schooldag. Dinsdag heb ik de hele dag desserten liggen bakken: snickerdoodles (koekjes) en chocolateswirlbars voor op school, een bananencake voor een feestje van de special education leerlingen en een chocoladekaastaart voor Anthony's verjaardag. Buiten de bananencake waren het allemaal nieuwe recepten, maar gelukkig was alles goed gelukt en iedereen vond het lekker! Gisteravond was er een klein feestje voor Anthony's verjaardag. Hij had een grote chocolade-ijstaart besteld, jammie. Ze hadden toen eigenlijk al geen honger meer voor de kaastaart maar dat vond Anthony niet erg want hij vond ze zo lekker dat hij alles voor zichzelf wilde houden :p. Hij heeft de overschotten dan ook weer mee naar huis genomen.

Morgen ga ik met enkele vriendinnen naar het Ontario Science Centre. Daarna ga ik naar Oakville om met Manon naar een festival te gaan kijken. Zaterdag spreken we af met onze area rep en gaan we shoppen. Zondag ga ik nog shoppen met Meaghan. Dinsdagavond ga ik met vriendinnen uit eten. Donderdag komt mijn Papa!!!! En het is ook graduation 's avonds, ik ga ernaartoe maar ik ga niet officieel afstuderen natuurlijk. En vrijdag is het dan prom, waar mijn vriendinnen al zo lang naar uitkijken! En zaterdag komt de rest van mijn familie! Ongelooflijk hoe snel de tijd vliegt! Mijn verblijf hier zit er bijna op, jammer maar helaas. Het is allemaal veel te snel gegaan! Langs de andere kant ben ik wel superopgewonden om iedereen terug te zien. Tot gauw!

Dikke kussen en knuffels,
Sara

Schooluitstap, met STS in Toronto, downtown met Manon

2008-06-01T14:39:00.003-04:00

Hey iedereen,

Ondertussen is het weer hier al wat gebeterd. We hebben al enkele warme dagen gehad (boven de 20 graden) afgewisseld met wat koudere en een klein beetje regen. Nu het niet meer zo koud is, is het veel leuker om naar buiten te gaan en wat meer van Canada te verkennen.

Enkele weken geleden ben ik met mijn fotografieklas een fototentoonstelling gaan bezoeken in het Museum of Contemporary Canadian Art (MOCCA) in Queen Street, Toronto. De galerij op zich was interessant, maar ik vond het veel leuker om gewoon wat van Toronto te zien. We kregen wat vrije tijd voor onze lunch en dus had ik de kans om de leuke shoppingstraat Queen Street te ontdekken. Ik was op stap met twee vegetariers, dus natuurlijk zijn we in een vegetarisch eethuisje ons middagmaal gaan halen (sweet potato fries en een tofuwrap). Daarna moesten we ons al terughaasten want de schoolbus kwam ons oppikken om ons terug naar school te brengen. Het was een leerrijke en leuke uitstap :p.

Kijk hier voor sfeerbeelden.

De vrijdag van dezelfde week nam ik een dagje vrij van school omdat STS een trip in Toronto organizeerde. De hele reis duurde vijf dagen, maar ik ben enkel vrijdag en zaterdag met de groep meegeweest. Daarvoor moest ik telkens de bus en de metro nemen om mij bij de groep aan te sluiten. Vrijdag gingen we naar Canada's Wonderland, een groot pretpark niet zo ver hier vandaan. Het was vooral leuk om iedereen nog eens terug te zien, want buiten Manon wonen alle andere uitwisselingsstudenten in Ottawa. Het was druk in het park, er waren veel scholen en andere groepen. Voor 1 attractie moesten we zelfs een uur aanschuiven. Ik ben niet zo'n fan van al die attracties maar heb de meeste toch meegedaan en uiteindelijk bleken ze nog wel mee te vallen. Het weer was ook goed dus al bij al was het een heel plezant uitstapje. Rond half 6 ben ik dan naar huis vertrokken, want Mirella had een feestmaal klaargemaakt voor een goede vriend van haar. Meaghan, Sebastien en Anthony en Liana waren er ook. Mirella's vriend is een jury in de rechtbank. Het was heel interessant om zijn verhalen te horen, hij was ook charmant en intelligent. De avond ging snel voorbij en iedereen amuseerde zich goed.

De volgende dag, zaterdag, stonden er twee dingen op het programma: het Royal Ontario Museum en Medieval Times. Het ROM is een supergroot museum met 3 verdiepingen vol geschiedenis. Het deed mij denken aan het British Museum in Londen. Er waren veel dingen te zien in verband met geschiedenis, wetenschap, internationale culturen, dieren, natuur,... Er was ook een speciale tentoonstelling over Darwin. Het was allemaal heel indrukwekkend en ik heb Lea van Duitsland overtuigd om geen enkele kamer in het museum over te slaan, alhoewel we er uiteindelijk genoeg van kregen en er maar snel zijn doorgewandeld. Je zou daar zeker een paar dagen in door kunnen brengen als je alles zou willen bekijken en elk plaatje zou willen lezen, maar dat hebben we natuurlijk niet gedaan.

Daarna gingen we met de metro en de streetcar (tram) naar Queen Street voor een uurtje shoppen. Spijtig genoeg hadden Lea en de anderen niet zo veel zin om te shoppen want ze hadden donderdag en zaterdagochtend al veel winkels bezocht. Daarna namen we de streetcar en de bus naar Medieval Times voor het avondeten. Medieval Times is een spektakelshow met ridders, paarden en gevechten. Alle aanwezigen werden verdeeld in teams die 1 ridder moesten aanjuichen. Wij zaten in het kamp van de zwartwitte ridder. We kregen een papieren kroon en moesten allemaal bij elkaar aan lange tafels gaan zitten. Tijdens de show kregen we ons avondmaal: traditioneel bestaat het menu uit:
-soep
-lookbrood
-kip
-ribbetjes
-een gebakken aardappel
-een appelgebakje
In plaats van het vlees en de aardappel kreeg ik een vegetarische schotel met een broodje, hummus, gegrilde groenten en rijst op een groot paddenstoelhoedje. Normaal gezien moet alles met de handen gegeten worden (je krijgt zelfs geen bestek), maar de vegetariers kregen wel mes en vork. Ik vond dat een beetje stom dus ik heb ook maar met mijn handen gegeten :p. Het was wel lekker en de show was ook wel indrukwekkend. Het was leuk om met zijn allen onze ridder aan te moedigen. Aan de overkant zaten enkele scholen uit Quebec en die waren superluid aan het aanmoedigen, wij werden dus ook steeds luider. Ik heb er erg van genoten, het was eens iets anders dan normaal. Na de show was het nogal laat dus ik ben niet naar huis gegaan maar heb in het hotel geslapen waar de rest van de groep verbleef. De volgende ochtend vertrokken zij naar Niagara Falls en ik naar huis. Ik vond het heel spijtig om vaarwel te zeggen, want ik zal de meesten waarschijnlijk nooit meer zien. Vooral Lea en Sarah-Maria zal ik missen.

Foto's zijn hier te bekijken.

Vorig weekend heb ik met Manon, de andere Belgische uitwisselingsstudente in Oakville, in downtown Toronto afgesproken. We zijn St. Lawrence Market en het Eaton Centre gaan bezoeken. St. Lawrence Market is een markt (niet in openlucht, binnenin een groot gebouw) waar je vooral eten kan kopen. Er waren ontzettend veel verse producten zoals brood (jammie, ECHT brood, geen sandwichbrood dat drie weken "vers" blijft) en andere bakkerijlekkernijen, verse groenten en fruit, verse vis, vlees, noten, gedroogde bonen, granen, versgemaakte pasta, tofu, kaas, roomijs,... Overal werden "samples" uitgedeeld, dus we hebben van alles geproefd en het was bijna allemaal heerlijk! Daar hebben we een paar uur doorgebracht en buiten waren er ook enkele kraampjes met kleding en juwelen. Daarna zijn we naar het Eaton Centre, een gigantisch shoppingcenter, gegaan. Manon heeft daar juwelen gekocht voor haar prom en ik heb er ballerina's, een broek en een zonnebril gekocht. We hebben ook nog wat rondgelopen downtown, het was mooi weer dus de ultieme gelegenheid om wat rond te kuieren.

Fotootjes.

Deze week was redelijk rustig. Op school hadden we woensdag een "carnival", georganizeerd door de studentenraad. Het hield in dat we voor ons middageten een hamburger of hotdog kregen en dat we tijdens het laatste lesuur de klasbanken mochten inruilen voor "attracties" zoals springkastelen met hindernisparcours enzo. Het was niet echt spectaculair maar een les minder is altijd mooi meegenomen. De rest van de week is er niet veel gebeurd. Ik heb ondertussen wat meer huiswerk maar nog altijd niet veel in vergelijking met Belgie. Dit weekend heb ik niet zoveel gedaan.

Volgend weekend ga ik misschien weer met Manon afspreken. Volgende maandag ga ik naar mijn eerste 'cake decorating course'! In drie lessen ga ik hopelijk leren hoe ik taarten kan versieren.

Tot de volgende! Niet te geloven, maar mijn 10 maanden zitten er bijna op! Help, dat gaat hier veel te snel!! Maar ik zal wel superblij zijn om iedereen terug te zien, vanaf 11 juli ben ik weer in Belgie...

Veel succes met de blok!

Dikke kussen en knuffels,
Sara

Vow of Silence & cheerleadingcompetition

2008-05-11T18:32:00.003-04:00

Heyhey allemaal,

ik ben jaloers want ik hoor dat het schitterend weer is in Belgie. Hier is het onder 20 graden, afwisselend zon en bewolkt.

Wat is er de laatste twee weken zoal gebeurd? Zoals ik al had aangekocht heb ik vorige dinsdag de 'vow of silence' afgelegd. Een hele dag mocht in niet praten! Het was moeilijk en lastig, ik heb het kunnen volhouden tot 8 uur 's avonds. Toen ging de telefoon en ik was alleen thuis en voor ik het wist had ik de telefoon opgenomen. Ik heb het wel langer volgehouden dan de meesten op mijn school, tegen de middag was iedereen al aan het babbelen geslagen.

Ik ben vorig weekend de enige andere Belgische uitwisselingsstudente gaan bezoeken. Manon is van Luik en woont in Oakville bij een gastgezin bestaande uit een mama en een dochter, die ook in grade 12 zit. Vrijdagavond heb ik de bus, metro en trein genomen naar het station van Oakville en daar kwam Manons gastmama mij dan ophalen met de auto. We hebben dan een beetje gebabbeld, het was redelijk rustig want Manon zelf was er niet en haar gastzus ook niet. Manon had vrijdag en zaterdag een cheerleaderwedstrijd en ze bleef vrijdagnacht op hotel. Ik heb dan in haar bed geslapen. De volgende ochtend zijn de gastmama en ik dan naar Mississauga vertrokken waar de nationale cheerleadercompetitie plaatsvond. Dat was een wedstrijd waar heel veel scholen aan meededen, zo ook die van Manon die voor het team geselecteerd was. We hebben een heleboel groepen aan het werk gezien en dat zag er wel superleuk, maar moeilijk, uit. Het was tof, het enige mindere was dat we twee uur moesten wachten voor de prijsuitreiking. Daarna zijn Manon, haar gastmama en ik terug naar Oakville gereden. 's Avonds zijn we in Boston-pizza, een "Italiaanse" restaurantketen, gaan eten, daarna zijn we Lissi, Manons gastzus, gaan bezoeken bij haar werk. Ze heeft een job bij Whole Foods, een supermarkt met allerlei dure biologische dingen, van voeding tot schoonheidsproducten. Nadien zijn we een ijsje gaan eten en dan terug naar de supermarkt gegaan om Lissi op te pikken, want haar werkshift zat erop. Wat later zijn Manon en ik dan een film gaan zien, Baby Mama, niet zo goed maar het was tof om nog eens naar de cinema te gaan. De volgende dag zijn Manon, haar gastmama en ik (Lissi moest weer gaan werken) naar een Arts & Crafts Market geweest samen met een vriendin van de gastmama. Eerst waren we die vriendin gaan oppikken. Zij had 4 katten, een hond en een papegaai. Haar man had de grootste collectie 'hot sauces' die ik ooit gezien heb! Hij verzamelde die en had zelfs een paar heel zeldzame flesjes. Op de Arts & Crafts Market verkochten ze veel zelfgemaakte spullen, heel veel mooie dingen maar soms wel nogal duur. Er waren ook veel voedingskraampjes waar je hun producten mocht uittesten, ik heb natuurlijk van bijna alles geproefd. Als middageten hebben we hotdogs (ik een veggieburger) gegeten. Daarna hebben we de rest van de markt bekeken, nog wat dingen geproefd, en toen zijn we weer naar huis gereden. Thuis heb ik met Manon nog heel even Singstar gespeeld en dan hebben ze mij naar huis gebracht, met de auto deze keer. Het was een tof weekend, ik heb ervan genoten.

Foto's van de cheerleaderwedstrijd staan hier.

Deze week is er niet veel speciaals gebeurd. Op school gaat alles zijn gewone gangetje. Ik heb wel wat meer huiswerk nu want ik heb twee eindwerken die eind mei afgewerkt moeten zijn. Voor fotografie moet ik foto's trekken en een essay schrijven. Voor writer's craft moet ik de eerste paragraaf, de ontknoping en de samenvatting van een roman schrijven. Ik mocht zelf kiezen wat ik wilde schrijven: krantenartikels, columns, een kortverhaal,... Ik heb voor een roman gekozen omdat dat mij het meeste aansprak qua creatieve vrijheid.

Eergisteren heb ik tijdens een wandeling een wasbeer, een bever en een chipmunk gezien! Gisteren zijn Mirella, een vriendin van haar, Amelia-Angela en ik voor het avondeten naar een Chinees restaurant geweest. Daarna is Amelia-Angela nog wat langer hier gebleven, dat was wel tof. Gisteren heb ik trouwens ook rollerblades gekocht. Er was een yard sale en daar verkochten ze die in mijn maat, 5 dollar (dus nog minder in euros) voor de skates, de beschermingen en een draagtas. Ik weet niet of ik het nog kan maar het lijkt me wel leuk om te doen...

Dinsdag ga ik voor fotografie op uitstap. We gaan wat kunstgalerijen bezoeken in Toronto. Vrijdag ga ik niet naar school gaan want dan ga ik met STS naar Canada's Wonderland, een pretpark hier dichtbij. Zaterdag ga ik dan met STS naar het Royal Ontario Museum en 's avonds naar Medieval Times, een Middeleeuws spektakel. Je krijgt er eten en een paardenshow! Daar zie ik al naar uit.

Geniet nog van het mooie weer!

XXX Sara

PS: gelukkige verjaardag Elfi!!!!!!!!!

Verjaardag

2008-04-27T15:57:00.004-04:00

Oeioei ondertussen is het al zo lang geleden dat ik al vergeten ben wat er allemaal gebeurd is... Ok, hier volgt wat ik mij nog herinner...

Een paar weken geleden hadden we een schooluitstap voor filosofie. We gingen 's ochtends met de bus downtown Toronto, naar Convenant House. Dat is een opvangtehuis voor dakloze jongeren. Daar kregen we eerst wat uitleg over het huis en hoe het is om dakloos te zijn. Het was best wel interessant. Daarna kregen we een rondleiding door de straten rondom het huis. We zaten in een arm gedeelte van Toronto, berucht voor drug- en alcoholmisbruik. Ze hadden ons er gelukkig wel voor gewaarschuwd, iedereen moest dicht bij elkaar blijven. Ik vond het niet zo spannend maar de mensen in mijn klas zijn gewoon van in het rijke, veilige Woodbridge te leven dus sommigen waren bang of op zijn minst heel ongemakkelijk. Ik vond het raar om te zien hoe naief mijn klasgenoten zijn, ze leven toch meestal in hun eigen veilige Woodbridge wereldje. Daar is niks mis mee natuurlijk maar ik had toch wel wat meer verwacht, ze wonen immers toch vlak boven een miljoenenstad als Toronto. Swat, het was een leerrijke trip en daarmee misten we ook enkele schoollessen, wat altijd leuk meegenomen is.

Woensdag 16 april was mijn verjaardag. De zondag ervoor was ik aan het bakken geslagen, ik heb veel chocolate chip cookies gebakken om uit te delen op school (tracteren is hier niet de gewoonte dus iedereen vond dat een beetje raar). Dinsdag had ik gepland om met Meaghan en Lucy sushi te gaan eten na ballet en woensdag zou ik met Mirella en Anthony uit eten gaan. Ballet eindigt normaal gezien om half 8 's avonds, maar ik gelukkig kon ik een uur vroeger doorgaan. Meaghan kwam mij dan ophalen bij de balletstudio om rechtstreeks naar de sushi te gaan, ten minste, dat was het plan. Toen Meaghan mij kwam ophalen zei ze dat we eerst nog naar haar huis moesten gaan om Anthony op te gaan halen. Cassandra ging ook nog meekomen en zij was nog niet klaar om te vertrekken dus we moesten ook op haar wachten. Na drie kwartier wachten was Cassandra eindelijk klaar dus dan gingen we haar ophalen. Toen besloot Meaghan plots om Mirella ook uit te nodigen, zij wou ook mee dus we moesten terug naar huis om haar te gaan ophalen. Ondertussen had ik al heel veel honger natuurlijk. Thuis aangekomen waren ineens twee vriendinnen van school en Lucy daar ook. Mirella en Meaghan hadden een verrassingsfeestje georganiseerd! Ik was zo gefixeerd op sushi eten dat ik het helemaal niet had doorgehad. Uiteindelijk zijn we dan gewoon thuisgebleven want Mirella had pizza gebakken en een heleboel 'fingerfood' klaargemaakt. Later kwamen Michael, een vriend van Anthony, en Angelo en Netta ook nog langs. Het was de bedoeling dat mijn vriendinnen van school ook gingen komen maar de meesten hadden moeten afzeggen omdat ze te veel huiswerk hadden. Na het eten was er natuurlijk ook een lekkere taart. Ik heb ook een heleboel cadeautjes gekregen van Mirella, Meaghan en Anthony. Naast een parfum en een vegetarisch kookboek hebben ze mij ook alle benodigdheden om taarten te decoreren gegeven! En geloof mij, dat is een heleboel! Bij een winkel in de buurt kan je een cursus taartdecoreren volgen en dat ga ik dus ook doen, vanaf volgende week hopelijk. Van Amelia-Angela heb ik een notitieboek gekregen en van Erica een bodymist die heerlijk naar appeltjes geurt.

De volgende dag was het dan mijn eigenlijke verjaardag. 's Morgens kreeg ik van Mirella nog een set handdoekjes en een pyjama. Daarna moest ik naar school. Op school aangekomen hadden ze mijn locker versierd! (Dat doen ze altijd als iemand jarig is.) Ze hangen dan ook een papier aan de voorkant waar anderen dan hun verjaardagswensen kunnen opschrijven. Spijtig genoeg kon ik niet lang blijven want ik moest vertrekken op een uitstap met de leesclub (jaja ik zit in de leesclub, hoewel ik maar 3 van de 12 boeken gelezen heb). Ik had de zelfgebakken koekjes dus maar aan Amelia-Angela gegeven, want zij ging niet mee en kon ze dan uitdelen aan iedereen. Eenmaal op de bus moesten we eerst nog drie andere scholen gaan oppikken voordat we naar de meeting konden gaan. De meeting werd georganiseerd voor alle "White Pine reader clubs", met delegaties van alle deelnemende scholen. Eerst moesten we luisteren naar een heleboel speeches. Daarna kregen we een voorstelling van een mevrouw die zich specialiseerde in Noorse verteltechnieken. En daarna kwam een schrijver wat over zichzelf en zijn boeken vertellen. Dat was best interessant, vooral toen hij over Belgie begon te vertellen! Blijkbaar had een Belgische kunstschool een van zijn boeken gebruikt om een toneelstuk op te baseren. De schrijver was dan helemaal naar Belgie gereisd om het te gaan bekijken. Hij had er heel erg van genoten en vond Belgie een superland. Hij sprak ook over de verschillen tussen Belgische en Canadese studenten en dat vond ik wel grappig. Later ben ik nog even met hem gaan praten en hij heeft een bladwijzer gesigneerd met "Belgium rules". Daarna was het tijd voor de lunch, pizza en donuts. Na het middageten moesten we ons in groepjes met studenten van andere scholen organizeren en een quiz over de boeken invullen. Onze score was 35/50, al bij al niet slecht. De andere vier leerlingen van mijn school wonnen de eerste en tweede prijs. Daarna werden nog wat namen geloot voor de overige prijzen en mijn naam werd getrokken! Ik heb een mooie kom gekozen met een chocoladereep. Daarna was de meeting voorbij en vertrokken we terug met de bus naar school. Uiteindelijk was het best wel leuk en ik moest niet in de schoolbanken zitten op mijn verjaardag! Na school heb ik thuis mijn cadeautjes van thuis opengedaan. Daar zat onder andere chocolade in die ik natuurlijk gedeeld heb. Natuurlijk was alles opgegeten in 4 dagen tijd, maar ik was daarop voorbereid dus ik heb enkele eitjes voor mezelf gehouden. Het was tenslotte toch mijn verjaardagscadeau en ik wou er zelf ook nog wel van genieten. Belgische chocolade overleeft niet lang in dit huis! 's Avonds ben ik dan uiteindelijk niet uitgegaan, ik heb eigenlijk het grootste deel van de avond alleen thuis gezeten, wat best wel saai was.

Foto's van het verrassingsfeestje, school en de leesclubmeeting staan hier.

Sonia, een van mijn vriendinnen van school, was ook jarig, op 20 april. We hadden besloten om samen een feestje te houden. Zaterdagavond was het zover. Het werd gehouden in Amelia-Angela's kelder. Het was de eerste keer dat we samenkwamen met alle vriendinnen van op school! We waren met acht in totaal. Het begon om half 7 's avonds. Als avondeten stond er op het menu: frieten, chickenfingers, pizza, groenten & dip en een salade. Na het eten hebben we eerst "Dance Revolution" gespeeld, een spel waarbij je op een mat moet staan en dan met je voeten op pijltjes moet dansen. Daarna was het karaoketijd! Amelia-Angela had een karaokemachine met veel liedjes dus we hebben uit volle borst meegezongen. Even later hebben Amelia-Angela en ik dan wafels gebakken met haar nieuwe wafelijzer. Ik vond ze niet zo lekker maar de anderen vonden het fantastisch (zij hebben natuurlijk nog geen echte Belgische geproefd :p). Een uurtje later was het dan tijd voor het echte dessert: (room)ijstaart! Jammie... Spijtig genoeg hadden de meesten al geen honger meer natuurlijk. Daarna werden de cadeautjes uitgedeeld. Ik heb een vegetarische bijbel (995 pagina's) en een dessertenkookboek gekregen. Dat vegetarisch boek is heel interessant! Uit dat desserentenkookboek zal ik zeker ook wel een paar recepten proberen...
Al bij al was het een heel tof feestje, ik heb mij goed geamuseerd en lekker gegeten...

Foto's staan hier.

Dat was het zowat denk ik. Vorige week was redelijk rustig, niet veel gebeurd. Vrijdagochtend heel vroeg is Meaghan met haar vriend Sebastien naar Cuba vertrokken voor een weekje strandvakantie. Gisterenavond werden Mirella, Anthony en ik uitgenodigd om barbecue te gaan eten bij Dave en Kelly, de broer en schoonzus van Mirella, en hun kinderen. Morgen ga ik een hele dag zwijgen, voor de 'vow of silence'. Ik heb mij daarvoor ingeschreven om een "statement" te maken en mensen bewust te maken dat vele kinderen in deze wereld geen kans hebben om hun problemen kenbaar te maken. Ik heb ook 25 dollar ingezameld. De organisatie die dit organiseert heet "Free the Children".

Heel erg bedankt iedereen voor de verjaardagswensen, -kaartjes en -cadeautjes! Ik heb ze met heel veel plezier mogen ontvangen! Ook nog gelukkige verjaardag aan Alexander, Cheyma, Jasper, Dayna en Sophie!

Tot de volgende,
XXX Sara

Kingston, Cayo Largo en Pasen

2008-03-29T12:40:00.004-04:00

Vrolijk Pasen!

Er is weer heel wat gebeurd ondertussen... Drie weken geleden was iedereen blij want het was March Break (1 week vakantie). Mijn vakantie was goed gevuld. Van maandag tot woensdag had ik afgesproken met twee Duitse uitwisselingsstudenten, Sarah en Lea, om naar Kingston te gaan. We hadden zelf ons motel geboekt en vervoer geregeld, en na wat over en weer gemaild te hebben met STS kregen we uiteindelijk toch de toelating om te gaan. Sarah en Lea wonen in Ottawa en gingen samen de trein nemen terwijl ik alleen met de bus zou gaan. Het plan was om een uur voor vertrek bij de bushalte te zijn. Mirella zou mij met de auto naar het metrostation brengen en van daaruit zou ik dan alleen de metro naar de bus nemen. Mijn wekker werkte toen niet (probleem met de batterij) dus ik had de dag ervoor gevraagd aan Mirella om mij op tijd wakker te maken. Uiteindelijk zijn we 45 minuten later dan gedacht pas opgestaan, dus we moesten ons haasten. Eindelijk in de auto kwamen we dan terecht in een file, dus ik zag mijn bus al bijna wegrijden. Uiteindelijk kwam ik juist op tijd bij de bus, 1 minuut voor vertrek. Er waren heel veel mensen die naar Kingston en Montreal (zelfde bus) wilden dus moesten ze een extra bus regelen. Ik was een van de laatsten op de extra bus, maar gelukkig kon ik toch nog mee (de plaatsen waren niet gereserveerd). In Kingston zelf ontmoette ik Sarah en Lea die er gelukkig ook geraakt waren. We hebben eerst met onze valiezen wat rond gelopen en dan besloten het motel te gaan zoeken. De bussen in Kingston hebben nogal rare routes en ons hotel lag in een eenrichtingsstraat, er reden wel bussen maar enkel in de andere richting. We moesten dus nogal ver gaan en eindelijk in het motel aangekomen waren we al moe. We zijn dan toch weer vertrokken en hebben eerst de hoofdstraat van Kingston wat verkend. We zijn ook naar het toeristenbureau gegaan en de receptionist daar zei dat we in het verkeerde seizoen naar Kingston gekomen waren en dat er niet veel te doen was. Hij had ons wel wat advies gegeven, bv. om naar Fort Henry, een oud fort en de hoofdattractie van Kingston, te gaan. 's Avonds zijn we gaan eten in een Indisch-vegetarisch restaurant, dat was Lea's keuze en ik was dus ook superblij. Het eten was vingerlikkend lekker, alleen het dessert was wat minder. 's Avonds in het motel hebben we dan nog een film bekeken (video's gekocht) en bijgepraat.

De volgende dag zijn we naar Fort Henry gegaan. We wilden eigenlijk de bus nemen maar konden niet aan het bussysteem uit dus we zijn er maar naartoe gewandeld. Het was verder dan gedacht, maar gelukkig was het mooi weer (wel koud en winderig). Kingston ligt aan het Ontario meer en dat was helemaal bevroren, wel speciaal om te zien. Eenmaal bij het fort aangekomen, bleek het nogal een teleurstelling. Er was bijna niemand, behalve enkele kinderen op een soort van geschiedenislegerkamp. Er waren enkele kamers met historische voorwerpen en meubels, die je kon bezichtigen, en dat was het. We zijn daar niet lang gebleven. We wilden de bus terug naar de stad nemen en realiseerden dat we 5 minuten hadden om naar de halte te gaan, dus we moesten heel snel proberen lopen, gelukkig was het naar beneden. Mijn conditie is heel slecht dus ik was totaal uitgeput, maar gelukkig hadden we de bus dan toch nog net gehaald.

In de namiddag hebben we een zelfgegidste route door Kingston gedaan om wat mooie huizen en kerken te zien. 's Avonds zijn we dan in een ander restaurant gaan eten, pas toen we gaan zitten waren zagen we dat het een vegetarische co-operatie was. Co-operatie betekent: ga naar de toog en maak uw bestelling, voor de rest (bestek enzo) is het zelfbediening. Het eten was er wel lekker en we hebben 3 desserts gedeeld. Een van de desserten was veganistische kaastaart en dat was ook super. De desserts waren allemaal heerlijk. 's Avonds hebben we dan een andere video bekeken.

De volgende dag hebben we niet veel meer gedaan want mijn bus terug naar Toronto kwam redelijk vroeg. De reis terug naar huis verliep beter dan de heenreis.

Foto's van Kingston staan hier (begin achteraan en ga dan achterstevoren).

Donderdag bleef ik thuis om mij voor te bereiden voor mijn vertrek naar Cayo Largo, Cuba! Mirella, Anthony, Liana (Anthony's vriendin), Leonora (zus van Mirella), Ryan (zoon van Leonora) en ik gingen voor een week naar een paradijselijk eiland. Het eiland is klein en bestaat uit een keten van hotels, er zijn geen vaste inwoners. Ons hotel, Sol Pelicano, was all-inclusive. Vrijdagmiddag vertrokken we samen vanuit de luchthaven van Toronto. De vlucht duurde drie en een half uur. We kwamen rond 9 uur 's avonds aan in Cayo Largo. De luchthaven daar is superklein, er is 1 landingsbaan die kort en ruw is, de landing was dus ook nogal hard. Toen we uit het vliegtuig stapten was het heerlijk warm, wat een verschil tegenover Canada! Spijtig genoeg was het donker dus we konden nog niet veel van het eiland zien. We kwamen aan in het hotel en hadden nog net de tijd om naar het buffet te gaan.

De volgende dagen hebben we vooral zonnend, zwemmend en etend doorgebracht. Ons hotel lag vlak naast het strand, een strand zoals je enkel op postkaartjes ziet! De oceaan was supermooi, blauw en helder. Bij het strand was ook een bar/restaurant waar we drankjes a volonte konden halen (lekkere pina colada's). 's Middags was het een klein buffet met rauwe groenten, rijst, pasta en gegrilde vis en kip. 's Avonds werd het een Cubaans a la carte restaurant waarvoor je moest reserveren. Er waren ook een internationaal restaurant en een steakhouse waarvoor je ook moest reserveren. We mochten maar naar 2 van de 3 gaan dus we kozen voor het Cubaans en het internationaal restaurant. Beide waren zeer goed en een verademing van het buffet dat nogal vaak hetzelfde was. 's Morgens was er het ontbijtbuffet met veel keuze, je kon ook een omelet laten maken met zelfgekozen ingredienten. 's Middags waren er het buffet, het strandbuffet, een pizzarestaurant (goede pizza met dunne korst) en een snackbar met hamburgers etc.

Het hotel had een groot zoutwaterzwembad waar we ook vele uren hebben doorgebracht. Op sommige dagen was er veel wind waardoor het verboden was in de oceaan te zwemmen, en dan was het zwembad een goede, windluwe, oplossing.

We zijn ook een paar keer naar twee andere stranden, Playa Sirena en Playa Paraiso, gegaan. Er reed een treintje 3 keer per dag gratis naartoe. De andere stranden waren zo mogelijk nog mooier dan het strand bij het hotel! Bij Playa Sirena kon je ook gratis waterpeddelen of op een zeilbootje gaan. Ik zeg 'gratis' en 'all-inclusive' maar je betaalt wel kleine fooien aan de bedienden. De mensen daar zijn wel heel vriendelijk, alhoewel er soms wel communicatieproblemen zijn aangezien ze niet allemaal Engels spreken. Mirella en Leonora's Italiaans kwam nog goed van pas soms.

Bij zonsondergang kwamen de muggen, maar een klein vliegtuig kwam dan rond het hotel met een soort van rook tegen de insecten. Dit hielp niet zoveel want ik ben toch een paar keer gestoken. Na het eten gingen we meestal naar onze kamers, we waren zo moe dat we direct in slaap vielen. 1 nacht zijn we opgebleven om naar de locale disco te gaan om te gaan bowlen. De bus bracht ons daar naartoe maar we waren te vroeg en het was nog gesloten. Na twintig minuten ging het dan open en hebben we toch kunnen spelen. Het eerste spel had ik gewonnen, toen was ik wel trots. Na twee spelletjes zijn we terug naar ons hotel gegaan.

Onze hotelkamers waren degelijk. Mirella en ik hadden pech want onze bedden waren nogal hard. De eerste nacht hebben we bijna niet geslapen want de airco maakte onze kamer ijskoud. De badkamer was wel goed.

De zon in Cayo Largo was heel straf, dus we hebben ons altijd goed ingesmeerd. Toch is iedereen wat verbrand. De eerste dag waren enkel mijn voeten verbrand, maar dat was wel lastig voor de rest van de week want het deed pijn in mijn teenslippers. Uiteindelijk is iedereen wel bruin geworden met enkele verbrande plekken.

Foto's van Cayo Largo staan hier (weer achterstevoren).

Na een week luilekkeren namen we het vliegtuig terug naar het koude Toronto. Iedereen zag er tegenop om weer de koude en sneeuw te moeten trotseren. We landden om half 2 's nachts, Meaghan en Angela kwamen ons ophalen met twee auto's. Twee dagen later, zondag, was het Pasen, en toen zijn we met de hele familie bij de grootouders gaan eten. Er was vooral veel gebarbecued vlees en gefrituurde scampi en andere zeevruchten. Tot mijn verrassing wordt Pasen hier niet echt met chocolade gevierd. Mirella had mij wel een kindersurprise eitje gegeven en Lisa (schoonzus van Mirella) had halve chocolade-eieren gevuld met suiker gemaakt, maar dat was alles. Ik was nogal teleurgesteld eigenlijk.

Dinsdag moest ik dan terug naar school. Ik had vier dagen gemist maar dat was niet erg, ik moest niet veel inhalen. Ik had de volgende dag wel een grote test voor filosofie maar die bleek nadien nogal gemakkelijk.

Gisteren heb ik een paaspakketje van thuis gekregen! Toch nog chocolade voor pasen :-). Mmmmmm, Belgische chocolade smaakt fantastisch... Ik heb gehoord dat jullie met Pasen zelfs sneeuw hebben gehad, dat is ook raar! Hier ligt er nog altijd sneeuw maar deze week gaat het hopelijk smelten, want de temperaturen gaan eindelijk boven het vriespunt komen.

Vele groetjes!

March break

2008-03-07T12:24:00.002-05:00

Oeioei het is alweer drie weken geleden ondertussen dat ik hier nog iets geschreven heb. Het wordt al moeilijk om te herinneren wat er gebeurd is...

Twee weekends geleden was er spijtig genoeg een begrafenis. De neef van Mirella was woensdag overleden. Italiaanse begrafenis- en rouwrituelen zijn anders dan de onze. Wanneer iemand overlijdt is het drie dagen rouw waarbij alle familie elke dag minstens 2 keer 2 uur in het rouwcentrum moet zijn om alle kennissen van de overledene te ontvangen. Ik ben daar niet naartoe gegaan, blijkbaar is dat heel akelig met veel gehuil. Zaterdag was het dan de begrafenis (waar ik ook niet naartoe ben gegaan) en daarna was er een grote lunch bij de ouders van Mirella's neef. Daar ben ik wel naartoe gegaan want Meaghan en ik waren de enigen die tijd hadden om al het eten op te gaan halen bij een caterer en om alles klaar te zetten. De avond voordien was Amelia-Angela naar hier gekomen om mij te helpen 7 cakes te bakken. 4 ervan waren instant mixes dus het duurde niet te lang. Uiteindelijk was er natuurlijk weer veel te veel eten (typisch Italiaans) en nog niet de helft van de cakes werd gegeten.

Vorig weekend ben ik met Amelia-Angela gaan shoppen. Het plan was om te gaan zoeken naar een promdress (prom is op 27 juni). Prom is heel belangrijk hier voor grade 12, iedereen kijkt er al naar uit en is er al voor aan het plannen. Ik had niet echt gedacht om een kleedje te vinden maar wonder boven wonder heb ik er toch een gevonden dat mooi is en past! Ik heb het dan maar ineens gekocht, dat is al een zorg minder. Amelia-Angela heeft de moed een beetje verloren en denkt eraan om een kleed om maat te laten maken. Het shoppen was wel heel plezant.

Maandag is Anthony teruggekomen van zijn tour met de rockband Afternoon Zero. Zijn foto's waren spectaculair, British Columbia ziet er heel mooi uit.

Woensdag was het alweer een snowday. 's Nachts was er veel vriezende regen gevallen en de wegen waren spekglad 's morgens. Mijn dag begon rustig, maar geraakte daarna in een stroomversnelling. Twee Duitse uitwisselingsstudenten en ik wilden graag nog eens afspreken en we hadden al een beetje plannen gemaakt om samen Kingston (een stadje tussen Ottawa en Toronto) te bezoeken. De plannen waren nog niet concreet maar plots moest alles snel gaan want STS wou onze plannen weten voor donderdag. We hebben dan maar snel het vervoer en motel geboekt. Ik ga (met de bus) naar Kingston van maandag tot en met woensdag. Wat we daar gaan doen of zien is nog niet zeker, maar dat zullen we dan wel uitzoeken. Alsof dat nog niet genoeg plannen voor een dag waren, stelde Mirella plots voor om naar Cayo Largo, een eilandje nabij Cuba, te gaan. Ze had een heel goede prijs gevonden en wou al lang naar daar op vakantie gaan. Nu Anthony terug thuis was, leek het de perfecte gelegenheid om te gaan. Het moest wel nog dezelfde dag geboekt worden. Na een kort overleg met mijn ouders heb ik dan ook maar besloten mee te gaan, zo'n kans ga ik waarschijnlijk nooit meer krijgen! We vertrekken vrijdag de 14de en komen vrijdag de 21ste terug. Het wordt een echte luilekker vakantie, strand, zon en zee. Ik zie er al heel erg naar uit! Ik ga dan wel 4 dagen school missen (maandag tot en met donderdag, de eerste vrijdag valt nog in March Break en de laatste vrijdag is Goede Vrijdag), maar dat is niet zo erg.
Woensdagavond zijn Mirella, Anthony, Liana (zijn vriendin), Meaghan, Sebastian (haar vriend) en ik dan naar een Thais restaurant in Mississauga (nabij Meaghans werk) gegaan. Het eten was er super, exotisch maar vingerlikkendlekker. De bediening was ook heel goed, we kregen zelfs twee gerechten gratis. Ik heb er gegrilde makreel, edamame (groene soyabonen), Thaise salade, sushi, scampi met garnalen, noedels met groenten, gegrilde aubergine,... gegeten. We hadden een reeks gerechten besteld en dan alles gedeeld. Als dessert was er gefrituurd ijs (mango) en gefrituurde banaan met ijs (groene thee en zwart sesamzaad). Jaja ik heb mijn buikje volgegeten.

Vandaag is het een pedagogische studiedag, het begin van March break (een week vakantie). In de namiddag gaat het beginnen sneeuwen, er is weer een sneeuwstorm aangekondigd. Het gaat blijven sneeuwen tot zaterdagavond, op sommige plaatsen gaat er tot 50cm sneeuw vallen. Het is niet echt normaal, dit jaar zou het record van de meeste sneeuw ooit in Ontario kunnen breken! Zondag is er een verjaardagsfeest voor de nonna (grootmoeder). Maandag tot woensdag ben ik in Kingston. Donderdag ben ik thuis en dan vertrek ik vrijdag met de vlieger naar Cayo Largo, Cuba. Een druk programma dus!

Take care!
XXX Sara

PS: proficiat aan al mijn Belgische vrienden voor hun schitterende resultaten voor de examens!!

Quebec City en Ottawa

2008-02-17T09:57:00.004-05:00

Pfoe wat vliegt de tijd toch snel! Ondertussen is het al midden februari, ik ben al over de helft van mijn 10 maanden hier! Ik heb vier weken om over te schrijven dus ik zal maar bij het begin beginnen...

De eerste week ging ik maandag en dinsdag nog naar school, maar de rest van de dagen ben ik thuis gebleven. De examens op school startten op vrijdag, op donderdag waren er enkele kleinere delen van het examen en woensdag was enkel herhaling, dus er was geen goede reden om naar school te gaan, aangezien ik niet ging meedoen aan de examens. Ze hadden mij de keus gegeven of ik wou meedoen of niet, maar omdat ik de eerste maand van school gemist had en ik dat dus allemaal zou moeten inhalen, en omdat ik gewoon nogal lui ben :p, had ik ervoor gekozen om de examens niet te doen. Er waren nog een aantal dingen thuis die ik op orde kon brengen dus ik kon mij wel bezighouden.

De tweede week ben ik ook thuisgebleven, de examens duurden tot woensdag en de dagen erna waren vakantiedagen. In het begin was de vakantie wel leuk, maar in het midden van de tweede week was ik het alleen thuiszitten grondig beu. Anthony vertrok maandag met de band Afternoon Zero op tournee naar het Westen van Canada en de dagen ervoor was hij altijd weg met Liana of vrienden. Meaghan was druk aan het werken en ze heeft nu ook een vriend met wie ze veel weg was. Mirella was ook druk bezig met vanalles en nog wat. Ze heeft nu een nieuwe job bij Environment Canada en daarvoor moet ze veel meer en langer werken dan voor haar vorige job, dus ze is meestal moe als ze thuiskomt en gaat al slapen rond 9u 's avonds. Al mijn vrienden van school moesten natuurlijk studeren voor hun examens. Ze waren allemaal heel gestresseerd want het hangt van hun punten af naar welke universiteiten ze volgend jaar mogen gaan. Samengevat, ik was twee weken alleen thuis. Dat werd natuurlijk wel saai op de duur. Ik heb 15 afleveringen van Lost in 5 dagen gezien!

De derde week begon het tweede semester in school. Je gaat het niet geloven maar ik was ongelooflijk blij dat de school weer begon. Een nieuw semester betekent nieuwe vakken. Ik heb nu tot het einde van juni 3 vakken en 1 'spare' of studieperiode. Mijn eerste vak is filosofie, wat best wel interessant gaat worden denk ik. Het tweede is fotografie. Dat gaat ook plezant zijn. Ik heb er een analoge camera voor moeten huren. Er is een donkere kamer waar we zelf onze foto's mogen ontwikkelen. Mijn derde vak is writer's craft, waar we leren schrijven. Dat vind ik interessant maar de leerkracht is nogal intimiderend, ik hoop dat het een beetje leuk gaat worden.

Woensdagavond zijn Mirella en ik bij Angelo en Netta, Mirella's vrienden, gaan avondeten. Angelo had aubergine parmigiana gemaakt, mijn favoriet eten! Jammiee... Ondertussen was het heel erg aan het sneeuwen, en toen we terug naar huis reden was het een supererge sneeuwstorm! We moesten een hele grote omweg nemen om thuis te geraken, want sommige wegen zaten compleet vast. Er waren bussen, vrachtwagens en auto's die niet meer de heuvels konden oprijden, er lagen auto's in de gracht, er was overal sneeuw... Zo erg heb ik het nog nooit gezien! Donderdag was het dan een snowday, want de wegen waren nog altijd heel slecht. Foto's staan hier. Dit kwam eigenlijk wel goed uit voor mij want ik moest in de namiddag de trein halen om naar Ottawa te gaan. Gelukkig waren de wegen dan al wat beter. Waarom moest ik naar Ottawa gaan? Omdat ik vrijdagochtend met STS naar Quebec city zou vertrekken! Alle trips vertrekken vanuit Ottawa, omdat de meeste studenten daar wonen. Ik moest dus een dag vroeger vertrekken om er op tijd te zijn. Ik verbleef bij Sarah, een uitwisselingsstudente uit Duitsland, en haar gastmoeder. Ze wonen aan de rand van de stad, in een klein maar mooi ingericht huis met twee grote honden en twee katten. De honden waren braaf dus ik had er niet te veel schrik van. Het enige minpuntje daar was dat Sarah's gastmoeder rookte (in het huis) en je kon dat dus overal ruiken.

De volgende dag moesten we vroeg opstaan om naar de STS-bus te gaan. We mochten niet veel bagage meenemen want we reisden met een schoolbus (redelijk oncomfortabel, klein en koud). Het duurde zo'n 5 uur om naar Quebec City te rijden. Onze eerste stop was het Icehotel, een hotel dat volledig gebouwd is uit ijs en sneeuw! Het is heel knap, maar superkoud! Er is ook een bar waar mensen kunnen drinken uit ijsglazen. Er zijn mensen die daar blijven overnachten, in temperaturen altijd onder nul! En ze betalen er veel geld voor ook. Voor ze gaan slapen wordt hen uitgelegd wat ze moeten doen om warm te blijven enzo. Pfff ik zou het niet kunnen hoor! Na een halfuur waren mijn tenen steenkoud, ik kon ze bijna niet meer bewegen en dat deed heel erg pijn. Ik had nochtans 4 paar sokken aan en sneeuwschoenen! In de shop van het hotel ben ik dan maar teen- en handwarmers gaan kopen, wegwerpbare zakjes die warm blijven voor 6 uren. Dat hielp gelukkig een klein beetje om weer gevoel in mijn tenen te krijgen.

Na het ijshotel zijn we doorgereden naar het Valcartier sneeuwpark. Dat is een groot winterpark met veel heuvels. Gelukkig kon ik winterkleding lenen van Lucy, een vriendin van Meaghan, dus ik had mijzelf goed ingepakt met 3 broeken en 5 lagen bovenaan. In het sneeuwpark moesten we een oplaasbare band nemen en dan werden we naar de top van de heuvel getransporteerd. Bovenaan kon je dan kiezen uit heel veel verschillende heuvels om af te glijden, varierend van redelijk saai tot heel steil. De banden konden aan elkaar vastgemaakt worden zodat je met groepen naar beneden kon glijden. Onze eerste heuvel was een double black diamond, de moeilijkste van allemaal dus. Het was heel plezant maar ik zat achterstevoren en kon dus niet zien wat er ging gebeuren. Het eerste deel van de heuvel was heel steil en tof. Na dat gedeelte dacht ik dat het gedaan was maar toen ineens waren er kleine boebels in de baan en ik had mij niet goed vastgehouden dus ik vloog af de band, recht in de sneeuw. Gelukkig deed het geen pijn. We kregen meer dan 3 uur de tijd om in de sneeuw te spelen maar na 2 en een half uur hadden Lea (van Duitsland) en ik er wel genoeg van dus zijn we maar naar binnen gegaan om op te warmen. Daarna was het tijd voor het avondmaal, wat redelijk groot maar nogal teleurstellend was. Na het eten kregen we nog meer tijd om weer naar buiten te gaan maar we zijn maar binnengebleven. Uiteindelijk zijn we weer op de bus gestapt en werden we naar de jeugdherberg in Quebec gebracht. Verkleumd en moe zijn we gaan slapen. (De temperaturen waren altijd ver onder nul.)

De volgende dag waren onze batterijen weer opgeladen, dus na het ontbijt vertrokken we weer naar buiten. Ik mocht het extra paar sneeuwlaarzen van Lea lenen dus eindelijk had ik geen koude voeten meer. Eerst hebben we een beetje door de stad gewandeld, tot we bij de uitkijktoren, Observatoire Capitale, kwamen. Vanin de toren hadden we een mooi uitzicht over Quebec City en het wintercarnaval, het festival met een boel activiteiten verspreid over de stad. Daarna krijgen we zo'n 5 uur de tijd om zelf het carnaval te bezoeken. Ik ging met Lea van Duitsland en Vanessa van Zwitserland wat rondwandelen. We kwamen aan bij een activiteitencentrum met redelijk veel mensen. Voor de activiteiten zelf (sleeen en schaatsen enzo) moest je betalen, maar daar hadden we niet zo veel zin in. Er waren ook veel eetkraampjes waar ze onder andere "La tire sur la neige", "Tire d'Erable" of "Maple Syrup Taffy" verkochten. Dat is een winterlekkernij die gemaakt wordt door Maple Syrup op sneeuw te droppen en het dan op een stokje te zetten. Ik heb het niet geproefd maar het zou heel zoet zijn. Er waren ook twee tenten waar je gratis eten kon proeven, daar moesten we natuurlijk geen twee keer over nadenken.

Daarna zijn we verder gewandeld en hebben we de rest van de stad verkend. Er waren nog sneeuw- en ijssculpturen, schaatsbanen, een zeepkistenrace, enzovoort. Het oudere gedeelte van Quebec is heel authentiek en Europees, I loved it! Er waren zeer weinig winkel- en fastfoodketens die je overal in de rest van Canada ziet, terwijl er wel veel originele en unieke restaurantjes en winkeltjes waren. Voor onze lunch zijn we een Franse bakkerij binnengestapt waar ze Europees brood (harde korst, hallelujah!!!) en kaas en patisserie verkochten. Ik heb daar heel lekker gegeten, je kunt niet geloven hoe blij ik was om brood met een harde korst te eten. Ik wou heel de winkel leegkopen maar dat ging natuurlijk niet.

In Quebec zijn ze heel trots op hun maple syrup, dus we zijn ook enkele winkels tegenkomen die daar helemaal in specialiseerden. Ik heb ook maple ice cream gegeten, delicious! Wandelend door de straten kwam ik een restaurant/cafe tegen dat echte Luikse wafels verkocht! Ik ben er niet binnengegaan maar ik was verrast want dat had ik nog nergens anders gezien.

's Avonds werden we met de bus naar een buffetrestaurant gebracht (all you can eat) waar het eten gelukkig wel goed was. Daarna dropte de bus ons af enkele straten van waar de parade daarna zou doorkomen. De carnavalsparade in Quebec is een 'big deal' dus er was veel volk. We hadden gelukkig een plaatsje gevonden waar we goed zicht hadden, dus we moesten stil blijven staan om dat niet te verliezen. We wisten niet wanneer de parade ging komen, maar uiteindelijk moesten we twee uur wachten!! Het was heel koud en ondertussen begon het nog te sneeuwen ook, dus nadat we een kwartier van de parade gezien hadden, wat trouwens heel teleurstellend was, zijn we maar beginnen lopen om op te warmen. We zijn een restaurant binnengegaan en hebben dessert gegeten terwijl de parade buiten verder ging. We konden het nog een beetje zien vanuit het restaurant en er was niet veel aan. Daarna moesten we de bus nemen (niet de schoolbus, een normale bus) om weer naar de jeugdherberg te gaan.

De volgende dag was onze laatste dag in Quebec, en voor we weer naar huis reden gingen we nog twee dingen bezoeken. Het eerste was een serie van fresco's onder een autosnelweg. De fresco's waren gemaakt door ex-straatgraffiti-artiesten en ze waren wel indrukwekkend. Het tweede was de Montmorency Falls, watervallen hoger dan die van Niagara Falls maar wel minder indrukwekkend. STS wilde een groepfoto nemen dus we moesten 20 minuten door de sneeuw ploeteren om dichter bij de watervallen te geraken. In twee seconden was de foto genomen en zijn we allemaal snel weer op de bus gekropen, nat van de sneeuw. Dat was het einde van een leuke en mooie maar vermoeiende en koude trip. Na de lange reis weer naar Ottawa ben ik weer bij Sarah blijven overnachten. De volgende dag was maandag maar Sarah en Lea (die ook in Ottawa woont) hadden een dag vrij van school genomen om Ottawa een beetje te verkennen met mij. Buiten de parlementsgebouwen, die ik daarvoor al bezocht had, en 2 musea die gesloten waren op maandag, was er eigenlijk niet veel meer te zien daar. Dus zijn we maar wat gaan shoppen. Het was heel koud die dag, -22 graden in de wind. We zijn ook wat ijssculpturen gaan bezichtigen en we hebben een beavertail gegeten, de bekendste lekkernij in Ottawa (het is iets zoet gemaakt uit donutdeeg, geen echte beverstaart). De rivier door Ottawa was bevroren en mensen gebruiken die in de winter om op te schaatsen, dat was wel tof om te zien. 's Avonds zijn we Tex-Mex gaan eten (fajitas), mijn eerste keer Mexicaans op restaurant!

De volgende dag moest Sarah dan naar school gaan (vroeg opstaan) en heeft de gastmoeder mij naar het busstation gebracht, van waaruit ik twee uur later met de bus terug naar Toronto zou reizen. Ik zat helemaal vooraan in de bus zodat ik niet misselijk zou worden, en de buschauffeur was nogal een prater dus die heeft de hele tijd met mij gebabbeld. Ik had met Mirella afgeproken om na de bus de metro te nemen naar Yorkdale, een groot shoppingcenter, waar zij mij dan zou oppikken. Het was spijtig genoeg beginnen sneeuwen en de buschauffeur dacht dat ik beter ergens anders kon afstappen om dan de bus naar Yorkdale te nemen. Verkeerde keuze!! De bus duurde veel langer en door de sneeuw zat al het verkeer vast. Toen ik eindelijk in Yorkdale aankwam zijn we daar dan maar gebleven voor het avondeten, want Mirella dacht dat het veel te lang zou duren om terug naar huis te gaan in de avondspits. We zijn naar de Pickle Berryl gegaan, een restaurant met fantastisch eten en een menu zo dik als een boek! Het heeft zeker een half uur geduurd voor we onze keuze gemaakt hadden. Nadien zijn we naar huis gereden, de wegen waren helemaal besneeuwd maar gelukkig hadden we niet te veel last van het verkeer.

Foto's van Quebec en Ottawa staan hier. Er is iets misgelopen met de volgorde. De juiste volgorde is: begin op pagina drie, bij de foto die ik EERSTE FOTO genoemd heb. Ga dan niet verder maar achteruit, tot je weer bij de eerste foto op pagina 1 bent. Ga dan naar pagina 4 en achteruit tot je weer bij EERSTE FOTO bent aanbeland.

De volgende drie dagen ben ik dan weer naar school gegaan, gelukkig had ik niet te veel gemist. In Quebec had ik wel een erge verkoudheid opgelopen en ik heb dus heelder dagen zitten snotteren. Het was de eerste keer dat ik hier ziek ben geworden. Gelukkig is het nu al veel beter. Ik ben nog vergeten zeggen dat er heeeeeel veel sneeuw lag in Quebec, zeker een meter! Ik kan mij niet voorstellen hoe mensen daar kunnen leven, het is er zo koud! En om een meter sneeuw te ruimen moet je ook heel sterk zijn :p. Ik ben al uitgeput als ik 30cm moet ruimen hier.

Dit weekend staat er niet veel op het programma. Straks ga ik nog shoppen met Amelia-Angela, een vriendin van school. Morgen is het family day, een vakantiedag die nieuw is sinds dit jaar! Hihi ben ik weer op het juiste moment gekomen...

Hopelijk is het in Belgie wat warmer dan hier, want ik ben de koude en sneeuw wel beu ondertussen. Het mag weer warm worden!! De gastmoeder van Sarah zei dat dit de warmste winter was die ze ooit gehad hebben, amai dat moet hier ijskoud geweest zijn de vorige jaren!

Groetjes aan iedereen, tot de volgende!

XXX Sara

Oeps...

2008-01-19T11:03:00.000-05:00

... gisteren was ik twee dingen vergeten te zeggen.

Het eerste is dat we hier een hond op bezoek hebben gehad voor een week! De broer van Mirella, Dan, ging op vakantie en zocht iemand om op zijn hond, Jack, een jack russel, te passen. Bij gebrek aan beter alternatief kwam hij dus hier terecht. Ik was wel een beetje bezorgd want hoe zou dat gaan met de katten? Jack is heel goed opgevoed dus hij luistert goed. Cora was wel nieuwsgierig en zij en Jack kwamen redelijk goed overeen. Oscar was een ander verhaal! Oscar is heel defensief en elke keer hij Jack zag, kwamen al zijn haren omhoog en gingen zijn oren plat. Jack zelf probeerde met hem te spelen, maar dat lukte niet dus dan begon hij heel luid te blaffen en Oscar achterna te jagen. Na enkele dagen konden ze gelukkig toch in dezelfde kamer zijn zonder elkaar in de haren te vliegen. In het begin had ik zelf een beetje schrik van Jack, maar uiteindelijk ben ik toch ook alleen met hem gaan wandelen. Het is raar hoe kalmerend dat is om met een hond te gaan wandelen.

Het tweede is dat ik sinds nieuwjaar een echte semi-vegetarier ben geworden (ik eet geen vlees en gevogelte meer, wel vis, eieren en melk). Ik heb gevonden wat ik moet eten om vlees en gevogelte te vervangen en daar probeer ik mij nu aan te houden. Dat betekent concreet: veel bonen, noten, linzen, tofu, melk,... Momenteel lukt het nog goed!

Iedereen rond mij is op dieet: Mirella, Anthony, Meaghan, Amelia-Angela,... Dat is wel lastig eigenlijk want ik ben dikwijls de enige die eet.

Groetjes aan iedereen!

XXX Sara

Feestdagen

2008-01-18T19:14:00.000-05:00

Aiaiai, ik moet hier echt wat vaker schrijven!! Sorry, er is veel gebeurd en ik had het nogal druk...

Prettig kerstfeest en gelukkig nieuwjaar iedereen!!!!!

Het was mijn eerste kerst zonder familie, dus dat was wel een beetje vreemd. Op Kerstavond zijn we met zijn allen naar nonna en nonna (grootouders) gegaan voor het avondeten. Ik heb daarvoor geprobeerd niet te veel te eten want ik had gehoord dat er eten in overvloed zou zijn. Die voorspelling kwam uiten want ik had nog nooit zo veel eten in zo'n korte tijd gezien! De familiefeesten zijn hier veel informeler dan bij ons. Er zijn twee gangen: hoofdmaal en dessert. Voor het hoofdmaal zetten ze gewoon zo veel als ze kunnen op tafel en iedereen neemt wat hij of zij wilt. Het is Italiaanse traditie om voor kerstmis alle soorten visgerechten te eten, dus ik was blij! Ik heb zelf ook geholpen, want ik heb vissalade gemaakt. Er was vanalles: krabbenpoten, pasta met ansjovis, vislasagna, gefrituurde vis, monsterscampi (scampi zo groot als steaks),... ik ben al vergeten wat er allemaal was, het was zo overweldigend! Natuurlijk was er veel te veel eten dus er waren heel veel leftovers. Dat kon allemaal niet in onze koelkast natuurlijk, maar niet getreurd want door de koude (temperaturen net onder of boven 0 graden) konden we het eten gewoon buiten of in de garage laten staan.

Op kerstdag hebben we (Mirella, Anthony, Meaghan en ik) in de ochtend de cadeautjes opengedaan. Ik heb veel cadeautjes gekregen, zoals een boek met foto's van Canada van Meaghan en Anthony, een receptenboek van Mirella en nog vanalles. Die cadeau's bleven maar komen, dat was ik niet gewend. Ze waren gelukkig ook blij met mijn cadeau's voor hen. Van Netta en Angelo (vrienden van Mirella) heb ik ook een pyjama gekregen, en ze hadden er een heel lief kaartje bijgestoken dat mij wel even emotioneel gemaakt heeft.

Voor lunch/dinner had Mirella dan een typisch Canadees maal bereid met kalkoen en aardappelpuree, natuurlijk waren er ook groenten en nog leftovers van de dag ervoor dus ik heb mijn buikje ook overvol gegeten. Mirella's zus, Leonora, en haar dochten Cassandra en zoon Ryan kwamen naar hier en ook Leonora's vriend Dean (die heel goed kan koken en bakken, en die ajuin-kaas-brood en currybloemkool had gemaakt en overheerlijke brownies). Nonna, Nonna en Anthony's vriendin Liana waren er ook. Meaghan en Anthony zelf waren bij de papa.

Een paar dagen na kerstmis zijn Mirella, Netta, Angelo, hun dochter Elisa en ik dan naar Niagara Falls gegaan. We zijn 's morgens vroeg vertrokken om naar de VS te gaan om te gaan shoppen. Rond 5 uur 's avonds staken we dan terug de grens over om naar ons hotel in Niagara Falls te gaan. Anthony wachtte ons daar op, hij kwam later want hij had nog een doktersafspraak in de ochtend. Eerst kregen we ruime kamers op de tweede verdieping. Angelo heeft iets speciaals waardoor hij altijd automatisch de best beschikbare kamer moest krijgen, dus na een kwartier wachten en wat gediscussieer heen en weer mochten we naar de 22ste verdieping, de op een na hoogste. De kamers waren kleiner maar het uitzicht op de waterval was fenomenaal! De kamer had ook een jacuzzi, die ik natuurlijk uitgeprobeerd heb, maar die uiteindelijk wel wat tegenviel. 's Avonds zijn we dan gaan eten in Angelo's favoriete restaurant, een pizzeria met houtoven. De volgende dag ben ik samen met Angelo en Elisa naar de Canadese watervallen gewandeld (er zijn Amerikaanse en Canadese, ons hotel lag bij de Amerikaanse maar de Canadese zijn mooier). Naarmate we dichterbij kwamen werd het natter en natter, en toen we praktisch boven/naast de watervallen stonden, waren we doornat, het was precies een douche! Het was ook nogal koud, maar ik heb er geen moment spijt van gehad want de watervallen waren supermooi en indrukwekkend! In de namiddag vertrok ik dan terug naar huis met Angelo, Netta en Elisa. Mirella en Anthony bleven nog twee dagen langer, maar ik moest terug naar huis want ik zou de dag erna met Meaghan naar Lucy's cottage in Wasaga vertrekken.

Foto's van Niagara Falls.

Uiteindelijk zijn Meaghan en ik nog een dag later vertrokken omdat Meaghan te moe was. We zijn wel nog sushi gaan eten, dat was wel tof. Op zondag zijn we dan naar Wasaga vertrokken. Het was de bedoeling dat we daar nieuwjaar zouden vieren met Lucy, een vriend van haar (hij heette ook Anthony) en enkele van Meaghans vrienden, maar uiteindelijk zijn die vrienden niet gekomen en waren we maar met vier. De trip naar Wasaga zou normaal gezien een uur geduurd hebben, maar we waren enkele keren verkeerd gereden en uiteindelijk hebben we er meer dan 2 uur over gedaan. Lucy en Anthony waren dan al gaan snowboarden, dus dan zijn Meaghan en ik maar inkopen gaan doen voor het avondeten. Meaghan heeft mij ook heel even met haar auto laten rijden! Dat was wel spannend en leuk. Lucy's cottage was gigantisch, ik dacht dat het een kleine houten chalet zou zijn maar het was een nieuw gebouw, zeg maar gerust een huis. Er was een enorme keuken en een grote kelder, maar buiten wat stoelen, een tafel, een pingpongtafel en enkele luchtmatrassen waren er geen meubels. Maandag, oudjaar, zijn we gaan tobogganing, wat betekent sleeen vanop de top van een heuvel met een opblaasbare of plastieken slee. Dat was heel tof, maar wel wat gevaarlijk want de heuvel eindigde in een rivier die maar half bevroren was. Gelukkig zijn er geen ongelukken gebeurd, hoewel Lucy en Meaghan zich wel een beetje pijn gedaan hadden. 's Avonds hebben we dan een avondmaal bereid (jaja ik begin ook al een beetje te koken) en daarna hebben we spelletjes gespeeld en TV gekeken tot het nieuwjaar was. De dag erna zijn Meaghan en ik gaan snowboarden! Meaghan had haar eigen snowboard, maar ik heb dat van mij moeten huren. Ik had kledij van Lucy gekregen, dus ik had het wel warm genoeg. Het snowboarden was in het begin heel moeilijk, ik ben wel vijftig keer gevallen. Gelukkig deed het geen pijn, want er lag verse sneeuw. Eerst hadden we het op de 'babyheuvel' geprobeerd, maar daar was praktisch geen helling dus dan besloot Meaghan dat ik maar op de grote heuvel moest. Verkeerde keuze! Die heuvel was supersteil en ik heb de helft ervan op mijn bips afgelegd in plaats van op mijn snowboard. Toen we weer naar boven gingen voor een andere heuvel zag Meaghan dat de heuvel die we daarvoor geprobeerd hadden een 'black diamond' was. Die naam zegt wel genoeg zeker... De laatste keer hadden we een betere heuvel gevonden, minder steil en met minder mensen. Uiteindelijk kon ik het wel een beetje en het was echt super! Moe maar voldaan zijn we dan terug naar huis gereden, waar Mirella alweer een feestmaal bereid had.

Foto's van Nieuwjaar en snowboarden.

De rest van de vakantie heb ik dan gerelaxt en huiswerk gemaakt. De laatste zaterdag ben ik met Sonia, een vriendin, naar het huis van Amelia-Angela, een andere vriendin gegaan. We hebben wat gebabbeld en haar nieuw playstationspel, dance revolution, gespeeld. Dance Revolution speel je met een mat, je moet met je voeten op bepaalde pijlen stappen op het ritme van de muziek. Om elf uur 's avonds wilden we dan een ijsje gaan eten. Haar papa bracht ons met de auto, maar het duurde bijna een uur voor we iets open vonden! Uiteindelijk hebben we dan wafels (zogezegd Belgish maar natuurlijk niet zo goed als echte) met ijs gegeten, nadat we heel Woodbridge hadden doorkruisd.

Vorige week moest ik dan weer naar school. Dat viel tegen! Er was weer veel huiswerk en in het weekend moest ik ook nog een groepswerk doen. Vandaag heb ik mijn laatste huiswerk ingeleverd. Vanaf nu wordt het heel rustig voor 2 weken, want vrijdag beginnen de examens. Ik mocht kiezen of ik ze mee wou doen of niet, en je kunt wel raden wat ik gekozen heb zeker? Dus tot woensdag of donderdag moet ik nog naar school, daarna heb ik een week vakantie. Dit weekend en de twee weekend hierna zal ik dus geen huiswerk hebben, joepie! Ik weet niet of ik veel zal kunnen doen want al mijn vriendinnen moeten studeren. Meaghan gaat weer naar Wasaga dit weekend en Mirella moet thuisblijven want iemand komt werken aan het huis. Misschien kan ik iets met Anthony doen, anders zal het binnenblijven zijn. Binnen twee weken begint het tweede semester op school, mijn vakken zullen dan filosofie, fotografie en creatief schrijven zijn. Ik zie er al naar uit!

Groetjes aan iedereen en veel succes met de examens!!

En 24 januari: gelukkige verjaardag Lynn!!

XXX Sara

New York Baby!

2007-12-21T16:56:00.000-05:00

Sorry sorry sorry dat ik mijn blogje een beetje verwaarloosd heb! Ik ben altijd met vanalles en nog wat bezig en heb meestal amper tijd om mijn emails te beantwoorden, laat staan iets op de blog te schrijven. Ik kan ook al niet meer herinneren wanneer ik voor de laatste keer gewoon TV gekeken heb.

Twee weken geleden ben ik naar New York gegaan!!! Jessica (Australische exchange studente ook uit de buurt van Toronto) en ik moesten een dag vroeger vertrekken dan de rest van de uitwisselingsstudenten omdat we de trein naar Ottawa moesten nemen. De reis duurde ongeveer 5 uur naar Ottawa. Voor ik vertrok had ik een Cinnabon gekocht, een heerlijke kaneelrol. Het was superlekker maar na die grote koffiekoek gegeten te hebben had ik genoeg suiker in mij voor een hele week! De treinreis op zich was lang maar aangenaam. De stations hier zijn veel kleiner dan in Belgie, met een trein hoogstens elk halfuur. Eens aangekomen in Ottawa moesten we een halfuur op de director van STS wachten, die heeft ons dan met de auto eerst naar het busstation gebracht, waar we 4 andere studenten oppikten, en dan naar een motel net buiten Ottawa. De volgende dag heel vroeg 's morgens vertrokken we dan met twee bussen naar New York! De busreis zelf duurde ongeveer 6 uur denk ik. We staken de grens over in Thousand Islands, de naam zegt het zelf, een plaatsje met duizend eilanden, heel mooi! Ietsje na de middag kwamen we dan aan in New York! Het was heel indrukwekkend om de skyline voor het eerst in het echt te zien!

Ons driedaags programma was ongeveer als volgt.
VRIJDAG:

3:15PM Empire State Building: jaja ik met mijn hoogtevrees ben helemaal op de top geweest! Spijtig genoeg was het bewolkt en mistig die dag, dus het uitzicht was niet fantastisch.

Daarna: shoppen! We kregen vrije tijd om een beetje rond te lopen dicht bij the Empire State Building. Ik ben onder andere in Macy's geweest, de Harrods van New York.

6:30PM wandelen naar Rockefeller Center om de grote verlichte kerstboom te gaan bekijken, die was heel mooi. Daarna kregen we vijf minuutjes vrij en Jessica wou een warme chocomelk gaan kopen in Dean & Deluca, een soort van 'fancy' cafe. Het duurde nogal lang en toen ze eindelijk bediend was, was de rest van de groep al weg, terug naar de bus! We wisten op welk kruispunt we moesten zijn, dus zijn we daar zo snel mogelijk naartoe gelopen. Jessica haar chocomelk klotste natuurlijk alle kanten op en de mouw van haar jas was helemaal besmeurd. Gelukkig waren we nog op tijd voor de bus. Ik vond het, eenmaal op de bus, best wel grappig, dat gehaast, maar Jessica kon er niet zo meelachen. Daarna voelde ze zich niet goed meer en 's nachts was ze een beetje ziek geworden, maar na wat medicijnen genomen te hebben was ze de volgende dag weer beter.
De bus vertrok richting hotel (in New Jersey, ongeveer een uur vanuit New York) waar we dan aankwamen voor welverdiende nachtrust. De kamers waren ingedeeld door STS, dus we konden niet kiezen bij wie we sliepen. Ik lag op de kamer met een Zwitserse, Vanessa, en een Duitse, Hilde, resp. 15 en 16 jaar. Het hotel was nogal raar gebouwd, elke kamer had een buitendeur en een gigantisch raam. De bedden in de kamers waren wel comfortabel, maar we moesten met twee in een dubbel bed slapen.

ZATERDAG:

6:30AM opstaan

7:30AM ontbijtbuffet in het hotel

8:45AM vertrek voor een tour van New York: Central Park (mooi park, een verademing in het drukke NY), Strawberry Field (memorial voor John Lennon), 5th avenue (straat met enkele beroemde gebouwen zoals het Guggenheim en de appartementen van beroemde mensen), Plaza Hotel, Fao Shwartz (enorme speelgoedwinkel), Rockefeller Center (met bezoek aan de NBC studios),...

12:30PM lunch bij Pier 17, een soort van minihaven met een klein shoppingcenter. Daar konden we ook goedkopere tickets kopen voor Broadway shows. Ik heb met een heleboel andere studenten tickets voor de musical Chicago gekocht, aan 60 dollar per ticketje.

2:15PM vertrek voor de Staten Island Ferry om the Statue of Liberty en Manhatten te zien vanop de boot.

3:30PM Wall Street en Ground Zero. Ground Zero is nu een bouwwerf en er is niet veel van te zien. Het was wel heel indrukwekkend om daar te staan, een beetje raar en emotioneel ook. Daarna kregen we tijd om wat te gaan shoppen in Century 21 en om nog een beetje rond te lopen nabij Ground Zero. We zijn dan ook in Starbucks geweest en ik heb mijn eerste Starbucks-chocomelk daar gekocht! Starbucks is overal in New York te vinden maar is redelijk duur, 3.09 dollar per kleine chocomelk. De Canadezen houden niet van Starbucks, die vinden Tim Hortons veel beter, het is ook goedkoper. Tim Hortons is inderdaad super, spijtig genoeg hebben ze dat niet in Belgie!

5:45PM weer op de bus die ons afzette dicht bij Broadway. We kregen tijd om te gaan eten, en eerst wilden we (Jessica, Lea van Duitsland en ik) in een Braziliaans restaurant gaan eten dat de gids had aangeraden. We moesten daar een half uur wachten voor we konden gaan zitten en toen we eindelijk een tafel hadden, vond Jessica niets naar haar zin dus zijn we weer opgestapt. We zijn dan in een Thais restaurant binnengestapt en het eten daar was mjammie en goedkoop! Daarna was het tijd voor 'Chicago'! Het was nogal speciaal om daar te zijn en die musical te zien, de musical was super en het was een heel leuke ervaring.

Zondag:

7:30AM opstaan

8:30AM ontbijt

9:15AM vertrek voor een bustour van Harlem en een gospelmis in een zingende kerk. Dat was heel plezant, ik begon zelfs mee te zingen! De mensen waren heel vriendelijk en blij dat wij een mis kwamen bijwonen.

12:30AM weer op bus, ditmaal richting Greenwich Village en Soho, waar we tijd hadden voor onze lunch en om wat te gaan shoppen. Ik had mijn middageten 's morgens klaargemaakt in het hotel, maar sommige studenten waren in pizza gaan eten. De New York pizza is een beetje abnormaal, je kon bijvoorbeeld koude pizza met salade erop of pizza met pasta erop kiezen. Daarna hebben we wat rondgewandeld maar alles was heel duur dus we hebben ons een beetje verveeld. Uiteindelijk zijn we dan maar weer een Starbucks binnengestapt om een beetje op te warmen.

4:00PM met de bus naar Chinatown, enkele straten waar je alles fake kunt kopen, zoals handtassen (Dolce & Gabbana, Coach,...)en horloges (ik heb een Puma horloge gekocht voor 10 dollar), en ook souvenirs zoals een I love NY T-shirt. Daarna zijn we (Lea, Karolin uit Duitsland en ik) naar Little Italy gegaan, een straat vol Italiaanse restaurants, voor het avondeten.

7:00PM een By Night NYC Tour met de bus: Brooklyn Bridge, United Nations, Tavern on the Green (beroemd restaurant met errond verlichte bomen) in Central Park,...

MAANDAG:

7:30AM opstaan

8:30AM ontbijt

9:15AM vertrek vanuit het hotel naar Tannersville, Pennsylvania, voor enkele uren shoppen in een outlet shopping center (alles goedkoper dan normaal).

2:30PM vertrek terug naar Ottawa

In Ottawa hebben Jessica en ik dan de nacht doorgebracht in het huis van de director van STS. Haar huis was groot en mooi en ze had ook twee siamese katten. 's Morgens zag ik dat er heel veel sneeuw lag daar, meer dan in Toronto. Net voor de middag zijn we dan terug met de trein naar Toronto vertrokken. Toen ik daar aankwam zei Mirella dat het verkeer te druk was en dat ik de metro naar haar werk moest nemen. Ik had nog nooit de metro genomen dus het was allemaal nogal verwarrend en niet zo tof met al mijn bagage. Uiteindelijk kwam ik toch op de juiste bestemming aan, maar dan moest ik Mirella's gebouw nog vinden, wat nog een halfuur geduurd heeft in de gietende regen. Mirella had wel een speciaal avondeten gemaakt: canneloni gevuld met feta en ricotta, mjammie!!

New York was al bij al super, ik heb er echt van genoten! De stad zelf is megagroot en het is er ook heel druk. Overal vind je eten, maar supermarkten zie je zelden. Het is redelijk duur, vooral het eten. Het verkeer is altijd druk, overal is altijd file. De gele taxis zie je in elke straat, maar ik heb zelf nooit een taxi genomen. Op elke straathoek vind je pretzel- en hotdogverkopers, maar dat zag er niet al te hygienisch uit.

Foto's van New York. De eerste paar foto's zijn wazig omdat er spijtig genoeg een vingerprint op mijn lens stond.

Vorig weekend was er weer heel veel sneeuw gevallen, er was zelfs een heuse sneeuwstorm! Foto's staan hier (onderaan pagina 1, en pagina 2). Daarom dacht ik dat maandag een snowday zou zijn, wat betekent dat de schoolbussen niet rijden en dat je niet naar school moet. Ik stond op 's morgens en Mirella zei me dat de bussen niet reden, dus ben ik maar terug in mijn bed gekropen. Later controleerde ik op het internet of de bussen inderdaad niet reden, maar ze reden wel! Ik was toen natuurlijk al veel te laat maar Mirella heeft mij dan maar met de auto naar school gebracht. Er waren niet zo veel studenten op school dus er was niet veel les. Donderdag gaf de lerares van family studies nog les, maar bij history en world issues was er geen les meer en bij Engels hadden we een heus kerstfeestje (lees: eetfestijn). Het was ook Amelia-Angela's verjaardag, dus ik had chocolate chip cookies, confituurtaart en bananencake gebakken. Vandaag was het 'national skip day': de meeste studenten bleven thuis. Ik ben toch maar naar school gegaan en heb 's morgens geholpen met de liefdadigheidskerstactie. Elke klas had drie weken geleden een familie toegewezen gekregen, en het was de bedoeling dat elke leerling dan wat geld, kleren of eten voor de familie mee naar school bracht. De hoeveelheid spullen voor die families was ongelooflijk! Canadezen zijn heel vrijgevig voor liefdadidheidsdoelen in het algemeen, en ook vrijwilligerswerk wordt hier heel sterk gepromoot. Studenten in het katholiek onderwijs hebben zelfs 40 uren vrijwilligerswerk nodig om hun diploma te kunnen halen!

Iedereen is hier nu volop in de kerstsfeer. Op Kerstavond gaan we naar de grootouders om heel veel vis te eten. Op Kerstdag komt een deel van de familie naar hier om kalkoen te eten. Mirella is de kok van dienst voor beide dagen, dus dit weekend gaat er op nonstop gekookt worden. Met Nieuwjaar ga ik waarschijnlijk met Meaghan (gastzus) en Lucy (een van haar vriendinnen) naar Lucy's cottage in noordelijk Ontario om te snowboarden, enzovoort!

Prettig Kerstfeest en Gelukkig Nieuwjaar!!!

Feestelijke knuffels van Sara

Bruiloft, kitten en sneeuw

2007-11-25T21:16:00.000-05:00

Hey allemaal,

tegenwoordig heb ik al wat meer moeite om mijn blogje bij te houden, maar er is niet zo veel gebeurd in de twee vorige weken.

Twee weekends geleden ben ik naar een bruiloft geweest. De dochter van een vriendin van Mirella ging trouwen en Mirella had het voor elkaar gekregen dat ik ook naar de bruiloft mocht komen. Meaghan ging ook mee. Ik had van iemand schoenen, een handtas en een jurk gekregen, dus dat kwam goed uit. De bruiloft zelf was in een kleine (onverwarmde) kapel, het was kleinschalig maar wel heel intiem en mooi. Daarna was er eerst een receptie met heel veel lekkere aperitiefhapjes en daarna mochten we binnen in de feestzaal voor de diner. De zaal zelf was prachtig! Heel romantisch, zachte kleuren... De bruid had ook een mooi bruidskleed. Het eten was sober, volgens Mirella heel Canadees, maar lekker! Daarna werd er wat gedanst, maar we zijn niet lang gebleven. Het was plezant maar in het kappeletje was iedereen aan het bevriezen. Er waren ook heel veel kleine kindjes en die waren de hele tijd lawaai aan het maken, soms was het storend en soms was het ook wel grappig. Aan tafel zat ik naast Meaghan en aan de andere kant zat iemand uit Venezuela. Het was een toffe gast en het was leuk om met hem over de rare Canadese gewoonten te praten. Al bij al was het een sfeervolle en mooie bruiloft, ik ben blij dat ik geweest ben.

Foto's van de bruiloft

Vorige vrijdag heeft Meaghan een kitten gekocht!! Ze wist dat haar papa dat niet zou willen dus heeft ze het maar als een verrassing mee naar huis genomen. Het katje is superschattig en heet Riley! De eerste dag was het de hele tijd aan het miauwen, maar we hadden het dan ook mee naar Walmart enzo genomen, en dat zal het wel niet zo leuk gevonden hebben. Het is inimini klein en nog heel speels! Ondertussen is het wel al wat gegroeid, raar hoe snel dat gaat! Ted, Meaghans papa, was de eerste dag heel kwaad maar daarna vond hij het zo schattig dat ik denk dat ze het wel gaan bijhouden. Ik ben in ieder geval verkocht, dus papa, ik wil er ook een!

Foto's van Riley

In het weekend heb ik niks dan huiswerk gedaan. Dat was heel saai, maar gelukkig is het nu al een beetje geminderd. Het huiswerk en de toetsen zijn niet moeilijk, het is gewoon nogal veel.

Vorige week werd het snel kouder. De nacht van woensdag op donderdag begon het te sneeuwen en het heeft bijna heel de dag blijven sneeuwen. 's Morgens was er overal sneeuw, en Mirella had op TV gezien dat de schoolbussen afgelast waren. Ze zei dat ze mij dan een lift naar school ging geven, dus ik was blij dat ik dan niet met het openbaar vervoer moest gaan. De wegen lagen vol sneeuw en het was gevaarlijk, want er lag een laag ijs onder. Het verkeer was heel slecht, iedereen moest traag rijden en er waren heel lange files. Toen ik op school aankwam, waren er heel weinig mensen en ik zag heel veel mensen bellen met hun GSM of staan wachten in het voorportaal van de school. Eenmaal binnen werd mij gezegd dat het een snowday was, wat betekent dat de bussen niet rijden dus dat bijna niemand naar school komt. Uiteindelijk bleven ongeveer 40 studenten over, 3 van grade 12! Gelukkige kende ik de andere twee. De school bestaat normaal gezien uit bijna 1000 studenten, maar de directeur vond dat we toch maar een gewone schooldag moesten hebben :-S. Dat was belachelijk want ik zou in elke klas alleen zitten. Ik heb dan maar beslist om terug met de bus naar huis te gaan. Het was nog altijd aan het sneeuwen en de wind was heel koud, en aangezien de bus 15 min. wandelen vanaf de school en daarna 20 min. wandelen naar huis is, had ik het nogal koud. Aan het eind van de wandeling was ik zelf al in een halve sneeuwvrouw getransformeerd. Eenmaal thuis heb ik mij dan maar op een extralarge warme chocomelk getrakteerd, dat had ik wel verdiend :-P. De rest van de dag heb ik dan alleen thuis gezeten. Het was wel leuk om zo'n onverwachte vrije dag te hebben, en ik heb wat gerelaxt.

Foto's van de sneeuw.

Vrijdagochtend kondigde The Weather Network dan aan dat het -10 graden was buiten, en door de wind zeiden ze dat het aanvoelde als -15. Ik durfde al niet meer buiten gaan, maar de bussen reden weer dus ik had geen keuze. Helemaal ingepakt heb ik mij dan buitengewaagd, maar uiteindelijk viel het nog wel mee. In de namiddag was er zelfs een beetje zon, maar de temperatuur was wel nog altijd onder nul. Die dag heb ik besloten dat het tijd werd om een echte winterjas aan te schaffen, want mijn Belgische winterjas wordt hier nogal uitgelachen. De shoppingmissie van dit weekend was dus: een winterjas, dikke truien en sneeuwlaarzen vinden. De eerste twee dingen heb ik van mijn lijstje kunnen schrappen, maar de sneeuwlaarzen heb ik nog niet. Niet voor de week die nu komt, maar voor de week daarna voorspellen ze veel sneeuw, dus ik zal ze wel nodig hebben. Volgende vrijdag is het geen school, in het weekend (2 december) is het Mirella's verjaardag en de week daarna (donderdag 6 december) vertrek ik met de trein naar Ottawa, want vrijdag vertrek ik van daar naar NEW YORK!!! Van een sinterklaasgeschenk gesproken :-D . Ik ga wel vier dagen school missen, maar dat is een 'sacrifice that I am willing to make' ;-) . Woehoe, ik kan niet wachten!!!

In het geval ik daarvoor niet op mijn blogje post, in ieder geval heel veel plezier met het Sinterklaasfeest! Mjammie, speculaas en chocolade in overvloed... Jammer genoeg hebben ze dat hier niet, maar als ik heel hard probeer proeft de Canadese chocolade wel een klein beetje naar de echte Belgische...

Ciao!

Halloween, sneeuw, Remembrance Day

2007-11-09T21:26:00.000-05:00

Hey!

Sorry dat het wat langer duurt voor ik weer eens op mijn blog schrijf, maar ik heb het altijd druk met vanalles en nog wat.

Twee weekends geleden ben ik naar Partypackagers gegaan, samen met Meaghan en Kassandra. We hebben lang gezocht voor Halloweenkostuums, en uiteindelijk heb ik vleugels gekocht zonder te weten wat ik zou worden. Daarna wou ik een airhostess worden voor Halloween, dus ben ik bij de buurvrouw gaan bellen die een echte airhostess is. Zij had niks echt herkenbaars voor mij maar ze heeft me wel een heleboel (echte) Chinese dingen gegeven zoals een wikkelshirt, schoenen en een halsketting. Nu wist ik nog altijd niet hoe ik mij ging verkleden voor Halloween, dus dinsdagavond heb ik verschillende outfits gepast en uiteindelijk heb ik voor het Chinese kostuum gekozen.

Woensdag 31 oktober was de eerste civies' day op school, wat betekent dat iedereen voor 1 dag het uniform mag thuislaten en zijn/haar eigen kleding mag dragen, jippie! Voor Halloween hebben de meesten zich dan ook verkleed en het was echt superleuk om iedereen verkleed door de gangen te zien lopen! Tijdens geschiedenis heeft de klas een pompoen versierd, we hadden besloten om er een alien van te maken. Het tweede lesuur was familieleer en de lerares had zich verkleed als Hermelien van Harry Potter. Daarna was het lunchpauze en tijdens de pauze werden er kostuumwedstrijden gehouden: beste kostuum, origineelste kostuums, griezeligste kostuum en beste groep. Het was leuk om de beste kostuums op het podium te zien, sommigen hadden echt veel werk gemaakt van hun kledij. Er waren ook veel mensen die een standaardkostuum in Party packagers, een feestwinkel, hadden gekocht, maar dat is toch niet zo origineel vind ik.
Veel huizen in de buurt waren ook versierd met jack-o'lanterns, skeletten, spinnenwebben, ..., je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het.

Na school ben ik direct naar Toronto vertrokken met Anthony en Liana voor de Dalai Lama! Eenmaal downtown zijn we naar het Rogers Centre, waar de Dalai Lama was, gegaan, waar we Mirella en Lisa (schoonzus) ontmoet hebben. Met zijn allen zijn we dan naar binnen gegaan en we waren juist op tijd om de Dalai Lama te zien binnenkomen. Zijn speech heette 'The art of happiness' en was heel inspirerend en vredevol. Het was een superervaring!
Daarna ben ik met Mirella en Lisa naar hun werkgebouw gegaan, waar Mirella's auto geparkeerd was. Onderweg heb ik wat meet van Toronto gezien, en het lijkt wel op de steden en Belgie. Ze hebben zelfs trams, die ze hier streetcars noemen. We zijn dan gaan eten in een buffetrestaurant waar je kon kiezen uit honderden verschillende maaltijden, van vlees tot vis en van soep tot dessert.
Ik ben ook binnengeweest in een van de oudste en duurste hotels van Toronto, een heel mooi hotel!
Daarna zijn we naar huis gereden maar omdat we pas laat weer thuis waren heb ik geen trick-or-treatende kindjes gezien, wat wel spijtig is.

Foto's van Halloween en de Dalai Lama zijn hier te zien.

Op donderdag 1 november vertrok Mirella naar een werkconferentie in Kingston, dus Anthony en ik waren alleen thuis tot maandagavond. De eerste avond heeft Anthony gekookt, de tweede avond ik, zaterdag kwam Angela (vriend van Mirella) pizza brengen en zondag hebben we leftovers gegeten. Maandag was Mirella dan terug dus we hebben redelijk goed voor onszelf kunnen zorgen.

Woensdag kwam ik thuis van school en heb ik meteen een appelcake gebakken voor Angelo, als dank voor de pizza. Donderdag kwam ik thuis na ballet en er was nog 2 centimeter van over! Verschillende mensen waren langsgekomen en hebben de cake opgegeten. Donderdag heeft het hier trouwens gesneeuwd!! Het bleef niet liggen want het was te warm, zo'n 4 graden, maar het was wel echte sneeuw!

Vandaag, vrijdag, waren er enkele speciale evenementen op school ter gelegenheid van Remembrance Day (11-11-11). 's Morgens kregen we een vredeslied (All we are saying is give peace a chance) te horen om naar onze eerste klas te gaan. Heel de week verkochten ze ook plastieken klaprozen om op te spelden. Tijdens het tweede lesuur werden via de speakers dan verhalen van soldaten voorgelezen en ze lazen ook het gedicht 'In Flanders Fields' voor. Toen ik zei dat ik van Flanders kom, vond iedereen dat wel "cool".

Morgen ga ik naar een Italiaans-Canadese bruiloft! De dochter van een vriendin van Mirella gaat trouwen en Mirella heeft ervoor gezorgd dat ik ook eens een Italiaanse bruiloft kan meemaken! Verder zal mijn weekend helemaal gevuld zijn met huiswerk, dus ik heb wel genoeg om handen.

Take care!
Sara

Graduation party

2007-10-27T11:27:00.000-04:00

Nu het wat drukker wordt, moet ik zoeken voor tijd om iets op mijn blog te zetten. Eerst en vooral school: druk, veeeeel huiswerk, maar alles behalve Engels is redelijk gemakkelijk. Misschien doe ik te veel moeite, maar ik wil eerst zien hoe moeilijk het is en dan kan ik altijd wat minder doen.

Twee weekends geleden is Jessica, een STS-studente uit Australie, naar hier gekomen. Ik heb haar een rondleiding van Woodbridge gegeven en daarna hebben we heel veel koekjes gebakken, onder andere chocolate chip (3 soorten), brownies en Anzac biscuits (Australische). Jessica vond de Anzacs niet lekker, terwijl het Mirella haar favoriete koekjes waren. Het was een hele toffe dag.

De week daarop was het een gewone schoolweek. Ik ben geselecteerd voor het dansteam en woensdag hadden we onze eerste training waar we geleerd hebben hoe we waves kunnen maken en hoe te moonwalken. Niet echt mijn ding maar ja...

Vrijdag heb ik dan weer veel koekjes gebakken voor Anthony's graduation party de dag erop. Zaterdag had ik heel veel huiswerk maar toen ik eindelijk klaar was en beneden kwam waren er bergen eten! Foto's zijn hier te zien. Het feestje zelf was dus een overeetfestijn met familie en een paar van Anth's vrienden. Het was plezant en het eten was delicious!
Zondag ben ik met Meaghan, haar vriendin Lucy en die haar zus Josy, en Meaghans nicht Kassandra gaan shoppen in Winners! Eigenlijk moest ik leren voor mijn herhalingstoets aardrijkskunde en mijn midterm exam Engels maar shoppen was veel leuker :-). Ik heb ook een crispy donut gegeten, normaal gezien moet ge die in de microgolf zetten voor 8 seconden en dan zijn ze nog lekkerder.

Het begin van deze week was redelijk druk voor school. Maandag hebben we bij Engels pizza in de klas gegeten, de vader van de lerares had dat voor ons gemaakt. Woensdag was het weer danstraining. Het was niet zo tof want het was heel chaotisch en we hebben niet zo veel gedaan. Donderdag heb ik pompoensoep gemaakt! Amai ik was heel trots op mezelf! Het smaakte niet zoals die van mama maar het was toch nog goed voor mijn eerste keer. Gisteren ben ik met enkele vriendinnen 's middags gaan eten in de 'Bonaventure Room'. Dat is een klas die omgevormd wordt tot restaurant en waar je eten kunt krijgen dat door leerlingen van de cookingclass gemaakt is. Het was wel lekker en er was heel weinig volk, dus lekker rustig. Gisterenavond is Angelo, een vriend van Mirella, langsgekomen om pizza te maken. Het was de beste pizza ooit! Mmmmm ik heb er veel te veel van gegeten en mijn gehemelte verbrand.

Vandaag ga ik shoppen voor halloween, volgende woensdag. Ik weet nog niet hoe ik mij ga verkleden, maar ik heb nog tijd. Alle suggesties zijn welkom! Woensdag is het Halloween, op school mag iedereen dan voor een dag zijn uniform thuislaten, en daarna ga ik naar de Dalai Lama!

Groetjes aan iedereen en Happy Halloween!!!
XXX Sara

Thanksgiving, Woodbridge Fair, school...

2007-10-12T19:39:00.000-04:00

Een gewone Canadese schooldag...
betekent opstaan om 20 voor 7 om de bus niet te missen. Ik word altijd om half 7 wakker want Cora begint dan aan mijn deur te miauwen. De rit met de bus duurt zo'n 20 minuten want de bus maakt nogal wat omwegen. Eenmaal in school aangekomen heb je nog ongeveer een kwartier om naar je locker te gaan, een babbeltje te slaan of nog snel uw toets voor te bereiden. Voor de bel gaat (eerder een buzzer trouwens) maakt de directeur of de priester nog een korte toespraak over de dag en dan hoor je het muziekje om naar de klas te gaan. Eenmaal in de klas moet je nog even blijven rechtstaan voor eerst het volkslied en dan het ochtengebed. Alles is overal hoorbaar door luidsprekers in elke klas en gang. Door die luidsprekers worden ook leerlingen opgeroepen of soms vragen aan de leerkracht gesteld en de leerkracht kan dan antwoorden door in een telefoonhoorn te spreken of door gewoon luid te spreken. Na het eerste lesuur zijn er de aankondigen over de sportteams en andere clubs die meetings hebben na school en dan gaat de bel voor het tweede lesuur. Tussen de lessen heb je 4 minuten de tijd om naar je locker te gaan voor het tweede belsignaal. Na de tweede les, om kwart na elf, is het voor mij lunchtijd (40 minuten). Daarna is het tijd voor de derde en vierde lessen en alles wordt afgesloten met nog wat announcements en het middaggebed. Daarna heb je 10 minuten om nog naar je locker te gaan en om twintig voor 3 vertrekt de schoolbus terug naar huis.
De Canadese klassen zijn anders dan de onze. Sommige leraars zijn strikter dan andere, bij sommige mag je zomaar uit de klas lopen om bv. naar Tim Hortons (~ Starbucks) te gaan, bij andere mag je zelfs niet naar het toilet gaan op bepaalde tijden in de les. Over het algemeen mag je vrij rondlopen in de klas en eten en drinken is ook toegestaan. Sommige klassen zijn heel rumoerig en andere zijn dan weer redelijk stil. De leraars hebben blijkbaar niet echt een strak tijdschema voor hun lessen want soms mag je vroeger doorgaan of is er een werkperiode, wat eigenlijk betekent gewoon niks doen.
De meeste leerlingen in grade 12 doen wel redelijk veel moeite. Dat moet ook als je wilt verder studeren hier, want je moet voor elke universiteit een bepaald minimum gemiddelde hebben om er binnen te geraken.

Zaterdag zijn Mirella en ik 's avonds naar haar zus, Leonora, gegaan en daar hebben we dan gegeten, een film gezien en karaoke gezongen!

Zondag ben ik 's morgens even gaan zien bij de nonna en nonno, want daar was een garagesale. Daarna ben ik op zoek gegaan naar een broek voor school (blijkbaar is het niet zo simpel om een marineblauwe broek in mijn maat te vinden). Ik had de hoop voor een broek al opgegeven en was dan maar naar Meaghans huis gewandeld. Toevallig was haar vriendin Lucy daar ook en ze hebben voorgesteld om naar Vaughan Mills, een heel groot shopping center in de buurt, te gaan. In het shoppingcenter heb ik de beste pannenkoek ooit gegeten! In een soort Aziatisch eethuisachtig ding heb ik er een gekocht met Nutella en banaan. Oh my god dat was de allerbeste pannenkoek ooit, echt overheerlijk!!! Uiteindelijk heb ik dan ook een broek gevonden dus mijn dag was goed. 's Avonds heb ik een nieuwe groente geprobeerd: spaghettisquah. Dat is een soort van pompoen maar als je die in de oven zet en dan opensnijdt, komt het binnenste er als spaghettislierten uit!

Maandag was het mijn allereerste Thanksgiving! Dat is een feestdag die volledig om eten draait. We zijn 's middags naar de Nonno en Nonna geweest om niks anders te doen dan te eten. Natuurlijk was er een grote kalkoen maar ik heb vooral lasagna, rijstballen (mmmmm) en gevulde aubergines gegeten. Als dessert was er een grote taart want de Nonno en Ted waren die dag en de dag erop jarig. In de voormiddag ben ik met Liana en een van hier vrienden naar de Woodbridge Fair gegaan, een soort van grote kermis waar ze ook eten verkochten en resultaten van wedstrijden voor de grootste pompoen, de lekkerste confituur, de mooiste appels, enz. lieten zien. Die dag was het heel warm, de laatste warme zomerdag.

Vanaf dinsdag moest ik weer naar school. Iedereen is nog steeds heel vriendelijk en lief! Ik heb geluk dat het juist Amelia-Angela is die alle vakken heeft die ik ook heb, want zij is echt superlief en ook haar vriendinnen vallen heel goed mee.

Woensdag waren er na school tryouts (audities) voor het dansteam op school. Ik heb meegedaan maar in het begin stond ik daar een beetje als piet snot bij want iedereen kende de choreografie al van de vorige week en het was hiphop en daar heb ik ook niet echt veel ervaring in. Toch waren er achteraf een paar mensen komen zeggen dat ik het goed gedaan heb. Normaal gezien had er vandaag (vrijdag) een lijst moeten uithangen met de geselecteerde mensen, maar hij hing er nog niet.
Na school kwam ik thuis aan en ontdekte een mysterieus pakje van mijn ouders met daarin... CHOCOLADE!!!! Oooh wat heb ik daarnaar verlangd! Er zat ook een pot kweeperengelei in en wat speculaas en dat smaakt ook heel goed.

Donderdag was het Erika's verjaardag, een vriendin van op school. Haar locker werd versierd door Amelia-Angela en ik heb haar een van mijn allerdierbaarste bouchees (Cote d'Or chocolade) gegeven. Ze zei dat het de beste chocolade was die ze ooit gegeten heeft, maar dat moest ze mij niet vertellen natuurlijk.

Vandaag is het hier al redelijk koud aan het worden! Het was wel een hele mooi dag want de zon scheen terwijl je kon voelen dat de winter er zit aan te komen. De Canadezen vinden dit niks maar mijn vingers zijn al ijskoud en ik moet mijn Belgische herfst/winterjas al dragen terwijl iedereen hier gewoon in trui rondloopt. Aiaiai dat gaat nog wat worden in de winter hier!

Foto's

School!

2007-10-05T19:34:00.000-04:00

Dinsdag heeft de guidance counsellor van Holy Cross, de meest dichtbijzijnde katholieke high school hier, mij opgebeld om een afspraak te maken voor de volgende dag. Zij kon mij helpen met de keuze van mijn vakken.

Woensdag was dan eindelijk mijn EERSTE SCHOOLDAG! Ik wou nog niet met de schoolbus naar school gaan want ik wist niet of de buschauffeur me wel zou binnenlaten. Op internet had ik dan uitgerekend hoe ik er met 2 bussen kon geraken. Ik was 10 minuten op voorhand vertrokken, maar nadat ik al enkele minuten aan de halte stond te wachten, realiseerde ik mij dat ik geen kleingeld voor de bus had dus ben ik maar snel terug naar huis gegaan. Mirella heeft mij dan kleingeld en een lift gegeven want de eerste bus zou ik al gemist hebben. Gelukkig ben ik dan toch nog op tijd op school aangekomen. Met de guidance counsellor heb ik dan mijn vakken gekozen: Canadese geschiedenis, familieleer, Engels en 'Canadian & world issues. Ik heb elke dag dezelfde vakken, de lesuren duren ongeveer '1u15. Tussen de lessen heb je 4min de tijd om naar je locker te gaan en naar de volgende klas te wandelen. Ik heb dus ook een locker gekregen met een cijferslot. Het is niet zo gemakkelijk dus soms zit ik te worstelen met het slot. Tussen les 2 en 3, om kwart na 11, heb ik lunch, 40 minuten. Er zijn 3 lunchperiodes omdat er zoveel leerlingen zijn. De eerste dag had ik geen lunch bij dus heb ik iets in de cafetaria gekocht: aubergine parmigiana. Het was overheerlijk! De mensen van de cafetaria kunnen blijkbaar heel goed koken, ook hun koekjes waren superlekker. Ik ga 1 keer per week mijn lunch daar kopen, want als ik het elke dag zou doen zou het wel een dure zaak worden.

Mijn eerste dag was leuk maar heel overweldigend: zoveel nieuwe gezichten en namen! De guidance counsellor had mij voorgesteld aan Amelia-Angela, een grade 12 studente die dezelfde vakken heeft als ik. Ik heb haar dus de hele tijd gevolgd en zij heeft mij in elke klas voorgesteld. Wanneer ze zei dat ik uit Belgie kwam, was iedereen superenthousiast en ik werd aangestaard alsof ik van Mars kwam. Iedereen kwam zich ook voorstellen, maar ik kan de gezichten en namen nog niet onthouden.

Om half 3 ging de laatste bel en ging iedereen naar zijn of haar bus. Jaja, de schoolbussen zijn die grote gele gevallen! Dat was wel grappig om daar voor de eerste keer in te zitten. Voor en na schooltijd zie je die overal rondrijden hier.

Donderdag, mijn tweede schooldag, heb ik dan toch de schoolbus naar school genomen. Ik had een T-shirt met lange mouwen aan, de vorige dag was het heel warm en het zou donderdag ook 25 graden worden. Maar 's ochtends was het nog koud, ik was 10 minuten op voorhand bij de bushalte en dus ik was helemaal aan het bevriezen. Ik kwam op school aan en heel veel mensen zeiden "Hi Sara", maar ik kon zelfs niet herinneren of ik ze al eerder gezien had of niet. Ik viel nogal op want ik had het uniform nog niet. Het uniform is lelijk en duur. We moeten een blauwe broek, een wit poloshirt (met lange of korte mouwen) en (optioneel) een paarsrode trui dragen. Het is unisex, wat dus eigenlijk betekent voor mannen gemaakt maar vrouwen moeten het ook dragen. Niet elegant of modieus dus. De bovenstukken ben ik gisteren dan gaan kopen in een speciale winkel daarvoor. De broek gaan we in Walmart halen want daar staat geen embleem van de school op en in de uniformwinkel is de broek belachelijk duur.

Ik moet elke ochtend tussen half en kwart voor 7 opstaan. Mijn schoolbus zou normaal gezien om 7u38 moeten arriveren aan de hoek van de straat, maar de chauffeur is blijkbaar altijd 10 minuten te laat. Het is wel wennen om weer vroeg op te moeten staan.

Vandaag was ik dan eindelijk half in uniform op school. Na school had ik een nieuwe assistentiejob bij de balletschool. In de musicalklas is er een meisje met een leerstoornis en ik moet haar helpen en bij de les houden. Nu zit ik op de computer terwijl twee van Anthony's vrienden hier zijn. Ze hebben de Xbox meegenomen en zijn nu Halo 3 op draadloos internet dat niet van ons is aan het spelen. Daarstraks waren ze aan het juichen omdat ze eindelijk op het netwerk zaten, dat was wel grappig. Op een wereldkaart kon je zien wie er nu aan het spelen is en in de VS, het zuiden van Canada, Europa, Japan en enkele steden in Australie waren ze druk bezig met spelen.

Dit weekend heb ik al wat huiswerk waar ik wat aan moet werken. Voor elk vak moet je een soort van eindwerk maken maar met eind bedoel ik dan het eind van het semester. Het is Thanksgiving maandag en heel het weekend is er ook de Woobridge Fair, een soort van kermis denk ik. Zaterdag houdt de nonno een garagesale en ik zal daar ook wel eens gaan kijken. Dit weekend wordt het nog 25 graden (voelt als 35 zegt The Weather Network), binnen 2 weken daalt de temperatuur waarschijnlijk naar 10 graden.

Momenteel is het herst hier en de bomen hebben alle kleuren, ze zijn groen, orange, rood en alles daartussen. Iedereen hier houdt van de herfst! Ik zie nu wel waarom. Het is niet zoals in Belgie want het regent hier maar heel zelden.

PS: sorry als ik nogal warrige verhalen vertel of als mijn zinnen nergens op slagen, maar ik ben ook TV aan het kijken en aan het praten dus alles loopt een beetje door elkaar. Ik kan ook geen trema's of accenten typen, dus ik kan Belgie nooit juist schrijven.

PS 2: Ben, dat valt hier nogal mee met de dikke mensen hoor. De mensen in het algemeen zijn wel een beetje dikker maar ik heb nog niet veel mensen zoals in 'Supersize me' gezien. De Canadezen zeggen dat overgewicht vooral veel voorvalt in de VS. Ze zijn in het algemeen niet echt positief over de Verenigde Staten.

Ik hoop dat alles goed gaat in Belgie en in Spanje (Maayke), ik houd jullie op de hoogte van mijn avonturen hier.

STS-meeting in Ottawa

2007-10-01T12:31:00.000-04:00

Van dinsdag tot vrijdag heb ik niet echt veel gedaan. Ik heb heel de tijd thuisgezeten en thumbcookies, appelkaneelmuffins en pindakaasbanaanmuffins gemaakt. Voor de rest heb ik op internet gezeten, TV gekeken en met Anthony gebabbeld.

Vrijdagavond ben ik dan vertrokken naar de STS-meeting in Ottawa. Van hier naar Ottawa is zo"n 5 tot 6 uur rijden. Mijn area rep, Pauline, heeft mij en twee andere meisjes in de Toronto-omgeving, Manon uit Wallonie en Jessica uit Australie, naar daar gebracht met de auto. Iedereen rijdt hier veel te snel op de snelweg, de maximumsnelheid is 100 km/u maar de meeste mensen rijden tussen de 110 en 140 km/u. Vrijdagnacht hebben we bij een andere area rep geslapen, zij heet Kim. Ze had een dochter, Chelsea, die voor een jaar naar Oostenrijk is geweest, en voor een maand leefde er ook een studente uit Australie, Ashley, bij hen.

Zaterdag zijn we eerst wat gaan rondrijden in Ottawa. Het is een hele mooie stad, met ook wat oude gebouwen. Er is een rivier die Ottawa scheidt van Quebec, en dat is echt mooi om te zien. Daarna zijn we naar een markt gegaan, waar ze verse groenten verkochten en ook andere dingen zoals juwelen. Ik heb daar een internationaal winkeltje gevonden waar ze, Hallelujah!!, Belgische Cote d'Or chocolade verkochten! Het is wel heel duur hier, een mignotje kost hier 50 cent per stuk. Maar ik kon het niet weerstaan! Nadien heb ik nog meer winkels gezien die Cote d'Or verkopen, maar hier in Woodbridge heb ik dat nog niet gevonden.

's Middags zijn we naar de jeugdherberg gegaan waar de STS-meeting ging beginnen. De jeugdherberg was een gevangenis! We werden ingedeeld in kamers (cellen). De meeste kamers waren voor 6 personen maar ik werd samen met Jessica uit Australie in een cel voor 2 gezet. Daarna kregen we een rondleiding in het parlementgebouw van Ottawa, een heel mooi en oud gebouw met een bibliotheek waar mijn Papa jaloers op zou zijn. Daarna mochten we nog wat rondlopen in Ottawa en iedereen ging eerst een shoppingcenter binnen om te eten. Ik heb een kaneelrol gegeten bij Tim Hortons, heel lekker! Samen met Jessica en Emily uit Australie hebben we dan een beetje rondgelopen in het shoppingcenter voor we teruggegaan zijn naar de jeugdherberg.

Na het avondeten, spaghetti, kregen we een hele boterham uitleg van STS over de regels en trips die ze gaan maken. Er zullen trips georganiseerd worden naar New York, Quebec, Montreal en Toronto en Niagara Falls.

Daarna mochten we vrij in de stad rondlopen. Ik ben met Jessica en Emily en een heleboel Duitse meisjes naar Bubblicity gegaan, een aziatisch theehuis waar ze bubbletea verkochten: thee met 'parels' onderaan, dat was raar! Daarna hebben we nog wat rondgelopen en beavertail gegeten, een typische lekkernij van Ottawa. Het was heel lekker, beavertail is een soort van plat donutdeeg dat gefrituurd wordt, heerlijk! Daarna zijn we gaan slapen in onze cellen.

Zondag zijn we terug naar huis gereden, weer een hele lange saaie rit. De trip was wel leuk want ik heb met veel studenten gesproken en het was leuk om ervaringen te delen. Ik ben de enige die nog niet op school zit maar veel andere studenten hebben ook problemen gehad met hun school. Ik heb blijkbaar wel heel veel geluk met mijn gastfamilie want niet iedereen daar kwam goed overeen met hun familie. Sommigen hebben al van familie veranderd omdat het echt niet klikte.

Foto's van de reis

Dat was de reis in een notendop. Vandaag heb ik nieuws gekregen over mijn school! De directeur van Holy Cross heeft gezegd dat ik zeker welkom ben in zijn school. Hij gaat mij bellen om een afspraak te maken om mij in te schrijven. Hopelijk duurt het nu niet lang meer voor ik eindelijk op school zit.

VS en Niagara Falls

2007-09-25T12:26:00.000-04:00

Foto's van winkels in Canada
Foto's van de VS en Niagara Falls!!!

Zaterdag was het de verjaardag van Liana, de vriendin van Anthony, en ze is naar hier gekomen om films te zien. Anthony had vanalles gepland maar dat viel in het water door zijn been.
Ik ben met Mirella naar Sears Outlet geweest, een grote winkel waar je vanalles aan verlaagde prijzen kon kopen. Mirella heeft daar een nieuwe bureau gekocht voor in haar kamer. Ze had van een van haar vrienden een automatische boor zonder snoer gekregen en ze vond dat zo tof dat ze alles dat er te boren viel geboord heeft. Toen we haar bureau op haar kamer wilden zetten hebben we eerst alle draden van de laptop en het internet opgerold en vastgebonden zodat er niks meer van die wirwar te zien is (daar kunnen wij thuis nog iets van leren voor ons oerwoud achter de TV en de computer).

Zondag was een fantastische dag! We zijn om 6 uur 's morgens opgestaan om met de auto naar de VS te rijden voor een dagje shoppen. Mirella's beste vrienden Netta en Angelo gingen mee, Angelo heeft de hele weg gereden. Het duurde ongeveer 2u om in de VS te geraken. Aan de grens hebben we een kwartier moeten wachten, want Canadezen mogen automatisch door maar Belgen blijkbaar niet. Ik moest 6 dollar betalen, een formulier invullen, mijn vingerafdrukken werden genomen en ze hebben ook een foto getrokken. Daarna mochten we verder rijden, mijn eerste keer in de VS! We zijn naar de stad Buffalo in New York gereden waar veel goedkope winkels zijn. Ik heb daar schoenen voor 20 dollar gekocht! Ook de anderen hebben veel dingen zoals kleding en eten gekocht.
Daarna zijn we donuts gaan eten bij Dunkin Donuts, de beste donuts maar die winkel hebben ze enkel in de VS. Ze hadden zeker 20 soorten donuts met verschillende vullingen en toppings. Ik heb er natuurlijk verschillende moeten proeven om een goed idee te hebben van de Amerikaanse donuts ;-).
Daarna zijn we doorgereden naar Niagara Falls in de VS om de watervallen te gaan bekijken. We zijn eerst weer de grens overgestoken en de douanier was een Belg! Hij kwam blijkbaar van Gent. Hij is de eerste Belg die ik hier gezien heb.
Eenmaal over de grens hebben we wat rondgereden in Niagara Falls, Canada. Het dorp is 1 toeristische attractie geworden met spookhuizen, hotels, casino's, kermisattracties enzovoort. Angelo heeft Mirella en mij dan afgezet bij de watervallen en dat was FANTASTISCH, PRACHTIG, ONGELOOFLIJK! Echt supersupermooi! Daarna heeft Angelo ons weer opgepikt en dan zijn we gaan eten in een Italiaans restaurant. Dat was het laatste dat we die dag gedaan hebben, toen zijn we terug naar huis gegaan. Het was een superdag!

Maandag was weer een luie dag. 's Avonds zijn we bij de nonna en nonna bieten gaan klaarmaken in een mengels van azijn, suiker, water en kaneel. Ze vinden dat hier heel lekker maar ik vind het maar niks.

Vandaag ben ik weer aan het bakken gegaan, nu ben ik appelkaneelmuffins aan het proberen. Voor de rest heb ik nog geen plannen en ik zit ook nog niet op school.

Gebroken been

2007-09-21T20:39:00.001-04:00

Foto`s en video

Maandag wou ik eigenlijk gaan fietsen, maar de fietsbanden waren plat en ik vond geen pomp, dus ben ik maar een wandelingetje gaan maken. Ik heb mijn eerste kerk hier gezien, ze leek wel wat op de Belgische kerken maar kleiner. `s Avonds belde de nonna (=grootmoeder) en die zei dat Anthony in het ziekenhuis lag! Ik was al aan het panikeren en Mirella aan het bellen (ik was alleen thuis), maar 5 minuten later belde nonna weer en ze zei dat het om zijn been ging, niks ernstig dus. Anthony wou naar baseball gaan kijken en voor de wedstrijd waren zijn maten en hij een balletje aan het gooien. Hij wilde de bal vangen, sprong en landde verkeerd. Eerst dacht hij dat het gewoon een verstuikte enkel was, dus hij heeft er nog wat op rondgelopen. Maar het werd erger en daarom heeft hij dan Meaghan gebeld om hem naar het ziekenhuis te brengen om platen te laten nemen. Daar bleek dat hij een spiraalfractuur van zijn onderbeen had. Een operatie was nodig maar die zou pas dinsdagochtend plaatshebben.

Dinsdag was iedereen de hele dag in het ziekenhuis en ik de hele dag alleen thuis. Anthony zou normaal `s morgens geopereerd worden, maar andere, dringendere gevallen hadden voorrang, dus de operatie werd telkens opgeschoven. Uiteindelijk is hij om 9u `s avonds pas geopereerd. Hij heeft nu 9 schroeven en 1 plaat in zijn been en enkel steken. Ik ben `s avonds weer gaan assisteren bij ballet en daarna ben ik met het nichtje van Anthony en Meaghan, Cassandra, 17, wat gaan rondrijden. Een vriend en vriendin van Cassandra en haar broer, Ryan, waren er ook bij. Daarna hebben we wat op de Wii gespeeld maar ik kan dat echt niet goed.

Woensdag ben ik `s morgens met Mirella naar het ziekenhuis gegaan om Anthony te gaan ophalen. Hij mag nu 8 weken niet op zijn enkel staan, dus dat wordt veel thuis zitten voor hem. Hij heeft een grote DVDcollectie en woensdag hebben we `Best in show` gezien, een film over hondeneigenaars die hun honden in shows uitbrengen.

Donderdag heb ik pindakaaskoekjes gemaakt en `s middags heb ik Willow gezien, een fantasiefilm van George Lucas in het Lord of the Rings genre. `s Avonds was het weer ballet en een van de andere leerlingen daar was met mij aan het praten over de school. Zij kende een lerares, Sarah, die op de hoek van mijn straat woont en lesgeeft in Woodbridge College, een openbare school. Zij kan mij misschien in die school krijgen, aangezien ik nog altijd geen nieuws heb van STS en de katholieke school.

Vandaag was het weer een luie dag. Ik heb veel TV gekeken en Mirella geholpen met enkele dingen op de computer. Ik heb ook apple crumble pie gemaakt naar een recept dat Tessa me gegeven had. Daarna is Pauline, mijn area rep, langsgekomen. We hebben wat gebabbeld en afgesproken hoe we volgend weekend naar de STS meeting in Ottawa zouden gaan. `s Avonds ben ik met Mirella naar Ikea gegaan en ik heb wat foto`s genomen en een filmpje gemaakt van de straat waarin ik woon. Mirella is uitleg aan het geven op de achtergrond, dus als je het geluid heel luid zet en de windruis wegdenkt, kan je het horen.

Paintball en verhuis

2007-09-17T12:38:00.000-04:00

Hey iedereen! Canada zit nog vol nieuwe dingen dus ik ben nog lang niet uitgeblogt...

Maandagavond ben ik met Meaghan en Lucy gaan paintballen. Ik had dat al eens gedaan met vrienden in Belgie en ik vond dat toen wel leuk, dus ben ik maar meegegaan. Het was helemaal anders! Het paintballterrein was indoor en het was er warm! Ik had oude kleren van Meaghan en Lucy gekregen en ik had veel dingen over elkaar aangetrokken om niet te veel pijn te lijden, dus ik had het superwarm. De andere paintballers waren allemaal onbekenden en mannen en sommigen hadden aangepaste geweren om extra hard en precies te kunnen schieten. Ik had schrik dus ik heb de hele tijd verscholen gezeten. Na drie spelletjes waren de `kogels` van Lucy en Meaghan op, maar ik had er natuurlijk nog superveel over dus ik heb ze allemaal uitgedeeld. Ik was echt een bangescheet en durfde zelfs niet kijken voor ik schoot :-p. Ik ben dan ook niet veel geraakt maar Meaghan wel, die had van heel dichtbij 3 schoten op haar rug gekregen en dat deed veel pijn. Voor de rest viel het wel mee en het was leuk geweest als ik wat meer had bewogen in plaats van verstijfd verstopt te zitten.

Dinsdag heb ik `s morgens een reclame met Tom Boonen op TV gezien!

In de namiddag ben ik in het nieuwe huis van Ted (de papa) gaan helpen om de kamer van Meaghan (rood!) te schilderen. Daarna moest ik mij heel erg haasten want ik moest blijkbaar ineens gaan assisteren bij balletlessen! Ik kwam er te laat aan en zonder de juiste kleren, dus ik heb voor de eerste les maar wat gekeken. Ik mag vanaf nu elke dinsdag twee uur assisteren: eerst een balletles en dan een jazzles (wat eigenlijk gewoon stretching en oefeningen in het midden is). De kinderen die er dansen hebben audities gedaan en doen mee aan een intensieve training programma. Ze zijn met andere woorden heel goed. Ik doe het assisteren in ruil voor de kost van mijn balletles op donderdag, die anders heel duur zou zijn.

Woensdag en donderdag verveelde ik mij een beetje dus heb ik maar wat cakes gebakken. Donderdagmiddag ben ik met Ted naar Canadian Tire gegaan, een soort van Brico. Ze verkochten daar o.a. borstels en verf van Debbie Travis! Daarna heb ik nog wat geschilderd in Teds huis en `s avonds ben ik weer wat gaan balletten.

Vrijdag heb ik ... weer cakes gebakken. Omdat de vorige heel goed in de smaak vielen heb ik ze gemaakt voor de mensen die zaterdag kwamen helpen bij Ted en Meaghans verhuis.

Zaterdag was het dus de grote verhuis. Mirella haar broers kwamen helpen en ook Teds broer was er om al de spullen van Ted en Meaghan te verhuizen. Mirella, Anthony en ik hebben daarna het huis hier schoongemaakt en de meubels wat verplaatst enzo. Mirella heeft alles op het gelijkvloers aangevallen met de stoomreiniger. Nu lijkt het hier veel groter en leger, want alle rommel van de verhuis is weg. `s Middags kwam Zia (=tante in het Italiaans) Leo(nora) langs en ik ben bij haar thuis geweest. Ze wou me foto`s laten zien van haar reis naar Europa maar kon ze nergens vinden. Ik heb met haar zoon Ryan op de Wii gespeeld. Dat was plezant maar niet zo gemakkelijk als het lijkt. Leo heeft gevraagd of ik de tutor van Ryan wil zijn, want elke avond moet iemand hem helpen met zijn huiswerk. Ryan heeft ADHD en geen interesse in zijn schoolwerk en daarom moet hij altijd gecontroleerd worden, anders doet hij niks (hmmm aan wie doet dat mij denken? ;-) ). Ik zal daar toch nog wel eens over na moeten denken want dat betekent wel elke dag minstens een uur hem helpen bij zijn huiswerk. `s Avonds zijn we bij vrienden van Mirella gaan eten, veel lekker Italiaans eten.

Zondag was een luie dag voor mij, ik heb niet veel gedaan maar Mirella heeft heel de dag zitten kuisen en opruimen. In de namiddag ben ik naar Chapters gegaan, een grote boekenwinkel. Het is een toffe winkel want je kunt er een boek nemen en dan op een van de banken gaan zitten en gewoon lezen zonder te betalen. Er is ook een tijdschriftenhoek en cafetaria.

Vandaag zou ik eigenlijk op school moeten zitten maar ik zit dus nog altijd wachtend thuis. Ik heb al peanutbuttercookies gemaakt en straks ga ik met de fiets van Meaghan wat rondrijden en de buurt bekijken.

Nog steeds niet in school

2007-09-10T13:18:00.000-04:00

Hey iedereen! Weer even een verslagje van de laatste dagen...

Donderdag ben ik met de bus naar Holy Cross, een highschool hier in de buurt geweest. Ik kwam daar onaangekondigd dus ze hadden mij niet verwacht maar ze hebben mij daar toch een warm welkom gegeven. De directeur heeft mij het jaarboek van vorig jaar, een boekje met alle vakken die je kan volgen en een agenda gegeven. Daarna kreeg ik een rondleiding in de bib van de school en dan heb ik met de guidance counsellor besproken welke vakken ik zou nemen voor de twee semesters. Als laatste heb ik een rondleiding gekregen van enkele leerlingen uit de eleventh grade (ze waren 16). De school zag er wel goed en redelijk groot uit. Ik viel daar nogal op want ik was de enige zonder uniform.
`s Avonds ben ik dan gaan dansen in de plaatselijke balletschool en het was leuk om nog eens te kunnen `balletten`. Het was wel anders dan bij ons want iedereen kende de oefeningen vanbuiten en het ging dus heel snel. Het was gelukkig niet zo moeilijk. Het is wel duur dus ik weet niet of ik het ga kunnen blijven doen. De les werd afgesloten met een hele reeks buikspieroefeningen, wat ik heel vermoeiend en niet zo plezant vond. Maar dat zullen we er maar bijnemen ;-).

Vrijdag ben ik `s morgens naar het postkantoor gelopen om wat kaartjes te gaan kopen van Canada. Voor de rest weet ik eigenlijk al niet goed meer wat ik die dag heb gedaan. `s Avonds wilden we een film gaan huren, maar die hebben we uiteindelijk niet gezien. Ik heb wel mijn eerste slushee gedronken (ijsdrankje dat je in Belgie ook kunt kopen).

Zaterdag was het tomatensausdag! Het is blijkbaar een Italiaanse traditie om een keer per jaar heel veel tomaten te kopen en daar dan tomatensaus van te maken. Het gebeurd bij Mirella`s ouders en ik heb ook een beetje meegholpen met de tomaten klaar te maken. `s Middags hebben we lasagna gemaakt die de nonna (mama van Mirella) zelf gemaakt had. Er was ook pasta met ansjovis (waar ze hier allemaal dol op zijn) maar dat is toch niet echt mijn ding. In de namiddag ben ik met Meaghan, Lucy en Josy (zus van Lucy) auto`s gaan wassen en dat was wel heel tof, de auto`s waren niet de enigen die nat werden... Het was heel warm die dag dus dat kwam goed uit. Voor ons avondeten hebben we dan zalm op de barbecue gelegd en de anderen hebben ook ribbetjes gegeten.

Zondag waren we van plan om naar Niagara Falls te gaan, maar omdat het ging regenen zijn we daar toch maar vanaf gestapt. We hebben het huis dan maar gekuist en in de namiddag zijn we naar een heleboel winkels gegaan. Ik heb eindelijk een GSM gekocht! Mijn nummer is (+1)905-866-9989. Mijn Belgische simkaart werkt daar niet in, dus vanaf nu kan ik alleen dat nummer gebruiken. `s Avonds zijn we Aziatisch gaan eten, dat was niet duur, mooi gepresenteerd en lekker! Wel nogal pikant...

Vandaag heb ik nog niet veel gedaan (het is nu 2u `s middags), straks ga ik ofwel naar de grote supermarkt Fortinos om ingredienten voor cake te gaan kopen ofwel ga ik aan een tweede mozaiektafel beginnen.

Nu over de school, normaal gezien zou ik naar Holy Cross gaan maar dat is nu uitgesloten. Ik zit dus nog altijd thuis terwijl dit eigenlijk de tweede schoolweek is. Op zich is dat niet zo erg want dan heb ik veel vrije tijd waar ik van moet genieten want ze geven hier blijkbaar veel huiswerk, langs de andere kant zou ik wel graag wat mensen van mijn leeftijd ontmoeten, want de enige mensen die ik ken zijn de familie en vrienden van de familie.

Cora, strand en skydiven

2007-09-05T15:37:00.001-04:00

Photobucket Album

Skydiven en strand

2007-09-05T15:01:00.000-04:00

Zaterdag zijn Meaghan en haar beste vriendin Lucy gaan skydiven en ik ben meegegaan om fotograaf van dienst te zijn. Het duurde 2u om er te geraken met de auto (de ouders van Lucy brachten ons ernaar toe). M en L waren allebei super opgewonden en enthousiast. Ze waren er al 2 keer na toegereden maar mochten elke keer niet springen door slecht weer. Deze keer gelukkig wel en ze vonden het fantastisch! Eerst kregen ze een training van 10 minuutjes en daarna konden ze hun kledij aantrekken. Ze sprongen samen met iemand anders (tandem heet dat) en er was ook iemand bij die alleen vloog maar wel dicht bij hen om foto`s en een film te maken. Het was wel allemaal heel duur maar Meaghan en Lucy vonden het zo leuk dat ze volgend jaar hun skydivediploma willen halen.
Op de weg terug zijn we langs Port Dover gepasseerd, een dorpje waar elke vrijdag de dertiende allemaal motorrijders samenkomen. Ik heb daar ook Lake Erie (een van de 5 grote meren van Amerika) gezien.

De dag erna zijn we naar het strand gegaan (op een uurtje rijden van hier, strand van een meer) samen met de broer van Mirella en zijn familie, bestaande uit twee broers en een zusje, Melissa. Het was eerst warm maar bewolkt, wat later is de zon er toch doorgekomen en toen werd het wel heel warm. De dag ervoor was ik al verbrand dus heb ik toen maar veel zonnecreme opgesmeerd. Het was heel gezellig en we hebben ook gepicnict en gebarbecuet (jaja ze hadden zelfs een opvouwbare bbq mee).

Maandag was het Labour Day en alle winkels waren dicht dus veel konden we niet doen. We zijn gewoon thuisgebleven en Mirella heeft het terras met de mozaiektegels versierd.

Gisteren (dinsdag) wou ik met de bus naar Fortinos gaan, een grote supermarkt met vooral etenswaren, maar ik ben heel de dag thuisgebleven omdat Meaghan ziek was. Vandaag is ze gelukkig weer beter.

Vandaag ben ik dus wel met de bus naar de winkel gegaan (jeej, mijn eerste buservaring in Canada en helemaal alleen) om de ingredienten voor chocolate chip cookies te gaan kopen. Ik heb ze dan ook maar meteen proberen te maken, maar er is geen weegschaal dus ik heb alles maar wat geschat. De oven is ook anders dan thuis, dus de koekjes smaken anders en zijn onderaan verbrand. Wat moeten ze hier nu niet denken van mijn kookkunsten.

Mirella kookt heel graag en ze maakt ook veel Italiaans eten. Ze heeft mij al een paar recepten geleerd en dat is eigenlijk wel leuk en lekker.

Wist je dat...
-in sommige straten de huisnummers aan elke kant van de straat telkens 4 nummers verspringen in plaats van 2? Ik woon hier bijvoorbeeld in nr. 67, de huizen hiernaast zijn 63 en 71, de nrs 69 en 65 bestaan gewoonweg niet.
-het hier de gewoonte is om 2 keer per dag een warme maaltijd te eten?
-veel mensen een buitenhuis, cottage, in het noorden hebben?
-er hier om de 10 tot 20 minuten reclame op TV is? Ook tijdens films.
-er een TV-kanaal is dat uitsluitend aandacht besteedt aan het weer? The Weather Channel heet het.
-je al mag autorijden vanaf 16 jaar maar pas iemand mee mag nemen op je brommer vanaf 18?
-je hier 19 moet zijn om in clubs binnen te mogen en alcohol te kopen?
-het enige echt bekende Belgische bier hier Stella Artois is?
-sommige huizen hun post niet in een bus bij hun huis ontvangen maar ergens anders bij een centrale postplaats?
-de jongeren hier al vanaf 14 jaar beginnen te werken en er geen werkrestricties zijn?
-hoger onderwijs hier 5000 dollar per jaar aan inschrijvingsgeld kost?
-sommige auto`s hier goedkoper zijn dan hun jaarlijkse verzekering?
-je voor enkele dollars meer zelf je nummerplaat kan kiezen en dan bv. je naam als nummerplaat kunt nemen?
-...

PS: bedankt voor de reacties op mijn blog!

2007-08-31T16:37:00.001-04:00

Photobucket Album

The Ex

2007-08-31T15:56:00.000-04:00

(Even tussendoor: Cheyma, Dajana, Ben, Hicham en Jasper: ik duim voor jullie examenresultaten!)

Veel gebeurd hier! Een paar dagen geleden heb ik Lisa ontmoet, de schoonzus ven Mirella, en zij heeft me meegenomen naar Walmart, een gigantische soort van Carrefour hier. Dat was heel leuk en overweldigend. Ik wilde een foto van de voorkant nemen maar dat gebouw was gewoon te groot om op 1 foto te passen, dus ik heb mijn panoramafunctie van mijn fototoestel moeten gebruiken! De meeste producten daar kan je in Belgie ook kopen, maar niet in zo`n grote verpakkingen. Alles is hier groter, zelfs de winkelkarretjes, wat de mensen natuurlijk aanmoedigt om meer te kopen.

Eergisteren heb ik Oskar, de kat, een bad gegeven! Jaja, ik kon het zelf niet geloven, maar hij kwam er zelf om vragen en he loved it! Nog nooit heb ik een kat zo zien genieten van water.

Gisteren zijn Anthony, zijn vriendin Leanna en ik naar The Ex geweest, dat is de nicknaam van CNE: Canadian National Exhibition, een soort van megamaxisinksenfoor. The Ex bestaat uit 3 delen: een spelletjesdeel, een rollercoasterdeel en een koopdeel. In het spelletjesdeel kan je heel veel spelletjes spelen en je kan ook aan kraampjes eten kopen. Het rollercoasterdeel is wel duidelijk zeker? Dat hebben we niet gedaan want daarvoor moest je extra betalen en Anthony voelde zich niet goed. Het tofste deel was het koopdeel, dat ook uit 3 delen bestond: het allesennogwatdeel, het internationalekraampjesdeel en het uitverkoopdeel. In het allesennogwatdeel kon je vanalles kopen zoals dingen van TV (Tellsell ed), huishoudspullen, muziekinstrumenten, meubels, fonteintjes, schilderijen,... Er waren ook grote kraampjes waar men demonstraties gaf. We hebben ook massagestoelen gezien en Anthony raadde ons dat aan en dus hebben we voor 5 dollar een zetelmassage van 15 minuten gekregen, zalig maar soms ook pijnlijk.
In het internationalekraampjesdeel kon je souvenirtjes van over heel de wereld kopen voor heel weinig geld, dat was ook superleuk en mooi.
In het uitverkoopdeel kon je heel goedkoop boeken (3 voor 10$), DVD`s, CD`s en kleren kopen. Ik heb daar drie T-shirts voor 11,40$ in totaal gekocht. Een bloesje dat eerst 26$ kostte heb ik voor 1,5$ gekregen! Het was heel leuk!

Vandaag ben ik met Leanna gaan shoppen in een heel goedkope winkel waar ze ook schoenen hadden dus ik kon het niet laten, ik heb rode ballerina`s gekocht :-p.

Mirella heeft een nieuwe computer gekocht en ik heb hem geinstalleerd en ben hem nu aan het testen ;-).

Vannacht heeft Cora, de kat, op mijn bed geslapen en veel plaats ingenomen dus ik ben nu nogal moe eigenlijk.

Mijn GSM gaat hier niet werken dus ik zal een nieuwe moeten gaan kopen.

Ik heb een mozaiektafel gemaakt en ze is af, kijk in mijn fotoalbum voor het resultaat! De foto`s staan van nieuw naar oud.

Dikke knuffels en kussen voor iedereen!

Big, bigger, biggest!

2007-08-28T14:49:00.000-04:00

Ze zeggen `everything is bigger in Texas`, maar Canada komt toch ook al dicht in de buurt hoor! Bij ons in Europa ia alles in de hoogte gebouwd en hier alles in de breedte, ze hebben toch genoeg plaats! Alles is hier groot, de huizen, de wegen, maar vooral de gebouwen en winkels! Ze hebben alles is veel grotere hoeveelheden dan ik Europa. Gisteren ben ik naar Walmart geweest, een super(grote)markt. Ik heb er foto`s van getrokken, maar ik zit hier in de bibliotheek en het is niet mogelijk mijn USB-stick te laten lezen. Ze hebben hier heel veel soorten van alles, bv. sauzen, vlees, shampoo, ... Er bestaat zelfs Lady Diana saus en minibabybels van Gouda kaas (raar dat ze dat bij ons niet hebben maar hier wel). Ik heb ook rare nieuwe groenten ontdekt, zoals bv. een squash, wat eruit ziet als een soort van platgedrukte zukini (=courgette).

Ik ben gisteren ook met Anthony naar de cinema geweest, een kolossaal gebouw met een nagebouwd ruimteschip erop en erin. We zijn `Superbad` gaan zien, een boertige Amerikaanse komedie over highschool. Niet echt mijn ding, maar hier de meest bekeken film van het moment.

Alles is hier nogal duur. Ten minste, dat lijkt zo omdat dollars en euro`s niet evenveel waard zijn natuurlijk. Ik heb van Anthony gehoord dat iedereen hier superlange uren werkt. Dat moet ook wel, want iedereen hier heeft schulden door dure huizen, auto`s en ook studeren is hier 10 keer duurder dan in Belgie. De rijken worden zo rijker en de armen armer.

Mirella werkt voor een liefdadigheidsorganisatie bij de overheid, zij vindt het heel belangrijk dat de minder bedeelden ook goede kansen krijgen in het leven. Mirella is ook heel creatief, ze `pimpt` zowat elk meubelstuk hier in het huis en ze heeft mij geleerd hoe ik een mozaiek tafelblad moet maken, waar ik dus mee bezig ben.

Het is hier warm, zo rond de 28 graden maar dat is blijkbaar heel normaal. De airco staat hier overal abnormaal hoog. Ik hoop dat het weer in Belgie een beetje meevalt, september zal zeker meevallen.

Mijn GSM werkt nog steeds niet, maar als je me wil bellen kan dat wel op 905 850 0444.

Bye!

Juist aangekomen

2007-08-25T21:00:00.000-04:00

Na een heel lange reis ben ik eindelijk aangekomen in Woodbridge. Mijn vliegtuig van Heathrow had 3u vertraging en vannacht heb ik in Montreal maar 3u geslapen. Er is nog 1 andere Belgische STS-studente die toevallig ook naar Toronto moest vliegen en ik heb met haar in dezelfde kamer in een hotel (Hilton) in Montreal gelegen. Haar Engels is niet zo goed dus we spraken een mengeling van Frans en Engels (ze is van Luik).

Mijn vliegtuig vanmorgen had ongeveer een klein uur vertraging, maar uiteindelijk ben ik er toch geraakt. De mensen hier zijn heel vriendelijk, Mirella is echt super en ook Anthony en Meaghan zijn echt lief. Ze willen me overal mee naar toe nemen en alles laten zien. Morgen komt een heel deel van de Italiaanse familie langs (iedereen hier is blijkbaar Italiaans) dus ik zal veel namen moeten onthouden.

Mijn GSM heeft geen bereik hier dus ik zal een nieuwe SIM-kaart moeten kopen. Ik weet ondertussen mijn adres wel:
67 Rosebury Lane
Woodbridge Ontario L4L 3Z1

Ik heb zoveel te veretellen, maar ik wil de computer niet te lang in beslag nemen en ik moet ook nog wennen aan het nieuwe toetsenbord. Ik kom op een rare tijd voor de familie, omdat de ouders gaan scheiden en Meaghan bij haar papa gaat wonen en er heel veel rommel voor de verhuis van alle spullen staat. Anthony blijft zel thuis wonen. Binnen een week ofzo komt er een andere studente die hier naar de universiteit zal gaan.

De twee katten hier zijn comlete tegenpolen: de ene, Oskar, is liefst buiten en wordt niet graag geaaid, de andere, Cora, blijft liefst binnen en komt de hele tijd flodderen.

Ik weet nog niet naar welke school ik zal gaan, maar de school begint hier pas op 4 september, dus ik heb nog even tijd. Als ik geluk heb, zit ik in de zelfde school en graad als het nichtje van Mirella, die is 17 en woont hier vlakbij.

Ik laat iets weten als ik een nieuwe GSM-nummer heb, voorlopig kan je me bereiken via e-mail.

Bijna in Canada...

2007-08-21T06:08:00.000-04:00

Het is bijna zover, vrijdag 24 augustus stap ik op het vliegtuig naar Canada! Ik weet ondertussen waar ik terecht zal komen. Het gastgezin woont in Woodbridge, Ontario, op 25 kilometer van Toronto. Het gezin bestaat uit een moeder, Mirella, met 2 kinderen: Meagan, 20 jaar, en Anthony, 24 jaar. Ze hebben ook 2 katten! Het adres kan ik nog niet geven, want daar bestaat een speciale regeling voor die ik nog niet helemaal begrepen heb.

Eerste post

2007-06-23T16:35:00.001-04:00

Dit is mijn toekomstige blogje...

Vanaf 24 augustus kan je hier mijn avonturen in Canada volgen!